Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Ένας σύγχρονος ποιητής

Ένας ιδιαίτερος τραγουδοποιός, ο οποίος έχει αφήσει το στίγμα του στην ελληνική μουσική σκηνή και αναμφισβήτητα από τις πιο «ευγενικές» φυσιογνωμίες αυτής.

Της Χριστίνας Βρούβα

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου είναι η ήρεμη δύναμη του ελληνικού πενταγράμμου. Συγκαταλέγεται στην κατηγορία των καλλιτεχνών που είναι αποστασιοποιημένοι από το «Life style». Είναι τραγουδιστής και συνθέτης, μα πάνω απ’ όλα στιχουργός και μάλιστα από τους πιο σπουδαίους της τελευταίας πεντηκονταετίας . Οι στίχοι του σε «μεταφέρουν» σε μία άλλη εποχή, άλλοτε σε προβληματίζουν και άλλοτε σε «γεμίζουν» με αισιοδοξία και ελπίδα. Με έναν μαγικό τρόπο συνδυάζει το παλιό παραδοσιακό τραγούδι με τον έμμετρο στίχο.

Γεννήθηκε στην Ελασσόνα το 1959 και μεγάλωσε στον Τύρναβο και στη συνέχεια σπούδασε Μηχανολόγος  Μηχανικός στη Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως εργολάβος, αργότερα όμως τον «κέρδισε» η μουσική. Όλα άρχισαν στα τέλη της δεκαετίας του ’70, όταν ο Παπακωνσταντίνου έστειλε κάποιους στίχους του στον Μάνο Λοΐζο, ο οποίος του πρότεινε να συνεργαστούν, κάτι το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε τελικά.

Το 1982 λαμβάνει μέρος στους Αγώνες ελληνικού τραγουδιού της Κέρκυρας του Μάνου Χατζιδάκι με το τραγούδι «Η Χελώνα». Δύο χρόνια αργότερα, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, υπογράφει τους στίχους των, «Ο μαύρος γάτος» και «Λεγεωνάριο» από τον δίσκο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου «Διαίρεση».

(«Ο μαύρος γάτος», συμπεριλαμβάνονταν στους στίχους που είχε στείλει στον Μάνο Λοΐζο, το οποίο είχε ξεχωρίσει αλλά δεν «πρόλαβε» να ερμηνεύσει.)

Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, παρέμεινε «εκτός» μουσικής. Εργάζονταν ως εργολάβος στη Λάρισα και την ίδια περίοδο απέκτησε δύο γιούς, τον Κωνσταντή και τον Αριστοτέλη. Το 1993, τον προσκαλεί ο Νίκος Παπάζογλου να ηχογραφήσει τα τραγούδια του στο στούντιο του. Ο Παπακωνσταντίνου δέχεται και κάπως έτσι κυκλοφορεί ο πρώτος του δίσκος «Αγία Νοσταλγία», στον οποίο γράφει στίχους, συνθέτει μουσική και ερμηνεύει κάποια από αυτά.

(Το τραγούδι «Στις χαραυγές ξεχνιέμαι», ερμήνευσε αρχικά ο Γιώργος Μιχαήλ και αργότερα ο Γιάννης Χαρούλης.)

Η επιτυχία «ήρθε» το 1995,με το δεύτερο του άλμπουμ με τίτλο «Στην Ανδρομέδα και στη Γη», στο οποίο συμμετέχουν ο Σωκράτης Μάλαμας και η Μελίνα Κανά.

(Η «Ανδρομέδα», αναμφισβήτητα απογείωσε την καριέρα του Θανάση Παπακωνσταντίνου.)

(«Η τράτα» ήταν από τα τραγούδια που ξεχώρισαν από αυτόν τον δίσκο.)

Το 1998 ο Παπακωνσταντίνου, συνεργάζεται ξανά με τη Μελίνα Κανά στον δίσκο «Λάφυρα». Μαζί τους, το παραδοσιακό μουσικό συγκρότημα Ashkhabad, το οποίο όπως «προδίδει» το όνομα τους κατάγονταν από το Ασγκαμπάτ του Τουρκμενιστάν.  Μέσα από αυτή τη σύμπραξη, προέκυψαν κομμάτια με έναν ιδιαίτερο στίχο και ήχο που δεν συνηθίζονταν εκείνη την περίοδο. Παρ’ όλα αυτά, τα τραγούδια αγαπήθηκαν και παραμένουν διαχρονικά.

 

 

Το καλοκαίρι του 2000, «βγαίνει» το άλμπουμ «Βραχνός προφήτης». Ο δίσκος ξεχώρισε για τον μοναδικό συνδυασμό των παλιών παραδοσιακών ήχων με τα σύγχρονα ακούσματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον «Πεχλιβάνη».

