Το σημείωμα της Δευτέρας

Άρθρο γνώμης του Ευριβιάδη Ελευθεριάδη

¨Ο λύκος και αν εγέρασε…” λέει μία παροιμία.

Και δυστυχώς αυτή η παροιμία πολλές φορές επιβεβαιώνεται στην πολιτική μας καθημερινότητα. Όχι, αυτή τη φορά, δεν πρωταγωνιστούν οι συνήθεις ύποπτοι δηλαδή οι αγαπημένοι μας ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αλλά ο συμπαθής, σε εμένα τουλάχιστον, χώρος της Κεντροαριστεράς.

Ένα πραγματικό βαρίδιο για το χώρο, είναι ο ιδρυματισμός και ο κυβερνητισμός που δεν μπορεί να αποβάλλει με τίποτα η εκάστοτε ηγετική ομάδα του χώρου.

Άκου εκεί οργανωτική επιτροπή 500 με 600 άτομα, και μάλιστα για ένα συνέδριο των 3000 ατόμων, εκ των οποίων οι μισοί θα είναι και διορισμένοι σύνεδροι.

Αυτό πρέπει να είναι παγκόσμια πρωτοτυπία πιστεύω. Και ειλικρινά δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε ένα επιχείρημα, το οποίο να ενισχύει αυτή τη λογική.

Η ανακύκλωση των ίδιων προσώπων μέσα από διορισμούς, προσώπων που η κοινωνία έχει μαυρίσει στη συνείδηση της δεν είναι νέο ξεκίνημα, ούτε αποτελεί φιλόδοξη και ελπιδοφόρα προοπτική.

Αυτή η λογική φοβάμαι ότι θα διαγράψει σχετικά γρήγορα την εντυπωσιακή μαγιά των 210.000 μελών που ψήφισαν για επικεφαλής του νέου φορέα.