Περί διαγραφών και άλλων…

Άρθρο γνώμης του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου

Η πορεία του Κινήματος Αλλαγής στηρίχτηκε πάνω σε πολιτικές συμφωνίες κορυφής. Σε αυτήν την πορεία έγιναν κατά καιρούς υποχωρήσεις από όλες οι πλευρές. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη του επικεφαλής για παράδειγμα, υπήρξαν πολλές διαφωνίες, κυρίως όσον αφορά στην εξ αποστάσεως ψηφοφορία και στον αριθμό των τηλεοπτικών ντημπέητ.

Τότε ήταν συγκεκριμένες οι πλευρές που υποχωρούσαν συνεχώς , ώστε να έρθει η στιγμή για να διεξαχθεί η ψηφοφορία χωρίς να αποχωρήσει κανένας από τους υποψήφιους που είχαν δηλώσει την επιθυμία τους να συμμετάσχουν. Το ίδιο έγινε και στη συνέχεια, στην πορεία μέχρι το συνέδριο. Προφανώς για να επιτευχθεί αυτό, επιλέχτηκε η μέθοδος του ελάχιστου κοινού παρονομαστή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η μοναδική πράξη που φέρει τη δημοκρατική νομιμοποίηση, να είναι η εκλογή του επικεφαλής. Ωστόσο και μετά την εκλογή, αλλά ακόμη και μετά το συνέδριο, συνέχισαν να υπάρχουν δύο συνθήκες, οι οποίες καθορίζουν την πορεία της προσπάθειας.

Η πρώτη είναι ότι οι αποφάσεις εξακολουθούν να παίρνονται, ή έστω επιβεβαιώνονται από το πολιτικό συμβούλιο, με τη γνωστή σύνθεση του. Η δεύτερη είναι ότι τα κόμματα και οι κινήσεις που υπήρχαν συνεχίζουν να λειτουργούν στο πλαίσιο του Κινήματος Αλλαγής, ενώ δημιουργήθηκαν και καινούριες. Είναι αυτονόητο ότι τα κόμματα και οι κινήσεις λειτουργούν με γνώμονα την επίτευξη των στόχων του Κινήματος, στο βαθμό που αυτοί έχουν συμφωνηθεί με τον τρόπο που αυτό γίνεται, αλλά συγχρόνως διατηρούν και μια αυτόνομη λειτουργία και ως ξεχωριστοί πολιτικοί οργανισμοί, με τις αρχές και τους σκοπούς για τους οποίους συγκροτήθηκαν.

Είναι ευχής έργο, οι στόχοι του Κινήματος Αλλαγής και οι πρωτοβουλίες του να συμπίπτουν πάντα με αυτούς των κομμάτων και των κινήσεων που το απαρτίζουν. Όμως αυτό δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει πάντα. Το γεγονός ότι έχει συμφωνηθεί η μη κατάργηση των κομμάτων και η συνέχιση της λειτουργίας τους, καθιστά αυτονόητο ότι θα πρέπει να γίνεται σεβαστό κάτι τέτοιο, όταν προκύπτει.

Σε κάθε περίπτωση, όταν προκύπτουν προβλήματα, αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον τρόπο που έχει συμφωνηθεί και γίνεται μέχρι σήμερα. Οι απειλές για πειθαρχικά και κατασταλτικά μέτρα, δεν έχουν κανένα νόημα και δεν οδηγούν πουθενά.

Όμως η πραγματικότητα είναι ότι όταν αναλαμβάνονται σοβαρές πρωτοβουλίες από το Κίνημα Αλλαγής, οι οποίες μπορούν και επιβάλλουν την πολιτική ατζέντα στην πολιτική ζωή της χώρας, τότε ελάχιστα περιθώρια αφήνονται σε οποιονδήποτε για διαφοροποιήσεις.

Όταν όμως υπάρχει κενό και έλλειμμα πολιτικής παρουσίας και παρέμβασης, τότε ο καθένας βρίσκει την ευκαιρία να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να κάνει αισθητή την παρουσία του.

Ο δρόμος λοιπόν που πρέπει να ακολουθηθεί είναι γνωστός, αρκεί να θέλουν και να μπορούν όσοι συμμετέχουν