Στον ίδιο δίσκο «γνωρίσαμε» τα τραγούδια «Βαθιά πληγή» και «Όταν χαράζει», το οποίο ερμήνευσε εκπληκτικά ο Γιάννης Αγγελάκας. Τα κομμάτια αυτά ακούγονται μέχρι σήμερα ασταμάτητα.

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, παραμένει δισκογραφικά ενεργός τη δεκαετία του 2000 και κυκλοφορεί τους δίσκους «Αγρυπνία», «Τα ζωντανά», «Διάφανος», «Η βροχή από κάτω» και ο «Σαμάνος». Συνεργάζεται με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως τον Σωκράτη Μάλαμα, τη Μάρθα Φριντζήλα και τον Διονύση Σαββόπουλο. Ο Θανάσης παραμένει στο προσκήνιο, έχοντας καθορίσει το προσωπικό του στιλ, το οποίο είναι αυθεντικό και κατά γενική ομολογία δεν μπορεί να καταταχτεί σε κάποιο είδος μουσικής.

(Το «όνειρο», κυκλοφόρησε μέσα από τον δίσκο «Τα ζωντανά»)

(Το κομμάτι «Αερικό» τραγούδησε αρχικά η Μελίνα Κανά το 1998, αλλά έγινε ευρέως γνωστό από τον δίσκο «Διάφανος» του 2006 από την εκτέλεση του βιολιστή Φώτη Σιώτα.)

Τα τελευταία χρόνια συνεχίζει εξίσου δυναμικά την πορεία του, «ανανεώνοντας» συνεχώς το στιχουργικό κομμάτι των τραγουδιών. Ο Θανάσης εμπνέεται από τον έρωτα, τη φύση, και την καθημερινότητα. Κάπως έτσι προκύπτουν τα άλμπουμ, «Ο ελάχιστος εαυτός», «Μαγγανείες», «Πρόσκληση σε δείπνο κυανό» και ο πιο πρόσφατος, «Με στόμα που γελά». Δεν είναι λίγα τα τραγούδια που ξεχώρισαν και «σφράγισαν» την μοναδικότητα του Παπακωνσταντίνου.

(Το «San Michele» κυκλοφόρησε μέσα από τον «Ελάχιστο εαυτό» του 2011 και είναι επηρεασμένο από την ταινία «San Michele aveva un gallo».)

(«Το σκουλαρίκι», «βγήκε» το 2012 από τον δίσκο «Μαγγανείες» και εκτέλεσε ο Γιάννης Χαρούλης.

(Το κομμάτι «Ηλιόπετρα», κυκλοφόρησε το 2014 και ερμήνευσε με μοναδικό τρόπο ο Σωκράτης Μάλαμας.)

(«Ο κήπος της Εδέμ», συμπεριλαμβάνεται στον πιο πρόσφατο δίσκο του διδύμου Παπακωνσταντίνου- Μάλαμα.)

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Λαρισαίος ρεμπέτης- ποιητής απέκτησε φανατικό κοινό, αμέτρητες πωλήσεις των δίσκων του και μεταδόσεις στο ραδιόφωνο. Οι συναυλίες του «σπάνε» τα ταμία κάθε καλοκαίρι σε όλες τις περιοδείες του, οι οποίες είναι μία ξεχωριστή εμπειρία. Ένας συναυλιακός χώρος, κατακλεισμένος από άτομα όλων των ηλικιών, να ξέρουν απ’ έξω και ανακατωτά όλους τους στίχους των τραγουδιών, να βγάζουν καπνογόνα, να χορεύουν πίνοντας τσίπουρο και όλο αυτό κορυφώνεται την ώρα που «μπαίνει» ο «Πεχλιβάνης». Η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί να περιγράψει κανείς την αίσθηση που έχεις εκείνη τη στιγμή.

Η συνεργασία του με τον Μάλαμα, έφερε ένα άψογο- διαχρονικό αποτέλεσμα. Με άλλα λόγια υπάρχει μία σχέση αλληλεπίδρασης η οποία γίνεται ολοφάνερη μέσα από τα τραγούδια τους. Τέλος, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου θεωρείται ένας ξεχωριστός καλλιτέχνης της εποχής μας, ο οποίος έχει να προσφέρει πολλές ακόμα δημιουργίες, που θα μείνουν ανεξίτηλες στον χρόνο.

( Το κομμάτι «Στην Κοιλάδα των Τεμπών», «βγήκε» μέσα από το άλμπουμ «Διάφανος» του 2006.)