Τα μηνύματα των πολιτικών προσώπων για την επέτειο του πραξικοπήματος

Σήμερα συμπληρώνονται 51 χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και αρκετά πολιτικά πρόσωπα, αλλά και κόμματα αναφέρθηκαν στο γεγονός.

Μανταλένα Παπαδοπούλου – ΑΝ.ΕΛ

«Η επέτειος του απριλιανού πραξικοπήματος αποτελεί την αφορμή για να ανακαλέσουμε στη συλλογική μνήμη τα οδυνηρά αποτελέσματα της δικτατορίας και να αντλήσουμε εκείνα τα διδάγματα που θα μας εμπνεύσουν αισιοδοξία για το μέλλον. Η δικτατορία επιβλήθηκε λόγω της αδυναμίας του τότε πολιτικού κόσμου να προβλέψει τις εξελίξεις, αλλά μετά από επτά χρόνια κατέρρευσε μέσα σε συνθήκες που οδήγησαν στο βαρύ τίμημα της τουρκικής εισβολής και κατοχής σχεδόν της μισής Κύπρου.

Πενήντα ένα χρόνια μετά το απριλιανό πραξικόπημα, η αποκλειστική αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων είναι τη προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας απέναντι σε όποιους τολμήσουν να τα αμφισβητήσουν. Η Δημοκρατία στην Ελλάδα στηρίζεται σε σταθερά θεμέλια. Δεν την φοβίζουν οι αρνητές της, αλλά και δεν πρόκειται να επιτρέψει την οποιαδήποτε απόπειρα ή πρόθεση απαξίωσης των δημοκρατικών θεσμών και του κράτους δικαίου.

Την ίδια στιγμή, η Πατρίδα μας διεκδικεί με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις την απελευθέρωσή της από την ασφυκτική επιτροπεία και τον απεγκλωβισμό της από τα μνημόνια. Μετά από επτά σκληρά και επώδυνα για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων μνημονιακά χρόνια, οι Έλληνες πολίτες μπορούν να βλέπουν το μέλλον τους, το προσωπικό και το συλλογικό, με μεγαλύτερη αισιοδοξία.

Ο κοινός στόχος, τώρα, είναι η ανάπτυξη, η δημιουργία θέσεων εργασίας, η μείωση της ανεργίας, η προστασία των χαμηλότερων και μεσαίων εισοδηματικών τάξεων. Παρά τις Κασσάνδρες, οι Έλληνες δικαιούνται να ελπίζουν».

Θανάσης Θεοχαρόπουλος- Πρόεδρος ΔΗΜΑΡ

«Η μαύρη επέτειος του δικτατορικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967 μας υπενθυμίζει ότι η Δημοκρατία κερδήθηκε, δεν χαρίστηκε.
Η σημερινή μέρα είναι πολύ μακρινή από το 1967. Είναι πολύ μακρινοί οι ήχοι από τα τανκς, είναι μακρινές οι στρατιωτικές φιγούρες της ΕΣΑ, τα βασανιστήρια, οι φοβισμένες σιωπές. Δυστυχώς όμως δεν είναι μακρινές οι φασιστικές κραυγές και οι εθνικιστικές υπερβολές. Είναι στο χέρι μας να τα αφήσουμε όλα αυτά στο παρελθόν, να μην τα βρούμε ξανά μπροστά μας.
Ειδικά σήμερα που οι νοσταλγοί του φασισμού και του ναζισμού αμφισβητούν σημαντικούς πυλώνες του πολιτεύματος και προκαλούν τη δημοκρατική κοινή γνώμη, οι μαύρες μνήμες της χούντας μπορούν και πρέπει να μεταφερθούν στη νέα γενιά ως η ανάμνηση μιας εποχής που δεν πρέπει να ξαναζήσει ποτέ ο ελληνικός λαός.
Η έκβαση της αναμέτρησης ανάμεσα στη μνήμη και τη λήθη σφραγίζει πάντοτε τις κοινωνίες και προσδιορίζει το μέλλον τους. Χρέος όλων μας είναι η μνήμη να νικά πάντοτε τη λήθη.
51 χρόνια από την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας στη χώρα μας τιμούμε τους αγωνιστές της δημοκρατίας, που υπερασπίστηκαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τη δημοκρατία και την ελευθερία απέναντι στην χούντα των συνταγματαρχών».

