Το σημείωμα της Δευτέρας

Άρθρο γνώμης του Ευριβιάδη Ελευθεριάδη

Είναι σαφές ότι δεν είχα πρόθεση να πάω στο χθεσινό συλλαλητήριο, όχι γιατί αμφιβάλω για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, αλλά γιατί σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να δώσω άλλοθι με τη συμμετοχή μου στα χθεσινά συνθήματα του τύπου “απατεώνες πολιτικοί” κλπ κλπ.

Από εκεί και πέρα όμως, δεν θα ήμουν από αυτούς που θα έβαζα όλο το χθεσινό κοινό, σε ένα τσουβάλι, περιγράφοντας τους σαν φασίστες ή χαζούς ή ψεκασμένους και δεν ξέρω εγώ τι άλλο.

Αλήθεια μας προβληματίζει καθόλου ο όγκος της χθεσινής συγκέντρωσης; σκεφτόμαστε ότι όντως στη συνείδηση πολλών Ελλήνων, η ιστορία της Μακεδονίας, χτυπάει άσχημα στο θυμικό τους; ή θα αντιμετωπίσουμε και αυτή την κοινωνική αντίδραση με ελιτισμό, κατηγορώντας τους συμπολίτες μας ότι δεν πιάνουν το υψηλό νόημα της ελληνικής διπλωματίας;

Αν και δεν είμαι από αυτούς που δεν θέλουν την επίλυση του ζητήματος των Σκοπίων, δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι στη Βόρεια Ελλάδα, τουλάχιστον, παίζει σημαντικό ρόλο ακόμη και για την ψυχολογία των πολιτών, να μην νιώσουν ότι για μία ακόμη φορά ηττώνται.

Ίσως κάποια στιγμή πρέπει να αφουγκραστούμε τι νιώθει και πιστεύει η κοινωνία.