Η Γεύση Παπαδοπούλου απαντάει στις ερωτήσεις του Newn Webradio

“Ονομάζομαι Γεσθημανή (Γεύση) Παπαδοπούλου είμαι 17 ετών και παίζω handball στο αθλητικό σωματείο Πανοράματος και συγκεκριμένα στην ΑΕΠ Πανοράματος εδώ και 7 χρόνια. Παράλληλα είμαι μέλος της Εθνικής ομάδας Κ17.”

  1. Τί ήταν αυτό που σε ώθησε να ασχοληθείς με το χάντμπολ; Τί συντέλεσε στο να διαλέξεις αυτόν τον τρόπο άσκησης και όχι κάποιο άλλο άθλημα;

Ο αθλητισμός μπήκε στη ζωή μου από πολύ μικρή ηλικία, περίπου 5-6 χρονών, καθώς προέρχομαι από αθλητική οικογένεια. Δοκίμασα διάφορα αθλήματα, όπως μπάσκετ, βόλει, πόλο, όμως με κέρδισε αποκλειστικά και μόνο το χάντμπολ. Με το συγκεκριμένο άθλημα ασχολήθηκα εξαιτίας των πρώτων μου προπονητών, τον κ. Τριαντάφυλλο Χριστοδουλίδη και τον κ.Αλέξανδρο Κανσίζογλου, οι οποίοι με έκαναν να δεθώ και να το αγαπήσω στο έπαρκο από την πρώτη στιγμή, και τους ευχαριστώ από καρδιάς για όλα όσα μου έμαθαν και συνεχίζουν να μου μαθαίνουν. Διάλεξα το χάντμπολ διότι προσφέρει ομαδικότητα, δυναμικότητα και πολύ ταχύτητα, στοιχεία που ταιριάζουν απόλυτα στο χαρακτήρα μου.

  1. Πόσα χρόνια μετράς στα γήπεδα και ποια στιγμή αποτελεί την κορυφαία στη μέχρι τώρα καριέρα σου;

Από πολύ μικρή ηλικία παίζω χάντμπολ και πιο συγκεκριμένα από ηλικία 10 ετών, όπου είχα και την πρώτη μου επαφή μ’αυτό το άθλημα, άρα μετράω 7 χρόνια στα γήπεδα. Ενώ η κορυφαία στιγμή στη μέχρι τώρα καριέρα μου αποτελεί η συμμετοχή μου με την Εθνική ομάδα χάντμπολ Κ-17 στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που έλαβε χώρα το καλοκαίρι του 2019 στην Γεωργία. Καθώς επίσης και η συμμετοχή μου στην Α1 γυναικών με την ομάδα μου, την ΑΕΠ Πανοράματος. 

  1. Ο γυναικείος ανταγωνισμός είναι τεράστιος. Σου έχει τύχει ποτέ να αντιμετωπίσεις κάποιο ακραίο περιστατικό από συμπαίκτρια ή αντίπαλό σου;

Όντως υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους, όμως προς το παρόν δε μου έχει τύχει κάποιο ακραίο περιστατικό. Προσπαθώ με κάθε τρόπο να σέβομαι τις συμπαίκτριές μου και τις αντιπάλους μου, διότι έχω μάθει να αποδέχομαι τα κίνητρα της ευγενής άμιλλας και να προσπερνώ τις κακές στιγμές, εξάλλου “ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό”.

  1. Ποιοι είναι οι στόχοι οι προσωπικοί;

Σίγουρα θα ήθελα να περάσω στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ). Επίσης, θα ήταν μεγάλη μου τιμή να μπορέσω να συμμετάσχω ξανά με τα χρώματα της Εθνικής ομάδας χάντμπολ σε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και γιατί όχι και σε ένα Παγκόσμιο. Όμως, ο καθημερινός μου στόχος είναι να βελτιώνομαι όλο και περισσότερο, έτσι ώστε να έρχομαι όλο και πιο κοντά στους προσωπικούς μου στόχους.

  1. Η ανάμνηση που δε θα ξεγραφτεί ποτέ από τη μνήμη σου…

Αναμφισβήτητα, η ανάμνηση που θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μου είναι η συμμετοχή μου με την Εθνική ομάδα χάντμπολ Κ-17 στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, που είχα στο πλευρό μου και τη δίδυμη αδερφή μου και συμπαίκτριά μου, φορώντας τα χρώματα της Ελλάδας μας με το Εθνόσημο στο στήθος και ακούγοντας τον Εθνικό μας Ύμνο μέσα σ’ένα κατάμεστο στάδιο. Δάκρυα περηφάνειας, ρίγη συγκίνησης και απέραντη ευγνωμοσύνη ήταν τα συναισθήματα που με κυρίευσαν και θα μείνουν για πάντα αποτυπωμένα στη μνήμη μου.

