“Αναλφαβητισμός ο εχθρός των γυναικών”

Άρθρο γνώμης της Σουσσάνας Τσολακίδου Γιαννάκη

Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη του αναλφαβητισμού και θα μιλήσω για τις γυναίκες. ·Στην Ελλάδα όποιος δεν έχει ολοκληρώσει επιτυχώς το εξατάξιο δημοτικό σχολείο, προσμετρείται στους αναλφάβητους. ½ εκ. Ελληνίδες ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

• Οι πλήρως αναλφάβητοι ανέρχονται στα 775 εκ. παγκοσμίως. Τα 2/3 είναι γυναίκες. Η χώρα έχει κάνει αρκετά βήματα στον τομέα της εκπαίδευσης. Όμως όπως και παλιότερα συνεχίζει στην ζωή να βάζει τρικλοποδιές στις γυναίκες. Βλέποντας στοιχεία που έχουν έρθει στα χέρια μας από έρευνες ανακαλύπτεται ότι το πρόβλημα αναλφαβητισμού είναι οξύτερο στις γυναίκες και συγκεκριμένα σε ηλικίες άνω των 30. Σε σχέση με τους άντρες, η μη ολοκληρωμένη εννιάχρονη βασική εκπαίδευση είναι σαφώς πιο συχνή.

Παρόλα αυτά, επισημαίνεται στην έρευνα η αντιστροφή αυτής της κατάστασης σε άτομα 19-29 ετών. Εκεί, φαίνεται πως οι άντρες είναι αυτοί που δεν έχουν ούτε απολυτήριο γυμνασίου. Κάπου εδώ θα μπορούσαμε να πάρουμε μια ανάσα ανακούφισης και να πιστέψουμε με θετικότητα σε ένα λαμπρό μέλλον για τις γυναίκες της χώρας που εξελίσσονται. Αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα…. Ενώ όλο αυτό μπορεί να φανεί ελκυστικό στα μάτια μιας γυναίκας, κρύβει παγίδα! Η αλλαγή στην εκπαίδευση αποδίδεται κυρίως στον χώρο εργασίας και στις εργασιακές ευκαιρίες που δίνονται Κοινωνικά.

Στα αγόρια προσφέρονται οι εργασίες “λύσεις ανάγκης” , γιατί η πατριαρχία τους έμαθε πως σκοπός της ζωής τους είναι η οποιαδήποτε δουλειά μπορεί να σου προσφέρει χρήματα για να είσαι ανεξάρτητος και να μπορείς να θρέψεις μια οικογένεια. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε αγόρια με χαμηλές σχολικές επιδόσεις. Σε αντίθεση με τα κορίτσια, που κι εδώ η πατριαρχική κοινωνία παίρνει θέση, με το να χρειάζεται αρκετό έως τέλειο μορφωτικό επίπεδο για να μπορέσουν να αναρριχηθούν επαγγελματικά. Όλη αυτή η κοινωνική συνοχή ανοίγει και το θέμα των φυλετικών διακρίσεων στα επαγγέλματα. Είναι καιρός να κατανοήσουμε πως δεν υπάρχουν αντρικά και γυναικεία χαρακτηριστικά πόσο μάλιστα επαγγέλματα. Όλες και όλοι είναι ικανοί να τα κάνουν όλα βάση των δικών τους προσωπικών δεδομένων. Σε μια εποχή που η ανεργία θερίζει είναι καλό να δοθεί μια ευκαιρία σε κάθε άνθρωπο να αναδείξει τα ταλέντα, τα θέλω του χωρίς στερεότυπα και καλούπια.

Επιπρόσθετα, για όλους τους ανθρώπους θα μπορούσαν να διαμορφωθούν εκπαιδευτικά προγράμματα δεύτερης ευκαιρίας πόσο μάλιστα για τους μεγαλύτερους σε ηλικία που ακόμη και να περάσαν μια μικρή δόση εκπαίδευσης τα προσόντα που χρειάζονται πλέον είναι πολύ διαφορετικά. Πρέπει να παλέψουμε Κοινωνικά για την επίτευξη μιας ίσης διδασκαλίας γιατί στην εκπαίδευση, στην παιδεία και την μόρφωση δεν υπάρχουν όρια.