ΠΑΜΑΚ: Διεθνές επιστημονικό συνέδριο-Εκπαιδευτική Ηγεσία, Αποτελεσματική Διοίκηση και Ηθικές Αξίες

Η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, η Κοσμητεία της Σχολής Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών και Τεχνών και το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Επιστήμες της Εκπαίδευσης και της Διά Βίου Μάθησης του Τμήματος Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής έχουν τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουν στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας τις εργασίες του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα Εκπαιδευτική Ηγεσία, Αποτελεσματική Διοίκηση και Ηθικές Αξίες, το οποίο διεξάγεται στις 24, 25 και 26 Νοεμβρίου 2017.

Συν-διοργάνωση

  • Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, Επιστήμες της Εκπαίδευσης και της Διά Βίου Μάθησης(Κατεύθυνση «Εκπαιδευτική Διοίκηση και Ηγεσία»), Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

· Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, Οργάνωση και Διοίκηση της Εκπαίδευσης, Παιδαγωγικό Τμήμα, Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης

· Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, Διοίκηση Ολικής Ποιότητας και Καινοτόμες Εφαρμογές στην Εκπαίδευση, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

· Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, Εκπαιδευτική Διοίκηση και Αξιολόγηση, Τμήμα Επιστημών της Αγωγής, Πανεπιστήμιο Κύπρου

Περιγραφή – Σκοπός

Στη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία η εκπαίδευση αποτέλεσε όργανο πολιτικής και η πολιτική δραστηριότητα ένα είδος εκπαίδευσης. Το σύγχρονο εκ-παιδευτικό διακύβευμα εκφράστηκε μέσα από την υπογράμμιση της ανάγκης για ενδυνάμωση της εκπαίδευσης ως μέσο κοινωνικής και πολιτικής ισότητας και δικαιοσύνης και την ολοκλήρωση της ιδιότητας του σύγχρονου πολίτη μέσα από εκπαιδευτικές πρακτικές και εκπαιδευτικούς θεσμούς. Η έκφραση της σύγχρονης εκπαιδευτικής πολιτικής σε όρους διά βίου μάθησης προβλήθηκε ως μέριμνα για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, την ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής, τη συμμετοχικότητα των ατόμων στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Η αξιολογική διάσταση αυτής της εκπαιδευτικής ατζέντας φέρεται να προϋποθέτει και να συμβάλλει σε μία κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς, διακρίσεις, στιγματισμούς, περιθωριοποίηση και γκετοποίηση. Διάφορες παιδαγωγικές προτάσεις θεωρητικού και πρακτικού χαρακτήρα προβάλλουν την κάθε είδους διαφορετικότητα ως την προεξέχουσα διάσταση μίας μεταβαλλόμενης πραγματικότητας που λειτουργεί εξισορροπητικά μεταξύ διακρίσεων, εντάσεων και συγκρούσεων και συμβάλλει σε αυτό που ευρέως τιτλοφορείται ως «ανοικτή, ώριμη και δημοκρατική κοινωνία».

Ο καμβάς της σύγχρονης εκπαίδευσης σε θεωρητικό, διδακτικό, ερευνητικό και εφαρμοσμένο, οργανωτικό και διοικητικό, θεσμικό και πολιτικό επίπεδο προσφέρει, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί, τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων και, κατά συνέπεια, την ολοκλήρωση και αυτονόμηση του σύγχρονου ατόμου αλλά και την κοινωνική συνοχή και ευημερία. Όμως, πόσο στα αλήθεια εύλογος είναι αυτός ο ισχυρισμός; Ποιος είναι ο σκοπός της σύγχρονης εκπαίδευσης; Ποιο είναι το μακρόπνοο όραμα που εμπνέει τους λειτουργούς της, τα κέντρα λήψης αποφάσεων και άσκησης πολιτικής και εξουσίας, την ευρύτερη κοινωνία και την κυρίαρχη κουλτούρα της; Η υλοποίηση των στόχων της εκπαίδευσης και η ολοκλήρωση του ανθρώπου προϋποθέτουν όχι απλώς την άσκηση ενός διαχειριστικού και πειραματικού μινιμαλισμού, όχι μόνο την τροφοδότηση ενός τόσο εξαντλητικού όσο και εξαντλημένου ρεαλισμού αλλά και μία εύρωστη και οραματική σκοποθεσία που θα δικαιώνει την ίδια την ιδιοσυστασία της εκπαίδευσης, ως μέσο, δηλαδή, για την παιδευτική εκπλήρωση του ανθρώπινου βίου σε ένα οργανωμένο θεσμικο-πολιτικό πλαίσιο.

