“Περι συνεδρίου…” (το σημείωμα της Δευτέρας)

Άρθρο γνώμης του Ευριβιάδη Ελευθεριάδη

Θεωρώ τη οργανωτική προσέγγιση ενός συνεδρίου σημαντική. Όχι γιατί είμαι “γραμμολάγνος”, αλλά γιατί η προσέγγιση ενός φορέα με βάση τις οργανωτικές του διαδικασίες είναι μία βαθιά πολιτική αντιμετώπιση και μία ένδειξη σχετικά με την ευαισθησία της δημοκρατικής μας αντίληψης.

Ωστόσο αντιλαμβάνομαι ότι για τον έξω κόσμο, οι κάλπες, οι εκλογές, οι γραμμές και οι σταυροί για την κεντρική επιτροπή, καμία σημασία δεν έχουν.

Καλά καλά δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία τι αναφέρει το πρόγραμμα ενός κόμματος. Τα προγράμματα είναι για μία σχετική μειοψηφία που μπορεί να σκέφτεται και να κάνει μία πιο πολυδιάστατη ανάλυση. Για όλους τους υπόλοιπους, τα προγράμματα θεωρούνται κείμενα που δεν θα τηρηθούν.

Τότε τι είναι αυτό που μετράει σε ένα κόμμα που θέλει να επαναπροσεγγίσει το ακροατήριο που έχασε;

Για μένα αυτό που μετράει πλέον είναι η εικόνα και τα πρόσωπα.

Ποιο πολιτικό πρόσωπο δηλαδή, μπορεί να σε πείσει ότι αυτό που λέει θα το κάνει πράξη, ότι δεν σε κοροϊδεύει και ότι δεν είναι άλλη μία από τα ίδια.

Ή θα εκφραστείς επομένως με πρόσωπα που θα δημιουργήσουν την περιέργεια για να ακουστούν, ή θα συνεχίζεις να προβάλεις άτομα που όταν θα εμφανίζονται στα κανάλια, θα είναι η αιτία για ζάπινγκ.

Η εικόνα του συνεδρίου με αρκετούς νέους να βρίσκονται επί ώρες στο χώρο, σίγουρα αποτελεί μία καλή αφετηρία. Το θέμα είναι θα πάρουν τις ευκαιρίες τους από τον “προπονητή” ή θα καούν στο ζέσταμα.