“Επειδή δεν περίσσεψαν ρώγες, από το χτεσινό σταφύλι, να μερικές ακομη…”

Άρθρο γνώμης του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη

 Εχθές, αναφέρθηκα στο φόβο του Ερντογάν, να εγκαταλείψει την πολιτική σκηνή στην Τουρκία, σήμερα, λόγω του ότι, έχει καταλάβει πλέον, ότι ήγγικεν η βασιλεία των ουρανών, και φοβάται, δικαιολογημένα, μην συρθεί στα δικαστήρια… Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, σήμερα, όχι μόνο για εγκλήματα κατά τη ζωής Τούρκων πολιτών ή λόγω του ότι, με τρόπο απάνθρωπο, παραβίαζε το σύνταγμα και τους νόμους, καταπατώντας κάθε έννοια πολιτικών δικαιωμάτων… Παράλληλα, όμως φοβάται, γιατί εξανάγκαζε, τον κεντρικό τραπεζίτη της Τουρκίας, μαζι με τον γαμπρό του, να εγκληματεί, στην κυριολεξία όμως, σε βάρος του εθνικού νομίσματος και φυσικά της Τουρκικής οικονομίας.

Τώρα πλέον, έχει γίνει φανερό, το πώς εγκλημάτησε σε βάρος, της εθνικής οικονομίας.

Η βασική αρχή του σουλτάνου, απ την πρώτη στιγμή που κατάλαβε οτι ελέγχει τα πάντα, ήταν, να διοχετεύσει όσο περισσότερα χρήματα μπορούσε, στα πολιτικά του γκεσέμια, τους εργολάβους και πάσης φύσεως απατεώνες, οι οποίοι επιδόθηκαν, σε ένα ξέφρενο πανηγύρι διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, με τρόπο ασύδοτο, που οδήγησε, το τραπεζικό σύστημα και τη χώρα στη χρεοκοπία.

Γιατί πώς αλλιώς, θα παρουσιάσεις τη σημερινή κατάσταση της τούρκικης οικονομίας, αν όχι σαν μια χρεοκοπημένη χώρα.

Αυτή του η εμμονή, οδήγησε σε ένα άθλιο παιχνίδι, με το συνάλλαγμα και με τα συναλλαγματικά αποθέματα, των τραπεζών τις οποίες, στην ουσία, τις βούλιαξε μία-μία, για να μπορέσει να καλύψει, την πραγματική εικόνα χρεοκοπίας.

Το χειρότερο όμως ήταν, πως, μέσα στο 2020 άρχισε να εκδίδει, ομόλογα συναλλάγματος και χρυσού, τα οποία οι τράπεζες, τα αγόραζαν με ξένο συνάλλαγμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του χρηματιστηρίου, στις 17 και 29 Ιουλίου, αγόρασαν από αυτά τα ομόλογα, 2,1 και 2,8 δις δολάρια. Και το ίδιο έγινε στις 14 Αυγούστου, όπου πουλήθηκαν ομόλογα αξίας 5 δις δολαρίων.

Το Υπουργείο Οικονομικών επομένως, της Τουρκίας, «εκτυπώνει» ομόλογα συναλλάγματος και χρυσού, προκειμένου να δημιουργήσει επιπλέον ξένο νόμισμα, για τις δικές του δραστηριότητες. Καθώς τα αποθέματα του, έχουν καταναλωθεί, για να καλύψουν τη συναλλαγματική ισοτιμία, που έχει πάει στο θεό.

Το 2019 και 2020, το Υπουργείο εξέδωσε ομόλογα, για περισσότερο από 17 δις δολάρια. Την περίοδο το «Προεδρικού» καθεστώτος, Ιούλιος 2018- Ιούλιος 2020, το ποσό δανεισμού σε χρυσό, ήταν 181 τόνοι , που ισοδυναμεί με 8,5 δις δολάρια.

Φαίνεται σήμερα, πως η ποσότητα του χρυσού, που κατέχει το Υπουργείο Οικονομικών, είναι 41,6 τόνοι. Ο χρυσός επομένως που οφείλεται, από το Υπουργείο είναι 138 τόνοι.

Ποιό είναι λοιπόν, το μέσο κόστος δανεισμού, αυτών των 138 τόνων χρυσού;

Το βρίσκουμε στα 1561 δολάρια την ουγγιά, στην αρχή.

Σήμερα, η τιμή του χρυσού, στις διεθνείς αγορές, ξεπερνάει τα 1950 δολάρια της ουγγιά. Αυτό σημαίνει, ότι, το Τούρκικο Υπουργείο Οικονομικών, χάνει 12.500 δολάρια ανα χιλιόγραμμο. Άρα οι απώλειες, έχουν φτάσει στο 1,7 δις δολάρια για 138 τόνους χρυσού . Δηλ. 12,7 δις, τουρκικές λίρες, στις σημερινές συναλλαγματικές ισοτιμίες.

Το αποτέλεσμα, από όλο αυτό το παιχνίδι, είναι η πελώρια ζημιά, με το άνοιγμα τρύπας συναλλάγματος, στις δημόσιες τράπεζες και από την άλλη πλευρα, η πολύ μεγάλη απώλεια, του να δανειστεί χρυσό, σε περίοδο που δεν έπρεπε ποτέ να γίνει.

Και σε όλα αυτά, όπως αναφέρει σε ένα διεξοδικό του άρθρο, στο Α3, ο Uğur Gürses , χρεώνει τις επόμενες γενιές με ένα πελώριο χρέος, που κανείς δεν γνωρίζει πώς και πότε θα καλυφθεί.

Αυτή είναι μια από τις κύριες αιτίες, που ο Ερντογαν τρέμει, για μιά πιθανή εκδοχή ήττας, στις εκλογές, που η ενωμένη αντιπολίτευση, κανονικά θα έπρεπε να τον σύρει, όσο γίνεται πιο σύντομα.