“Κριτήρια πολιτικού προοδευτισμού”

Άρθρο γνώμης του Αυγερινού Βλάχου.

Καθένας έχει δικαίωμα να θεωρεί εαυτόν προοδευτικό. Για εμένα ο προοδευτισμός έχει 3 σημεία αναφοράς: 1) την πολιτική πράξη που τοποθετεί το δημόσιο συμφέρον πάνω από το πολιτικό ή τα συμφέροντα επιμέρους ομάδων πίεσης, και ενεργεί με πυξίδα τις προοδευτικές αξίες, 2) την πολιτική ιδεολογία που –σε αντίθεση με τα κομμουνιστικά ή τα συντηρητικά αφηγήματα– ανανεώνεται εγγενώς και διαρκώς για να λάβει υπόψη τις νέες εξελίξεις στην κοινωνία, την τεχνολογική ανάπτυξη και την οικονομία και 3) την πολιτική (ως σύνθεση πράξης και ιδεολογίας) που υπερβαίνει τα στενά σοκάκια της τρέχουσας συγκυρίας για να διατυπώσει ένα όραμα που καθορίζει τις ίδιες τις εξελίξεις αντί να καθορίζεται από αυτές.

Το πρώτο περιέχει το συγκρουσιακό στοιχείο με τους κάθε λογής Λυμπερόπουλους, Φωτόπουλους και Βαρνάβες που αδυνατούν να αντιληφθούν ότι οι άνεργοι δεν έχουν την προστασία κανενός πατερούλη απέναντι στην κρίση και για αυτό πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα. Ο προοδευτικός πολιτικός πρέπει να υπερασπίζεται την κοινωνική δικαιοσύνη και τις λοιπές προοδευτικές αξίες που δοκιμάζονται σε καιρούς κρίσης. Να αντιληφθεί ότι πολιτική σημαίνει «πράττω». Παίρνω χρήματα από εκείνη την ομάδα και τα δίνω σε άλλη. Σπάω αυγά, δεν μετρώ ψηφαλάκια.

Το δεύτερο προϋποθέτει το θάρρος της γνώμης και την αντίληψη της δυναμικής διάστασης των πραγμάτων. Να βγει και να πει «παιδιά πρέπει να στρίψουμε το τιμόνι» και ότι δεν μπορεί το 2017 να μην αναγνωρίζουμε νομικά τα δικαιώματα συνανθρώπων μας που επιζητούν απλώς το δικό τους μερίδιο στην ευτυχία. Να βγει και να πει –σε αντίθεση με τον κάθε ημιεγγράμματο πολιτικάντη– ότι για την παραγωγική μετεξέλιξη της Ελλάδας, δεν αρκεί να γίνουμε ξανά οι φασονατζήδες της Ευρώπης ή να καλλιεργήσουμε πατάτες, αλλά να θεμελιώσουμε το μέλλον στην έξυπνη εξειδίκευση (όπως πρώτη η ΕΕ αντιλήφθηκε), δηλαδή στην ανάπτυξη ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων πάνω στα ήδη υπάρχοντα συγκριτικά ώστε να κυνηγάμε τη μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία με οικονομίες φάσματος, τεχνολογικές καινοτομίες, και νεοφυή επιχειρηματικότητα.

Το τρίτο είναι πιο δύσκολο, γιατί συνδέει τα δύο πρώτα. Αναφέρεται στην υπερπήδηση των «δεδομένων». Το σκληρό δημοσιονομικό πλαίσιο, η εποπτεία, η διαχείριση της ίδιας της κοινωνικής κατάρρευσης είναι ζητήματα που δεν επηρεάζουν απλώς, αλλά θέτουν την ίδια την ατζέντα. Ο προοδευτικός πολιτικός (χωρίς να τα υποτιμήσει) πρέπει να δει πιο μακριά. Να αντιληφθεί τις ανάγκες της τοπικής αυτοδιοίκησης πριν στερέψουν τα κρατικά διαθέσιμα· να υλοποιήσει τομές στη δημόσια διοίκηση που αφήνουν πίσω τους τις επιταγές της Τρόικα, αντί να καταφεύγει στην εύκολη λύση της υπερφορολόγησης· να προτείνει πολιτειακές αλλαγές που καταργούν τον «ισόβιο κοινοβουλευτισμό» και θεσμοθετούν την ανανέωση αντί να την έχει ως background για φωτογραφίες.

Πιστεύω βαθιά ότι ο Γιάννης Ραγκούσης πληροί τα προοδευτικά test που έθεσα περισσότερο από τους συνυποψηφίους του, και για αυτό πρέπει να ηγηθεί του νέου προοδευτικού φορέα.

Αλλά και για έναν πρόσθετο λόγο: ενώ θα μπορούσε να επαναπαυθεί στα μέχρι τώρα καινοφανή πεπραγμένα του ως Υπουργός, πηγαίνει μπροστά, χτίζοντας ένα θετικό αφήγημα με την #agendaRagkousi, το οποίο ο Τσίπρας είναι ανίκανος να χτίσει και ο Μητσοτάκης απρόθυμος.

Θα είμαι δίπλα στον Γιάννη και σε κάθε προοδευτικό πολιτικό σε αυτόν τον αγώνα και τους επόμενους.

 

*Ο Αυγερινός Βλάχος είναι Πολεοδόμος-Χωροτάκτης (MSc Newcastle University, Dipl. ΑΠΘ).

Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο thecaller.gr