Βασίλης Λεβέντης – Ένωση Κεντρώων

«Μισό περίπου αιώνα μετά την εγκαθίδρυση της χούντας των συνταγματαρχών, η Ελλάδα είναι τυπικά δημοκρατική χώρα, όμως δημοκρατία, ίσες ευκαιρίες και πρόσβαση όλων των πολιτών στα κοινωνικά αγαθά δεν έχουν ακόμη κατοχυρωθεί. Εξακόσιες χιλιάδες Έλληνες εργάζονται στο εξωτερικό, 1,5 εκατ. συμπολίτες μας είναι άνεργοι, το δε επίπεδο όλων των συμπολιτών μας έχει κατά 50% και πλέον μειωθεί.

Αυτά για τα οποία αγωνίστηκαν οι νέοι του Πολυτεχνείου μένουν ακόμη ανεκπλήρωτα. Πέρασαν πολλοί πρωθυπουργοί που σχεδόν όλοι βαρύνονται με ψέματα και ασυγχώρητα λάθη. Η μισή Κύπρος κατέχεται από την Τουρκία και τώρα οι γείτονες μας, παραβιάζουν διεθνείς συνθήκες και κατ΄ουσίαν εγείρουν αξιώσεις στο μισό Αιγαίο.

Ο κ. Τσίπρας λέει ότι φεύγουμε από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018, αλλά ε΄χει βάλει υπογραφές βαρύτατες για πλεόνασμα 3,5% μέχρι το 2022, 2,4% μέχρι το 2060 και υπερκόφτη που θα ισχύει για 99 χρόνια και θα δημεύει στη πρώτη αδυναμία πληρωμής κρατικού αξιόγραφου κάθε δημόσια και δημοτική περιουσία των Ελλήνων. Δεν φθάνουν όλα αυτά και κάποιοι αχαρακτήριστοι υπουργοί υπόσχονται νέους συμβασιούχους και προσλήψεις ρουσφετολογικού χαρακτήρα.

Αν εξετάσει κάποιος την Ελλάδα του 2018 θα διαπιστώσει λαϊκό ιδρώτα και μόχθο που πήγαν χαμένοι κάτω από τον αδίσταχτο κομματισμό, παλαιότερα του ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και τώρα του ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.
Η Ένωση Κεντρώων καλεί σε νέους αγώνες γιατί η φωνή των ηρώων του Πολυτεχνείου εξακολουθεί προδιδόμενη».

Σταύρος Θεοδωράκης – Το Ποτάμι

«Χούντα σημαίνει:
– Να μην ακούς τραγούδια. Ο Μίκης απαγορεύτηκε. Άλλα και το «Πάει καιρός» του Μάνου και του Γκάτσου. Και το «Θα κλείσω τα μάτια» του Άκη Πάνου!
– Να μην βρίσκεις βιβλία – 800 Έλληνες και ξένοι συγγραφείς απαγορεύθηκαν ως «επικίνδυνοι».
– Κομμένοι και οι Beatles αλλά και η… Αντιγόνη του Σοφοκλή. Χωρίς ιθαγένεια η Μελίνα και απαγορευμένοι στο Εθνικό, ο Μινωτής και η Παξινού.
– Να μην έχεις εφημερίδα. Δεν κυκλοφορούσαν η Καθημερινή, η Μεσημβρινή, η Ελευθερία, η Αυγή και το Έθνος από το ‘71.
– Να αποφασίζουν οι λογοκριτές ποιες ειδήσεις θα ακούσεις αλλά και ποια έργα τέχνης θα δεις!
– Να σε κυνηγάνε για το μήκος της φούστας και τα μπλουτζίν αν είσαι κορίτσι και για τα μακριά μαλλιά αν είσαι αγόρι.
– Να ταξιδεύεις στο εξωτερικό μόνο μετά από έγκριση του αστυφύλακα ή του χωροφύλακα.
– Να μην ψηφίζεις.

Δεν είναι λοιπόν μόνο τα βασανιστήρια, οι εκτοπίσεις και οι διώξεις. Οι χούντες στοχεύουν στο μυαλό. Πολεμούν τους ήχους, τις λέξεις και τις εικόνες που δεν τους αρέσουν.

Τα γράφω όλα αυτά γιατί πλέον δύο στους τρεις Έλληνες ΔΕΝ έχουν μνήμες από την απριλιανή δικτατορία. Και κάποιοι σήμερα προσπαθούν να τους πουλήσουν νοσταλγία για τα «καλύτερα εκείνα χρόνια».
Για μια εποχή ασπρόμαυρη που ήταν απλώς μαύρη.

