“Έχει κανείς καμία πρόταση;”

Άρθρο γνώμης του Αλέξανδρου Παπουτσή

 

Σεβαστή καθ’ όλα η όποια ευαισθησία για το ονοματολογικό της πΓΔΜ και κάθε αντίληψη περί εθνικού συμφέροντος ( που προκύπτει μέσα από υποκειμενικές – πολιτικές διαδικασίες εντός έθνους).

Σεβαστή και η άποψη πως το θέμα έπρεπε και πρέπει να διευθετηθεί με κάποιον τρόπο, στοιχειωδώς έντιμο και για τις δύο πλευρές ( και ας μην αναγνωρίζεται ως τέτοιος στο εσωτερικό των κοινωνιών).
========================

Στα δικά μας όμως – με κίνδυνο να γίνω κουραστικός – θα μας πει κάποιος ένα σχέδιο για τη δική μας Μακεδονία;
Έχει κανείς μία πρόταση;
Ξέρει κανείς και μπορεί να σκιαγραφήσει ένα καλό μέλλον;
Οι βουλευτές της περιφέρειας, οι παράγοντες, οι υπουργοί και τα πολιτικά στελέχη των κομμάτων μπορούν να αρθρώσουν λόγο επί αυτού; 


========================
Πως φανταζόμαστε τη Μακεδονία σε 5-10 -20 χρόνια; Τι θα θέλαμε να γίνει και πως αυτό μπορεί να επιτευχθεί; Μπορούμε να φανταστούμε αλλιώς τη Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή; Και μέχρι τώρα γιατί κανείς δεν λέει και δεν έχει πει τίποτα;


========================
Για παράδειγμα : μπορούμε να φανταστούμε την πόλη με ιδιωτικά/ μη κρατικά πανεπιστήμια να δέχεται φοιτητές αό τα Βαλκάνια; Μπορούμε να φανταστούμε τη Θεσσαλονίκη ως κέντρο logistics όπου εκατοντάδες χιλιάδες κοντέινερς θα αποθηκεύονται, θα φυλάσσονται και θα διακινούνται προς την Ευρώπη από εδώ; Για ένα εμπορικό λιμάνι παγκόσμιου βεληνεκούς που θα μεταβάλλει προς το συμφέρον μας τους εμπορικούς δρόμους; Μπορούμε να δούμε τον τουρισμό της πόλης και της περιοχής να ανεβαίνει και να γίνονται επενδύσεις σε αυτόν τον κλάδο; 


Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τους οδικούς άξονες δισεκατομμυρίων ευρώ που συνδέουν Ηγουμενίτσα με Κωνσταντινούπολη και έχουν καταντήσει να εξυπηρετούν 34 οχήματα ημερησίως;


Μπορούμε να ενισχύσουμε με κάποιον τρόπο την επιχειρηματικότητα και να αντιστρέψουμε την πορεία φυγής των επιχειρήσεων στα βόρεια γειτονικά κράτη; Θα ήταν σκόπιμο να προσπαθήσουμε να στρέψουμε την επιχειρηματική δραστηριότητα σε διεθνώς εμπορεύσιμους τομείς που θα ενισχύουν εξαγωγές ή θα υποκαθιστούν εισαγωγές;
Θα μπορούσε η Μακεδονία να γίνει κέντρο μιας νέας αγροτοδιατροφικής παραγωγής και κατα συνέπεια να αλλαξει το παράδειγμα στον αγροτικό τομέα;
Θα ήταν εφικτό να αναβαθμιστεί σε οικονομικό – πολιτισμικό – αθλητικό κέντρο της Βαλκανικής και με ποιό τρόπο;


Εν ολίγοις να υπάρχουν δουλείες, να μετακινούνται ανθρωποι, προϊόντα, ιδέες, καινοτομίες, επιχειρήσεις, φοιτητές, να επεκτείνονται οι δουλειές κοκ.
Αυτό το έχει σκεφτεί κανείς στη ρημαδοπεριφέρεια αυτή ή να συνεχίσουμε τον στενό ρόλο του Διγενή Ακρίτα από τις δεκαετίες του 1950 -1960 που έφτασε ως τις μέρες μας, απομονώνοντας μας από τις εξελίξεις.