Άρθρο γνώμης για την ισπανική ταινία “Contratiempo”

του Ανδρέα Γιάνναρου

Ο ισπανικός κινηματογράφος μέχρι πρότινος για μένα ήταν συνώνυμο με ταινίες του Αλμοδοβάρ, του Ντελ Τόρο, άντε και καμια σπιρτόζικη μαύρη κωμωδία. Τα τελευταία χρόνια ένα είδος που διαπιστώνω ότι αναπτύσσεται δυναμικά είναι τα αστυνομικά θρίλερ και ιδίως τα θρίλερ μυστηρίου.Ο Αόρατος επισκέπτης είναι ένα τέτοιο θρίλερ, γεμάτο σασπένς, ένταση, δράση, αγωνία και σεναριακές ανατροπές που σε καθηλώνουν μέχρι τέλος προσφέροντας μια μοναδική κινηματογραφική αίσθηση και εικόνα. Έναςνέος επιχειρηματίας που βρίσκει την ερωμένη του δολοφονημένη και καλείται σε συνεργασία με την δικηγόρο του μέσα σε 3 ώρες να βρει τι συμβαίνει. Η επιτυχία αυτής της ταινίας δεν είναι απλά ότι προσφέρει ένα ευφυές σενάριο και ανατροπή που καλείται ο θεατής να βρει, αλλά φτιάχνει από την αρχή ένα παζλ με ιστορίες που αναπτύσσονται διαδοχικά η μία μετά την άλλη και που τα δεδομένα κάθε φορά αλλάζουν και ανατρέπονται. Ένας εκμοντερνισμένος συνδυασμός Αγκαθα Κρίστυ και Άλφρεντ Χίτσκοκ. Εξαιρετική σκηνοθεσία με γρήγορους ρυθμούς, στυλιζαρισμένη φωτογραφία, σενάριο πολλών ταχυτήτων και χαρακτήρες πλασμένοι για τα μέτρα αυτής της ταινίας.3,5/5