Σκοπός της εκπαίδευσης, με άλλα λόγια, είναι η παιδεία του ανθρώπου, η ενεργοποίηση και η καλλιέργεια όλων των διανοητικών, ψυχολογικών, βουλητικών, πρακτικών και κοινωνικο-πολιτικών ικανοτήτων του με έναν τρόπο που υπερβαίνει την εμπέδωση απλών συμβατοτήτων, την ηθική και κοινωνική υποκρισία ή αμφισημία, την εκπαιδευτική αδράνεια και την πολιτική απραξία. Σε αυτό το πνεύμα, εύλογος είναι ο ισχυρισμός ότι αυτοί οι στόχοι τίθενται στην υπηρεσία της ευρύτερης σκοποθεσίας με ειλικρίνεια και χωρίς προϋποθέσεις, μόνο εφόσον η άσκηση εκπαιδευτικής διοίκησης και εκπαιδευτικής ηγεσίας, η διδακτική πρακτική που οριοθετεί το δίπτυχο διδασκαλία – μάθηση, η εκπαιδευτική έρευνα και η διαρκής ενσωμάτωση της καινοτομίας, η εκπαιδευτική πολιτική και, κυρίως, η εκπαιδευτική φιλοσοφία που ενώνει όλα αυτά σε ένα εσωτερικά συνεπές και συνεκτικό όλο, σέβονται και λαμβάνουν υπόψη την εγγενή πολυπλοκότητα του ανθρώπου και του σύγχρονου περιβάλλοντος κοινωνικού κόσμου.

Σήμερα η φιλοσοφία, οι επιστήμες της εκπαίδευσης και, ευρύτερα, η επιστήμη έχουν προσυπογράψει τη σχετικότητα και την πολυπλοκότητα της γνώσης. Ο εναγκαλισμός απολυτοκρατικών μύθων, οι οποίοι υπηρετούν την κάθε είδους επιστημονική αυθεντία, την πολιτική μυωπία και το στείρο δογματισμό, ανήκει -πρέπει να ανήκει- στο παρελθόν. Η εκπαίδευση, η εκπαιδευτική έρευνα και η εκπαιδευτική πολιτική τελούν -οφείλουν να τελούν- σε έναν ορίζοντα νέων συνθηκών της γνώσης και νέων γνωσιολογικών και αξιολογικών κριτηρίων. Η γνώση σήμερα δεν πρέπει να είναι ποτέ το αποτέλεσμα της ιδιόλεκτης έρευνας, της υπερβατικής αποκάλυψης, της ανεξέταστης εσχατολογίας ή της ωμής επιβολής της ισχύος. Σήμερα πιστεύουμε ότι η γνώση είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας του ανθρώπινου νου να γνωρίσει και να κατανοήσει τον εαυτό του και τον περιβάλλοντα φυσικό και κοινωνικό κόσμο και ότι αυτό είναι κατεξοχήν το αποτέλεσμα της ανειρήνευτης μαθησιακής διαδικασίας των ανθρώπων και των αγώνων τους για αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και ευημερία.