  1. Καλές στιγμές υπάρχουν πάντα, υπάρχουν όμως και κακές…Έχεις βρεθεί ποτέ αντιμέτωπη με τα “δύσκολα”, με την πίεση, να πεις “τα παρατάω”;

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές έχω φτάσει στα όριά μου και κάποιες άλλες να τα ξεπερνάω, έχω στερηθεί πολλές προσωπικές στιγμές, όπως κάθε αθλητής που ασχολείται με τον πρωταθλητισμό, άπειρες ώρες προπονήσεων και συνεχόμενους αγώνες. Όμως παρόλα αυτά δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου μακριά από το χάντμπολ. Ο αθλητισμός μου έχει προσφέρει φίλους, επιτυχίες, συγκινήσεις, σωματική και πνευματική υγεία. Μου έχει μάθει να παλεύω για τους στόχους μου παρά τις όποιες αντιξοότητες, να συνεργάζομαι, να έχω υπομονή και σεβασμό προς τον συνάθρωπό μου. Αλλά πάνω από όλα μου έμαθε το μότο μου: “Βelieve in yourself!!!”

  1. Οι συμβουλές που θα έδινες σε ένα μικρό κορίτσι που θέλει να ξεκινήσει το χάντμπολ…

Καταρχήν, θα πρέπει να αγαπήσει αυτό που θα κάνει και να της αρέσει, αλλιώς δε θα μπορέσει να επιτύχει σ’αυτό, αυτός βέβαια είναι και ο κανόνας μου για όλη τη ζωή άλλωστε. Επίσης, χρειάζεται υπομονή και επιμονή στην προπόνηση, υπακοή και σεβασμός στον προπονητή. Αλλά πάνω από όλα αυτό που χρειάζεται είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου!!!

  1. Ποιες είναι οι δικές σου συμβουλές για άριστη φυσική κατάσταση;

Οι συμβουλές μου για άριστη φυσική κατάσταση είναι οι ακόλουθες:

  • Καθημερινή και συστηματική προπόνηση.
  • Υγιεινή και αθλητική διατροφή.
  • Σωστή και έγκαιρη προθέρμανση και αποθεραπεία.
  • Πειθαρχεία και σοβαρότητα.
  • Υπομονή και προσήλωση στο στόχο.
  • Γνώση και αγάπη για το άθλημα.
  • Ιδανικός ύπνος (8 με 10 ώρες).

    9.Συνδυάζεται αθλητισμός και σχολικές υποχρεώσεις;

Πιστεύω ότι οι αθλητικές υποχρεώσεις συνδυάζονται απόλυτα με τις σχολικές απαιτήσεις. Σχολείο και αθλητισμός συνεργάζονται για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη του ατόμου. Είναι συγκοινωνούντα δοχεία, καθώς σχολείο και αθλητισμός συμβάλουν στην πνευματική και σωματική  καλλιέργεια του ατόμου. Ένας αθλητής έχει αρκετές πιθανότητες να είναι συνεπής και στις υπόλοιπες υποχρεώσεις του, καθώς έχει μάθει μέσω αθλητισμού να διαχειρίζεται το χρόνο του. Τέλος, αν υπάρχει πραγματικά θέληση, πίστη και υπομονή, αλλά και η σωστή υποστήριξη από την οικογένεια, ένας αθλητής μπορεί να συνδυάσει ιδανικά την ενασχόλησή του με τον αθλητισμό/πρωταθλητισμό με το σχολείο!

  1. Πώς περνάει ο χρόνος τις ημέρες του Κορωναϊού;

Η πραγματικότητα είναι ότι όλοι μας ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Παρόλα αυτά, τηρούμε στο έπαρκο όλες τις οδηγίες και τα μέτρα υγιεινής. Μένουμε σπίτι, αλλά δε ξεχνάμε τις καθημερινές μας υποχρεώσεις. Τρώμε υγιεινά, διαβάζουμε, βλέπουμε ταινίες και αγώνες χάντμπολ. Αθλούμαστε ανελλιπώς και συμμετέχουμε σε τηλεδιασκέψεις με τους προπονητές μας και τους καθηγητές μας. Δε χάνουμε την πίστη μας, σκεφτόμαστε θετικά και ευελπιστούμε να τελειώσει σύντομα αυτός ο εφιάλτης.

 

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την υπέροχη συνέντευξή σας!!!

Γεύση Παπαδοπούλου