Η πολιτική απαξίωση

Άρθρο γνώμης του Χρήστου Κατσαρώνα

 

Το Μάρτιο του 2018 με πολύ ενθουσιασμό ξεκινήσαμε όλοι μαζί την δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα με στόχο την πολιτική σταθερότητα της χώρας. Η δεκαετία της κρίσης και τα μνημόνια έφεραν την ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό της χωράς. Ο λαϊκισμός τόσο από την Νέα Δημοκρατία όσο και του Σύριζα με μοναδικό στόχο την «κατάληψη» της εξουσίας  οδήγησαν την χώρα στο χείλος του γκρεμού. Η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμάρα από το Ζάππειο Μέγαρο και ο Σύριζα του Αλέξη Τσίπρα στις πλατιές των αγανακτισμένων. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γεωργίου Α. Παπανδρέου είχε να διαχειριστεί μια πρωτοφανή οικονομική κρίση με μεγάλη πίεση τόσο από τους Ευρωπαίους ετέρους μας, όσο και από την στείρα αντιπολίτευση στο εσωτερικό της χώρας. Η κυβέρνηση Παπανδρέου έπεσε αλλά οι διάδοχοι ακολούθησαν την ίδια πολιτική επειδή ήξεραν ότι ήταν μονόδρομος

Το Κίνημα Αλλαγή δημιουργήθηκε όπως είπα για να υπάρχει ένας σταθερός πόλος στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Επειδή υπήρχε πολύ αναποφάσιστος κόσμος που δεν ήθελε να ψήφιση ούτε την Νέα Δημοκρατία ούτε τον Σύριζα. Μετά   από λάθος χειρισμούς της ηγεσίας   και την έντονη συσπείρωση των δυο μονομάχων το κίνημα αλλαγής κατάφερε πάρει ένα ποσοστό της τάξης του 8,3%. Το στοίχημα ήταν να πάρει ένα διψήφιο ποσοστό για να μπορέσει να έχει καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις του τόπου. Αυτός εξάλλου ήταν ο ρόλος της δημιουργίας του εξαρχής.

Η ορατή πτώση του Σύριζα θα έπρεπε να υποφέρει στο Κίνημα μας μια αύξηση στα ποσοστά  μας και όχι πτώση που βλέπουμε μέσα από τις δημοσκοπήσεις. Καθώς η Νέα Δημοκρατία που είναι ο ιδεολογικός μας αντίπαλος απορρόφα την πτώση του Σύριζα. 

Είναι σαφές πως υπάρχει θέμα ηγεσίας καθώς η πτώση των ποσοστών μας οδηγεί στην πολιτική απαξίωση και στον αφανισμό. Ο χώρος της κεντροαριστεράς  χρειάζεται έναν ηγέτη που να μπορεί να εμπνέει εμπιστοσύνη τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων που αυτήν την στιγμή ούτε η κυρία Φώφη Γεννηματά δεν μπορεί να  προσφέρει ούτε ο κυρίος Αλέξης Τσίπρας.