Σήμερα τελούμε, λοιπόν, σε έναν ορίζοντα μάθησης, τον οποίο οφείλουμε να μετατρέψουμε εμπράκτως σε έναν πολιτισμό μάθησης μέσα από τη στήριξη στόχων, οραμάτων και αξιών. Η διανοητική και η εκπαιδευτική αυταρέσκεια ότι αυτό ήδη αποτελεί κεκτημένο των εκ-παιδευτικών δραστηριοτήτων μας προδίδει τις αγκυλώσεις και τις σκληρύνσεις της πρόσληψης εκ μέρους μας του νεωτερικού διαφωτιστικού προτάγματος για την εκπαίδευση, την άρνησή μας να αντικαταστήσουμε την εργαλειακή λογική και τις αγοραίες μεταμορφώσεις της με μία ορθολογικότητα της ακεραιότητας, της σκόπευσης και της ανταπόκρισης στις μεγάλες διακυβεύσεις της εποχής μας, την άρνησή μας να μετουσιώσουμε τη γνώση στις νέες συνθήκες ενός μετα-νεωτερικού μαθησιακού διαφωτισμού. Οι συνέπειες του ανερυθρίαστου εθελοτυφλισμού μας: Ο πολλαπλασιασμός του ασήμαντου, η ομοιογενοποίηση και ο πνευματικός μαρασμός, η δυσαρμονία στη σύνδεση ποιοτικού-ποσοτικού και η δογματικότητα της ποσοτικοποίησης των μαθησιακών αποτελεσμάτων, η διαχείριση των μαθησιακών περιβαλλόντων με κριτήρια που υπερβαίνουν τις παιδευτικές ανάγκες όσων εμπλέκονται σε αυτά, η χειραγώγηση της αποκλίνουσας και της δημιουργικής σκέψης, της κριτικής και της φαντασίας, η εξάντληση της βιωματικότητας και της εμπειρικότητας της μάθησης σε μεμονωμένους σχεδιασμούς, ενώ η διδασκαλία εξακολουθεί να στηρίζεται στην εύρωστη μηχανική απομνημόνευση και σε μία αδικαιολόγητα αλαζονική και αήθη αντίληψη απέναντι στην ετερότητα (φύση, άλλοι οργανισμοί, άλλοι άνθρωποι διαφορετικοί από εμάς). Η πλήρης αδιαφορία για τα ελλείμματα στη διαμόρφωση της σκέψης μέσα από την άσκηση της αμφισβήτησης και της κριτικής, μέσα από τη διασύνδεση όλων των παρεχόμενων γνώσεων με την πραγματική ζωή πραγματικών ανθρώπων, η ανενδοίαστη απόρριψη απαραίτητων δεξιοτήτων για τη διατήρηση της δημοκρατίας συμβάλλει στη μετατροπή μίας κρίσης σε πλήρη καταστροφή: η εντελέχεια των διά βίου μαθητών-πολιτών υποκλίνεται στα σύγχρονα ανίσχυρα νοητικά δοχεία των αποθησαυρισμένων γνώσεων.

Δεν περιττεύουν οι εύλογοι ισχυρισμοί. Ωστόσο, είναι επιτακτικό το εύλογο ερώτημα: Ποιος είναι ο σκοπός της σύγχρονης εκπαίδευσης; Ποιο είναι το μακρόπνοο όραμα που την εμπνέει; Πώς και πόσο ανταποκρίνεται στα γνωστικά/μαθησιακά και αξιακά προτάγματα των καιρών; Πώς αντιλαμβάνεται τις συγκρούσεις και πώς ανταποκρίνεται σε αυτές;

Στο Διεθνές Συνέδριο “Εκπαιδευτική Ηγεσία, Αποτελεσματική Διοίκηση και Ηθικές Αξίες” αποβλέπουμε να διερευνήσουμε τη σκοποθεσία της σύγχρονης εκπαίδευσης και τα πολύμορφα και πολυάριθμα αδιέξοδά της σε σχέση πάντοτε με τα διάφορα ερωτήματα και διλήμματα, τις αξιακές προκλήσεις και συγκρούσεις. Συγκεκριμενο-ποιούμε τα ερωτήματα αυτά υπό το πρίσμα και το βάρος των καθηκόντων και των προκλήσεων που βαραίνουν τους ώμους των εκπαιδευτικών εκείνων που ασκούν διοίκηση και αναλαμβάνουν διοικητικές και ηγετικές αρμοδιότητες και δράσεις στις ιδιαίτερες συνθήκες της οικονομικής κρίσης και ύφεσης που ταλανίζει, δυστυχώς, τη χώρα μας. Στο Συνέδριο συμμετέχουν έγκριτοι και διακεκριμένοι Έλληνες και Ευρωπαίοι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, επιστήμονες και ερευνητές, διευθυντές σχολείων και μάχιμοι εκπαιδευτικοί με άμεση εμπειρία και γνώση από τις πραγματικές συνθήκες πραγματικών σχολείων και εκπαιδευτικών οργανισμών και δομών.

