Έκκληση 16χρονου Σύρου: «Αυτό το μέρος είναι ο λόγος που θέλω να αυτοκτονήσω»

Η έκκληση προς την Πολιτεία απευθύνεται στον Σύρο στέλνοντας ένα πολύ ενθαρρυντικό μήνυμα στους «Γιατρούς χωρίς Σύνορα». 

Πιο αναλυτικά, ο Σύρος προσφύγων είναι μόλις 16 ετών και διαμένει στο Κέντρο υποδοχής και ταυτοποίησης στον Εύβο εδώ και δύο μήνες. 

Δείτε το γράμμα του: 

«Πριν από τρία χρόνια αποφάσισε να φύγει από τη Συρία λόγω του πολέμου. Η οικογένειά μου είναι ακόμα εκεί, δεν μπορούσαν να έρθουν μαζί μου επειδή οι γονείς έχουν προβλήματα υγείας. Η μητέρα μου έχει πρόβλημα με την καρδιά της και δεν μπορεί να περπατήσει καλά, ενώ ο πατέρας μου έχει χρόνια ασθένεια. Έχω μια αδελφή στην Αμερική και μια άλλη στη Σαουδική Αραβία, αλλά δεν ήθελα να πάω να τα βρω. Θέλω να φτιάξω το μέλλον μου μόνος μου, στην Ευρώπη …

Η οικογένειά μου χρειάστηκε πολύ καιρό για να μαζέψει τα χρήματα γι ‘αυτό το ταξίδι. Από τη Συρία πέρασε στην Τουρκία, όπου έμεινα οκτώ μήνες. Εκεί εργάζονται και μοιραζόμαστε ένα διαμέρισμα με άλλα παιδιά. Ήμουν σερβιτόρος και δουλειά και σε πλυντήριο αυτοκινήτων για να μαζέψω χρήματα και να έρθω στην Ελλάδα. Ακόμα χρωστάω το χρηματικό ποσό στον διακινητή και πρέπει να το βρω όταν βγαίνω από εδώ [το ΚΥΤ].

Κατάφερε να έρθει στην Ελλάδα με τη δεύτερη προσπάθεια. Την πρώτη φορά, πήγε στο Μποντρούμ για να περάσει απέναντι στην Κω. Πήραμε μια μικρή βάρκα που ήταν για 4-5 άτομα μόνο, αλλά ο διακινητής έβαλε μέσα 11 από εμάς. Ακόμα και τα σωσίβια που μας έδωσαν ήταν μεταχειρισμένα. Είχαμε φτάσει σχεδόν στα μισά όταν η βάρκα αναποδογύρισε και πέσαμε στη θάλασσα.

Μήναμε μισή ώρα στο νερό, μέχρι που μας μάζεψε το τουρκικό λιμενικό και γύρισε στην Τουρκία. Μείναμε με τα βρεγμένα ρούχα όλη την ημέρα. Όποτε έκανα ένα ερώτημα, με εσπρωχναν και με χτυπούσαν. Μας χτυπούσαν πολύ και μας έδιναν φαγητό μόνο μία φορά την ημέρα, λίγα μόνο μπισκότα και χυμό μόνο.

Την άλλη μέρα με άφησαν και έστειλαν όλους τους Σύρους στην Ουύρα (μια πόλη στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας). Ύστερα, γυρίσαμε με λεωφορείο στην Κωνσταντινούπολη. Καναμε 20 ώρες να φτάσουμε, επειδή ήμουν 30-35 σε ένα λεωφορείο που είχε μόνο 9 θέσεις. Από το Κωνσταντινούπολη πήγαμε στο ποτάμι Έβρο για να περάσουμε στην Ελλάδα.

Από τότε, εδώ και δύο μήνες, βρίσκομαι εδώ στο ΚΥΤ. Προσπάθησα να κρεμάσω στον κοντέινερ. Έχω προσπαθήσει να αυτοκτονήσω τρεις φορές και συνεχίζω να κάνω τις ίδιες σκέψεις. Αυτό το μέρος είναι η αιτία που θέλω να δω στο τέλος της ζωής μου.

Το φαγητό, για παράδειγμα, είναι χάλια, αν το δίναμε στα σκυλιά δεν θα το έτρωγαν. Ο καθένας μού υποσχεται ότι θα βοηθήσει με, αλλά είμαι ακόμα εδώ. Έχω μιλήσει με ψυχολόγο τρεις φορές, κι άλλες δύο φορές με ψυχιατρόρα στην Αλεξανδρούπολη. Ο ψυχίατρος ήρθε εδώ μια φορά, αλλά δεν με βοήθησε αυτό. Έχω χάσει κάθε ελπίδα. Θέλω μόνο να βγω, δεν χρειάζεται τίποτα. Θα βρω τον δρόμο μου … »

Πηγή: dikaiologitika.gr
Πηγή φωτογραφίας: dikaiologitika.gr