“Ερντογαν : O «θρασύδειλος» μαθητής.”

Άρθρο γνώμης του Ζαφ Κωνσταντινίδη

 

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε άφωνοι το θέατρο του παραλόγου στα Ελληνοτουρκικά θέματα. Η Τουρκία τους τελευταίους μήνες παίζει το ανήθικο παιχνίδι τις ”θυματοποιησης” για να πετύχει τις πολιτικές της επιδιώξεις. Οι στόχοι της αλλά και ο πρακτικές της παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και έτσι στην κοινή πολιτική γνώμη διαμορφώνεται η αναμενόμενη θέση: Ότι η Τουρκία επιτίθεται (μέχρι στιγμής πολιτικά) ξεκάθαρα για να αποκομίσει παράνομα οφέλη και να πετύχει ουτοπικούς στόχους που πηγάζουν από την Οθωμανική νοσταλγία του παρελθόντος. Έτσι ο Ερντογάν, στην προσπάθεια του να ‘’κανονικοποιήσει’’ τις ενέργειες του, εκφράζει μια δήθεν πρόθεση για διάλογο και ένα παράπονο για την υποτίθεται επιθετική Ελλάδα που δεν ξέρει να συζητά. Δημιουργεί δηλαδή μια αντιστροφή των ρόλων ”του θύματος” που είναι η χωρά μας και του ”θύτη” που είναι η δική του, αντί να μιλήσει ορθώς για τις ιμπεριαλιστικές του βλέψεις. Με αυτό το Mind Game επιτυγχάνει 2 πράγματα:

1) Λαϊκίζει απέναντι τούρκικο ”ακροατήριο” το οποίο είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και έτσι δικαιολογεί την πολιτική του, εξισσοροπώντας επικοινωνιακά την αδυναμία του να αντιμετωπίσει την οικονομική και υγειονομική κρίση που βιώνει η χώρα. Έτσι, ο απλός Τούρκος που είναι πιο εύκολα ιδεολογικά διαχειρίσιμος επικροτεί σε ένα βαθμό την κατάσταση στα Ελληνο-τουρκικά καθώς ο πρόεδρος του τον κάνει να νιώθει σχεδόν ότι απειλείται από τους Έλληνες.

2) Επιδιώκει στον δημόσιο λόγο να νομιμοποιήσει άτυπα τις πράξεις του, πετώντας το ”μπαλάκι” στην Ελλάδα που υποτίθεται δεν διαπραγματεύεται και είναι αμετακίνητη. Εστιάζοντας στην διατύπωση αυτής της ψεύτικης εικόνας που αφορά το κομμάτι των διαπραγματεύσεων, επισκιάζει το ίδιο των περιεχόμενο των απαιτήσεων του, που θεωρείται διεθνώς εξωπραγματικό.

Ο Ερντογαν θυμίζει μαθητή που τρομοκρατεί την τάξη και όταν τον ρωτά ο καθηγητής για τις πράξεις του αντί να αποκαλύψει ότι έχει κυριαρχικές τάσεις, προσπαθεί να τις νομιμοποιήσει υποστηρίζοντας ψευδώς ότι οι μαθητές με τα σπασμένα χέρια και τα μαυρισμένα μάτια τον χτύπησαν πρώτοι.