Σκοπός μας είναι:

α) να αναδείξουμε τις προκλήσεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εκπαιδευτική διοίκηση και άσκηση της ηγεσίας στη σύγχρονη ελληνική εκπαίδευση,

β) να αναδείξουμε το έργο, τις πρακτικές και τις δράσεις ηγετών της εκπαίδευσης που αποτελούν παραδείγματα θετικής ανταπόκρισης στις προκλήσεις των καιρών,

γ) να διερευνήσουμε και να προτείνουμε καινοτόμες στρατηγικές ηγεσίας,

δ) να ενισχύσουμε τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις εμπειρίες αναφορικά με ζητήματα ηθικής ηγεσίας και αντιμετώπισης κρίσεων ή συγκρούσεων με βαρύνουσα ηθική σημασία και απαιτήσεις,

ε) να εστιάσουμε σε ζητήματα διασφάλισης ποιότητας και αποτελεσματικότητας στην εκπαιδευτική διοίκηση,

στ) να αναζητήσουμε την προοπτική διατύπωσης νέων προτάσεων και εναλλακτικών μορφών δράσης στον χώρο του σχολείου, αλλά και σε κάθε είδους εκπαιδευτικό οργανισμό,

ζ) να προσεγγίσουμε σύγχρονα διεθνή ευρήματα μοντέλων σχετικά με την εκπαιδευτική ηγεσία και τη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού,

η) να αναδείξουμε τη σημασία του ρόλου της οργάνωσης του μαθησιακού και κοινωνικού περιβάλλοντος στην ποιότητα της προσφερόμενης εκπαίδευσης από τις σχολικές μονάδες,

και θ) να συνδράμουμε στην ανάδειξη των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι σύγχρονες τεχνολογίες στην εκπαίδευση, τη διοίκηση και την ηγεσία.

Σε ποιους απευθύνεται:

Το Συνέδριο απευθύνεται στον εκπαιδευτικό κόσμο της χώρας όπως και σε οποιονδήποτε αντιλαμβάνεται την ενδυναμωτική και απελευθερωτική διάσταση της εκπαίδευσης και αγωνιά για το μέλλον της. Το Συνέδριο δύνανται να παρακολουθήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς εκπαίδευσης και Διά Βίου Μάθησης καθώς και ακαδημαϊκοί, μεταπτυχιακοί φοιτητές, υποψήφιοι διδάκτορες και ερευνητές σε θέματα σχετικά με τις θεματικές του Συνεδρίου.

Το Πρόγραμμα

Το πρόγραμμα του Συνεδρίου περιλαμβάνει:

α) Κεντρικές Ομιλίες από προσκεκλημένους ακαδημαϊκούς του εξωτερικού (keynote speakers),

β) Διαλέξεις από διακεκριμένους έλληνες και ξένους ακαδημαϊκούς και ερευνητές, οι οποίοι ασχολούνται με τα θέματα της εκπαίδευσης, της εκπαιδευτικής αξιολογίας και της εκπαιδευτικής ηγεσίας, ο καθένας στο πλαίσιο ενός διακριτού γνωστικού πεδίου,

γ) Εισηγήσεις υποψηφίων Διδακτόρων και μεταπτυχιακών φοιτητών και,

δ) στρογγυλά τραπέζια για ανοιχτή συζήτηση και τη διεξαγωγή συμπερασμάτων,

ε) βιωματικά εργαστήρια σε θέματα ηγεσίας

Θεματικές ενότητες

Η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου διαφυλάσσει το δικαίωμα να εμπλουτίσει ή να τροποποιήσει τις θεματικές ενότητες του Συνεδρίου:

