“Η ιδέα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης”

Σχόλιο του Κώστα Νικολόπουλου

Αυτές τις μέρες διαβάζουμε καθημερινά σε ελληνικά και ξένα ΜΜΕ για τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στη Μόρια.
Πέρσι είχαμε παρακολουθήσει το αίσχος της Ειδομένης.
Συχνά υπάρχουν επικριτικά σχόλια και αναφορές για την αντιμετώπιση των προσφύγων και του προσφυγικού προβλήματος από όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και από την την ίδια την ΕΕ.
Λέγεται ότι η Ευρώπη αποφάσισε να κρατήσει το πρόβλημα μακριά από τα σύνορα της.
Το πρώτο βήμα ήταν η συμφωνία με την Τουρκία.
Σήμερα γίνεται λόγος για συνέργειες και συνεργασίες ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και της ΕΕ με αμφιλεγόμενες έως και παραβατικές – εγκληματικές πλευρές σε χώρες της Αφρικής, με στόχο να κρατηθούν οι άνθρωποι και το πρόβλημα μακριά.
Αξιόπιστα διεθνή ΜΜΕ αναφέρουν ότι μέχρι και η τοπική μαφία στη Λιβύη, παράνομες συμμορίες και σύγχρονοι δουλέμποροι, είναι οι τελικοί αποδέκτες χρημάτων που προέρχονται από ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με στόχο να εμποδιστούν όσοι θέλουν να περάσουν στην απέναντι ακτή της Μεσογείου.
Πολλοί φθάνουν στο σημείο να ισχυριστούν ότι οι απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης στα hot spots υπάρχουν επίτηδες, ώστε να λειτουργήσουν αποτρεπτικά για όσους σκέφτονται να έρθουν στη χώρα και στην Ευρώπη.
Η Ευρώπη για χρόνια θεωρούνταν πρωτοπόρος στα θέματα της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στον αγώνα για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής των ανθρώπων σε περιοχές του πλανήτη που βρίσκονταν σε διαφόρων ειδών δοκιμασίες, από πολέμους μέχρι λιμούς.
Φαίνεται ότι το προσφυγικό θα είναι ο βράχος πάνω στον οποίον θα γκρεμοτσακιστεί αυτό το ευρωπαϊκό ηθικό πλεονέκτημα.
Η Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι τρόμαξαν και αντιδρούν φοβικά.
Η ιστορία δείχνει ότι δε γίνεται να στηθούν φράχτες και τείχη παντού.
Όταν οι άνθρωποι δυσκολεύονται να ζήσουν σε κάποιον τόπο, μετακινούνται αλλού και αργά ή γρήγορα, περισσότεροι ή λιγότεροι, τα καταφέρνουν.
Καλά είναι αυτό να γίνεται στις μέρες μας με ανθρώπινους όρους.
Φυσικά πρέπει να γίνεται και με βάση το διεθνές δίκαιο, τις διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες.
Η Ευρώπη έχει δικαίωμα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των παράνομων μεταναστών, αλλά στο πλαίσιο των αξιών και του πολιτισμού της, για τον οποίο θέλει να είναι υπερήφανη.
Από την άλλη όμως έχει υποχρέωση να δεχτεί του πρόσφυγες που ορίζουν οι διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο που η ίδια έχει συμβάλλει στη διαμόρφωση του και έχει αποδεχτεί.
Η Ευρώπη και η ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα παραμείνει ζωντανή και ρεαλιστική, μόνο αν μείνουν ζωντανές οι διακηρυγμένες αξίες και οι αρχές της.