Ας μιλήσουμε #2: Εκείνους που δεν λένε εύκολα “σ’ αγαπάω” να τους αγαπάς διπλά

Της Κωνσταντίνας Χαϊνά

Πλέον είμαι σίγουρη πως μέσα από απλές συζητήσεις, μπορείς να βγάλεις πολύ όμορφα θέματα για άρθρα, για να ξεδώσεις άλλη μία φορά. Θα κάνω πάλι την ίδια εισαγωγή, μιας και προέρχεται από τις ίδιες σκέψεις, αλλά αυτή την φορά πιο συνοπτικά. Όταν δεν μπορείτε να βγάλετε άκρη στο κεφάλι σας με τον ίδιο σας τον εαυτό, να γράφετε, όχι για να τα δει κάποιος, αλλά για να τα δείτε εσείς σε μια ήρεμη μέρα, τι σκέφτεστε.

Σημερινό θέμα η αγάπη. Δύσκολο πράγμα η αγάπη ε; Η κάθε είδους αγάπη. Η αδελφική, η φιλική, η ερωτική. Η αγάπη χωρίς ταμπέλες. Η αγάπη που δεν μπορείς να εκφράσεις με όλες τις λέξεις που υπάρχουν. Η αγάπη που δεν μπορείς να κρατήσεις μέσα σου και θες να την φωνάξεις στον άλλον, που πρέπει οπωσδήποτε να την δηλώσεις. Δύσκολο πράγμα η αγάπη, από όλες τις απόψεις. Να αναρωτιέσαι αν αρκεί τόση αγάπη, αν όντως μπορεί να μετρηθεί η αγάπη, και πολλές άλλες σκέψεις…

Δεν θα σταθώ όμως σε αυτό. Θα σταθώ στους ανθρώπους που δεν λένε ποτέ την λέξη “σ’ αγαπάω” στους άλλους, μιας και ανήκω σε αυτούς. Για αυτούς, η αγάπη δεν ντύνεται με λέξεις, δεν βγαίνει από τα χείλη τους, δεν θέλουν να βγει. Από αυτούς συνήθως θες να το ακούσεις περισσότερο, πολλές φορές έχεις και παράπονο που δεν το ακούς, που δεν ακούς αυτό που θέλεις να ακούσεις.  Αυτοί, θα σου πουν άπειρες λέξεις εκτός από αυτή. Εσύ κάποια στιγμή αναρωτιέσαι αν φοβούνται να την πούνε, να την βγάλουν από μέσα τους, να την ακούσεις μια φορά για να δεις πως είναι να ακούγεται από αυτούς τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Προσπαθείς να βγάλεις μια άκρη, ενώ είναι τόσο απλό..

Αυτοί οι άνθρωποι δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους με λόγια. Δεν τα κάνουμε όλοι καραμέλες αυτά που νιώθουμε. Ακόμη και αν χρειάζεσαι τόσο πολύ να ακούσεις συγκεκριμένα λόγια ή λέξεις από αυτούς, ακόμη και αν το έχεις ανάγκη, δεν θα τα/τις ακούσεις. Όχι από εγωισμό ή από πείσμα, απλά δεν υπολογίζουν την σημασία των λέξεων. Προτιμούν να δείχνουν την αγάπη τους με άλλο τρόπο, με μικρές και μεγάλες πράξεις. Με σημαντικές και αχρείαστες συμβουλές. Με το να βρίσκονται στις δυσκολίες σου, με το να δακρύζουν στις χαρές σου. Με το να πίνουν στην υγειά σου όταν δεν είσαι εκεί και να σου στέλνουν ένα μήνυμα να δουν αν είσαι καλά, χωρίς να πείτε κάτι άλλο.

Αυτοί οι άνθρωποι λογαριάζουν περισσότερο τις πράξεις. Δεν τους αρέσουν τα γλυκά και όμορφα λόγια χωρίς να συνοδεύονται από αυτές. Αυτοί ίσως αγαπάνε περισσότερο από αυτούς που το μοιράζονται συνέχεια. Και στην τελική, τι σε πειράζει αν δεν στο λένε συχνά; Σημασία έχει ότι το νιώθουν. Βέβαια το μεγαλύτερο που κερδίζεις από αυτούς είναι πως αν νιώσεις πως σε αγαπούν, θα είναι οριστικό.