1. Ηθική, αξιολογία και εκπαίδευση

· Ηθική διδασκαλία και ηθική εκπαίδευση

· Θέματα εκπαιδευτικής αξιολογίας

· Ηθική, αξιολογία και ηγεσία

· Μοντέλα και θεωρίες ηθικής ηγεσίας

· Η ηθική της διά βίου μάθησης

· Ηθική, διαχείριση και εμπορευματοποίηση της γνώσης

· Ηθική και ο ηγέτης εκπαιδευτικός

· Ηθική και ηγεσία για παιδιά

· Θέματα εκπαιδευτικής, κοινωνικής και εργασιακής ηθικής

· Ηθική, ηγεσία και οικονομική κρίση

· Ηθική, οικονομία και διοίκηση

· Ηγεσία και οργανωσιακή ηθική

· Ποιότητα, εκπαιδευτική ηγεσία και ηθική

2. Εκπαιδευτική πολιτική και κοινωνική δικαιοσύνη

· Ζητήματα εκπαιδευτικής και κοινωνικής πολιτικής στην Ελλάδα/Ευρώπη

· Εκπαιδευτική πολιτική και σχολική διοίκηση

· Θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης

· Εκπαιδευτικές ευκαιρίες και αποκλεισμοί

· Δημοκρατική εκπαίδευση, ιδιότητα του πολίτη και εκπαιδευτική σκοποθεσία

· Ηγεσία και ίσες ευκαιρίες

· Ηγεσία και πολυμορφία στην εκπαίδευση

· Εκπαιδευτική πολιτική, δικαιοσύνη και ηγεσία

3. Το σχολείο ως οργανισμός

· Ηγεσία και σχολικό κλίμα – σχολική κουλτούρα

· Το σχολείο: ένας οργανισμός που μαθαίνει

· Η καινοτομία ως παράγοντας αλλαγής στο σχολείο

· Διαχείριση κρίσεων στο σχολείο

· Το σχολείο του μέλλοντος

· Πρακτικές μετασχηματιστικής ηγεσίας στο σχολείο

4. Ετερότητα και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες: προκλήσεις για τη διοίκηση και την ηγεσία

· Ο άλλος, ο ξένος, και μορφές ευπαθούς ετερότητας

· Ειδική Αγωγή, αναπηρία και ευαλωτότητα

· Ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, διαπολιτισμική εκπαίδευση και διαμεσολάβηση

5. Τεχνολογίες, εκπαίδευση και ηγεσία

· Η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών από τη σύγχρονη ηγεσία

· Τεχνολογίες και καινοτομία στη μάθηση και τη διδασκαλία

6. Διοίκηση και αποτελεσματικότητα στην εκπαίδευση

· Αξιολόγηση και αποτελεσματικότητα

· Δεοντολογία και αποτελεσματικότητα

· Σύγχρονη διοίκηση, αποδοτικότητα και παρακίνηση

· Εκπαιδευτική αποτελεσματικότητα και σχολική βελτίωση

· Καινοτόμες δράσεις στη διοίκηση εκπαιδευτικών μονάδων

· Ηλεκτρονική διακυβέρνηση και σχολικό μάνατζμεντ

7. Διδασκαλία, mentoring και coaching

· Καθοδήγηση με mentoring και coaching στην εκπαίδευση

· Σύγχρονες και εναλλακτικές διδακτικές προσεγγίσεις

· Διεθνείς πρακτικές στο mentoring και coaching

· Καθοδήγηση και Ειδική Αγωγή

8. Οργάνωση και καινοτομία στην εκπαίδευση

· Εκπαιδευτικά οργανωτικά μοντέλα, καινοτομία και εκπαιδευτική αλλαγή

· Εκπαιδευτικά μοντέλα και καινοτόμες στρατηγικές στην τεχνική-επαγγελματική εκπαίδευση

9. Οικονομία, εκπαίδευση και ανθρώπινο δυναμικό

· Κοινωνική οικονομία και εκπαίδευση

· Αξιολόγηση ανθρώπινου δυναμικού και ηγεσία

· Εκπαιδευτική ηγεσία, διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού και οικονομικών πόρων

· Εργασία, επιμόρφωση και ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού

10. Στρατηγικός σχεδιασμός και λήψη αποφάσεων

· Στρατηγικό μάνατζμεντ γνώσης και οργανωσιακή απόδοση

· Κριτική σκέψη και λήψη αποφάσεων

· Οργανωσιακός σχεδιασμός και στρατηγικό μάνατζμεντ

Δείτε περισσότερα εδώ.