Στην φωτογραφία τανξ στο κέντρο της Αθήνας στις 21 Απριλίου, την επαύριο του στρατιωτικού πραξικοπήματος. Τη φωτογραφία έβγαλε Αμερικανός τουρίστας, από το παράθυρο του ξενοδοχείου του, λίγο πριν την επιστροφή του στη Ρώμη. (AP Photo)» (κεντρική φωτογραφία)

ΚΚΕ

«51 χρόνια μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, διδασκόμαστε και τιμάμε την προσφορά και τη μνήμη των θυμάτων της χούντας, όσων φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, υπέστησαν βασανιστήρια και γενικά έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην πάλη κατά της δικτατορίας. Τιμάμε τους αγώνες του λαού, τον ηρωισμό και την αυταπάρνηση των αγωνιστών, την προσφορά των μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.
Δυναμώνουμε τον αγώνα για κοινωνική πρόοδο και λαϊκή ευημερία, για το δικαίωμα να αποφασίζει ο λαός με κριτήριο το δικό του συμφέρον. Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και την εξουσία του κεφαλαίου, που αποτέλεσαν άλλωστε και τους βασικούς παράγοντες επιβολής της στρατιωτικής δικτατορίας. Σήμερα, εντείνουν τη φτώχεια και την εκμετάλλευση, την επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες και τα δικαιώματα, οδηγούν τους λαούς σε πολεμικές περιπέτειες.
Η χούντα ούτε πάτησε ούτε ξεπήδησε από το κενό. Γεννήθηκε από την κρίση του πολιτικού συστήματος τα προηγούμενα χρόνια. Βρήκε λίγο – πολύ «έτοιμο» τόσο το ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο, με κύριο χαρακτηριστικό τον αντικομμουνισμό, όσο και τους μηχανισμούς καταστολής του μετεμφυλιακού κράτους, των οποίων υπήρξε γέννημα θρέμμα. Είχε την ανοχή και στήριξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, υπηρέτησε τους σχεδιασμούς τους, άνοιξε το δρόμο για την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο.
Απόδειξη πως η αστική τάξη, προκειμένου να διασφαλίσει την απρόσκοπτη πορεία των συμφερόντων της, δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να καταφεύγει στο οποιοδήποτε μέσο, αντιδραστικό, αντιλαϊκό ή αυταρχικό, να εναλλάσσει την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία με ανοιχτά δικτατορικές μορφές διακυβέρνησης.
Το ΚΚΕ, παρότι ήταν εκτός νόμου από το 1947 και χωρίς Κομματικές Οργανώσεις από το 1958, αποτέλεσε την ψυχή της αντιδικτατορικής πάλης. Η διάσπαση με τις δυνάμεις του οπορτουνισμού το 1968 (που στη συνέχεια συγκρότησαν το λεγόμενο «ΚΚΕ εσ.») έδωσε ένα οργανωτικό και ιδεολογικοπολιτικό εφαλτήριο για την ανάπτυξη νέων παράνομων Κομματικών Οργανώσεων του ΚΚΕ. Δίπλα του έδρασε ηρωικά και είχε τη δική της μεγάλη συμβολή η ΚΝΕ, που ιδρύθηκε το 1968. Χιλιάδες στελέχη και μέλη του Κόμματος και της Νεολαίας του κατέθεσαν μεγάλες θυσίες στην υπόθεση της ανατροπής της χούντας, γι’ αυτό αποτέλεσαν τον πιο μισητό στόχο της.
Ήταν το μοναδικό κόμμα που έβλεπε και στήριζε την ανατροπή της χούντας μέσα από την οργανωμένη πάλη της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Δεν την ανέθεσε στον διεθνή καπιταλιστικό παράγοντα – ευρωπαϊκό, αμερικανικό και γενικά ΝΑΤΟικό – ή στις εγχώριες αστικές πολιτικές δυνάμεις. Καταδίκασε τις προσπάθειες μεταμφίεσης της χούντας, με τη λεγόμενη “φιλελευθεροποίηση”, και ανέδειξε ως κύριο ζήτημα την ανάπτυξη της λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές για την ανατροπή της.
Τα διδάγματα αυτής της πάλης έχουν μεγάλη διαχρονική αξία.
Σήμερα, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με τη στήριξη και των άλλων αστικών κομμάτων, αναδεικνύεται σε σημαιοφόρο του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή, για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου, που πυκνώνουν τα σύννεφα ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, που εντείνεται η επίθεση στα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα για χάρη της καπιταλιστικής ανάκαμψης, αποκτά επείγοντα χαρακτήρα το δυνάμωμα της εργατικής – λαϊκής πάλης, η ετοιμότητα δράσης κάτω από όλες τις συνθήκες και η προώθηση της Κοινωνικής Συμμαχίας σε αντιμονοπωλιακή – αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.
Χρειάζεται να ενταθούν οι προσπάθειες για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για μια ισχυρή Κοινωνική Συμμαχία που θα βάλει στο στόχαστρο το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων».