”Διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον”

Σχόλιο επικαιρότητας του Στέφανου Παραστατίδη

 

Διαβάζω ότι ασκείται δριμεία κριτική προς τον Τσίπρα από στελέχη και νεολαίους της σκληρής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με την υπέρμετρα θεοσεβούμενη δήλωσή του για τη γιορτή της Παναγίας.

– Οι ίδιοι προφανώς δεν θεώρησαν πολιτική απάτη την ατζέντα του αντιμνημονίου με την οποία κατέληξαν σε θέση εξουσίας (σκίσιμο μνημονίου, 750 ευρώ βασικό από την πρώτη μέρα, κατάργηση ΕΝΦΙΑ και μία ολόκληρη βίβλο απατηλών υποσχέσεων).

– Οι ίδιοι δεν ενοχλήθηκαν από τα εθνικιστικά τσιτάτα περί ναζιστικής Γερμανίας και εσωτερικών προδοτών και γερμανοτσολιάδων που ξεπέρασαν ακόμη και τους εν δυνάμει ακροδεξιούς της εποχής.

-Οι ίδιοι δεν είδαν πρόβλημα στη δημοκρατία με την άσκηση λεκτικής και πραγματικής βίας προς το πολιτικό σύστημα, κρεμάλες στο σύνταγμα και θεωρίες πανεριού περί δραχμής σε στημένα τραπεζάκια στις πλατείες της οργής.

-Οι ίδιοι δεν έδωσαν καν σημασία στην υπόγεια σύμπραξη με την καραμανλική δεξιά, το επιστέγασμα αυτής με τον Προκόπη Παυλόπουλο και την υποστήριξη της βολικής θεωρίας ότι την Ελλάδα δεν την χρεωκόπησε η ΝΔ αλλά το ΠΑΣΟΚ.

– Οι ίδιοι δεν άσκησαν καμία κριτική στον ”ηγέτη” που πήρε μία χώρα σε μία σταθερή πορεία, κόντεψε να την τινάξει στον αέρα με υπουργούς οικονομικών που έτρεχαν με σηκωμένους γιακάδες στην Ευρώπη κ τεκμηρίωναν τις ιδεοληψίες τους, υπουργούς που έτρεχαν στη Ρωσία για δανεικά, ΠτΔ που έβγαινε με τη γροθιά στο προαύλιο της βουλή κ καλούσε σε επανάσταση, ενώ τα μεγάφωνα στο μετρό έπαιζαν αναμνήσεις από τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο.

-Οι ίδιοι δεν θεώρησαν ”προδοσία” την μετέπειτα πλήρη εφαρμογή του μνημονίου.

– Οι ίδιοι δεν μίλησαν καν όταν ο Τσίπρας προσπάθησε να εμπλέξει και τον ελληνικό λαό σε όλη αυτή την ιλαροτραγωδία, δημιουργώντας άλλοθι με κάλπικο δημοψήφισμα εντός 5 ημερών και μία ερώτηση που θα τη βλέπουν οι πολίτες Αφρικανικών χωρών και θα γελούν.

-Οι ίδιοι δεν έβγαλαν τσιμουδιά όταν ο πρόεδρός τους επέλεξε να αποκλείσει από πρόταση για συνεργασία τα προοδευτικά κόμματα και επέλεξε να συγκυβερνήσει με ό,τι πιο δεξιό, ομοφοβικό και ρατσιστικό υπήρχε σε οργανωμένο κομματικό σχηματισμό στην Ελλάδα εντός του δημοκρατικού τόξου.

– Οι ίδιοι δεν έκαναν ούτε καν αυτοκριτική όταν ο Τσίπρας συγκυβερνούσε με τους ΑΝΕΛ και μιλούσε ταυτόχρονα για συνεργασίες με άλλες προοδευτικές δυνάμεις και τους καλούσε σε δήθεν αντιδεξιά μέτωπα με δονκιχωτικές λεκτικές κορώνες.

– Οι ίδιοι δεν εξέφρασαν ούτε μία δημόσια διαφωνία στην άδικη αποπομπή του τότε υπουργού παιδείας & θρησκευμάτων κου Φίλη, για τα μάτια της εκκλησίας.

– Οι ίδιοι δεν πειράχθηκαν από όλο αυτό τον συρφετό των μεταγραφών που ήρθε στο κόμμα τους επειδή απλά έχουν 32% και κατάπιαν μαζί με την επιλογή τους ολόκληρη την πολιτική τους ιστορία, ασπαζόμενοι ακόμη και το δρόμο του αντιμνημονίου.

Και τέλος, οι ίδιοι δεν κατάλαβαν ότι είναι οι ίδιοι με τις πολιτικές τους που έφεραν τον κο Μητσοτάκη καβάλα σε άσπρο άλογο να ξεπλένει το κόμμα που χρεωκόπησε τη χώρα το 2009 και χρησιμοποίησε λαϊκιστικές αλλά και εκβιαστικές μεθόδους για να επανέλθει στην εξουσία το 2012, φέρνοντάς μας μάλιστα ρευστό απ΄ έξω με τα αεροπλάνα για να μη χρεωκοπήσουμε από τις αχρείαστες διπλές εκλογές και τη μεγαλομανία του Σαμαρά.

Πράγματι, υπάρχει λεκτική υπερβολή από τον κο Τσίπρα την χθεσινή ημέρα, αλλά η αντίδραση είναι λες και δεν συνήθισαν τα βουνά στα χιόνια. Όπως επίσης υπάρχει μεμπτό σημείο του απανταχού ελληνισμού σε σχέση με τη χριστιανοσύνη (αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους ”επαναστάτες”). Όμως αν αυτός είναι ο δικός τους λόγος για επανάσταση, ας τους ενημερώσει κάποιος ότι ”το χάσαμε το κορμί, πατριώτες”. Και μιλώ για το πολιτικό κορμί διότι υπάρχει και το κορμί της εξουσίας που δεν χάνεται, αυτό θα το διατηρήσουν με ευλάβεια οι ”προσκυνημένοι”.

*Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη (Μίλαν Κουντέρα)