Υγειονομικός χάρτης Θεσσαλονίκης: Πόσοι ακόμα τοίχοι στην …τύχη;

ΤΟΥΧΤΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΣ ΤΕ Msc “Δημόσια Υγεία” ΜΟΝΑΔΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΩΝ ΓΝΘ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

 

Η Θεσσαλονίκη, όπως και όλες οι πόλεις με διαχρονική κατοίκηση, παρουσιάζει την συνηθισμένη  εικόνα όπου ο κύριος όγκος των νοσηλευτηρίων και κυρίως των μεγάλων νοσοκομείων εντοπίζονται στο κέντρο της, με μικρής η μεσαίας δυναμικής αποκλίνουσες δομές να έχουν συμπληρώσει τον υγειονομικό χάρτη σχετικά αποκεντρωμένα (π.χ. Άγιος Παύλος στο Φοίνικα και το «Παναγία» που έκλεισε εδώ και πολλά χρόνια) απότοκος της σταδιακής “διαστολής” του αστικού ιστού λόγω αστυφιλίας. Σχεδόν πάντα υπάρχει και ένα πρώην Σανατόριο σε μακρινή τοποθεσία που στην πόλη μας, ως νοσοκομείο “Παπανικολάου” έμελλε να αποτελέσει τον τέταρτο πυλώνα του υγειονομικού χάρτη όταν νικήθηκε σε σημαντικό βαθμό η εξάπλωση της φυματίωσης.

Η επάρκεια των υφιστάμενων κλινών σήμερα τόσο για τους πολίτες της πόλης όσο και για τους πάσχοντες των γύρω νομών αποδεικνύεται από τις μικρές και μεσαίες πληρότητες του συνόλου των νοσοκομείων, εξαιρουμένων όμως των δύο Ειδικών (το Αντικαρκινικό Θεαγένειο και το Ψυχιατρικό) και του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου που ήταν το πρώτο και μάλλον το μοναδικό που σοφά κατασκευάστηκε “διαβάζοντας” την ανάγκη μιας επικαιροποιημένης χωροταξικής θεώρησης, ως το νοσηλευτήριο των “Δυτικών Συνοικιών”.

Έκτοτε πολλές ιδέες έχουν ακουστεί για νέα νοσοκομεία (παιδιατρικό, ογκολογικό) ενώ πολλές πολυέξοδες και μη αποσβέσιμες, οικονομικά και πρακτικά, επεκτάσεις και ανακαινίσεις έχουν πραγματοποιηθεί απολύτως στην τύχη και σαφέστατα χωρίς κεντρικό σχεδιασμό…Το σχέδιο δε για το παιδιατρικό νοσοκομείο περιλάμβανε εισηγήσεις από την μετατροπή σε τέτοιο του «Γ. Γεννηματάς» χωρίς να διευκρινίζεται αν και το παραπάνω από 100 ετών κεντρικό συγκρότημα θα μετείχε στο πλάνο, έως και κατασκευή νοσοκομείου εκτός πόλης στην περιοχή του αεροδρομίου όπου μπορεί κάποιος προσεκτικός και βεβαίως «μυημένος» να δει ακόμη την πινακίδα ανέγερσης!

Επιπροσθέτως, το καρέ συμπληρώνει το συγκρότημα του πάλαι ποτέ Λοιμωδών που κείται κεντρικότατα επί δύο μεγάλων οδικών αξόνων και πλησίον μιας εκ των εξόδων της περιφερειακής οδού αλλά αναξιοποίητο ως διατηρητέο πιθανότατα, εκμισθωμένο με ευτελέστατο διψήφιο(!) ενοίκιο ενώ οι κεντρικές υπηρεσίες των Υγειονομικών Περιφερειών προτιμούν το ακριβά ενοικιαζόμενο κτίριο της Αριστοτέλους. Σκεπτόμενος την ανικανότητα προς εκπόνηση πλάνου αξιοποίησής του, πικρό μειδίαμα μου προκαλεί η ανάμνηση του αιτήματος  -προ πενταετίας περίπου- προς το υπερπλήρες ΓΝΘ Παπαγεωργίου, παραχώρησης 100 τετραγωνικών μέτρων για γραφεία άλλης επιτελικής υπηρεσίας του Υπουργείου Υγείας! Τέτοια παράνοια…

Ελλείψεις που νομοτελειακά αργά ή γρήγορα διαπιστώνουν οι πολίτες της Θεσσαλονίκης στο δίκτυο φορέων παροχής υπηρεσιών υγείας ή και αποκατάστασης, είναι η πλήρης ανυπαρξία μιας δημόσιας δομής για χρονίως πάσχοντες αλλά και ένα δημόσιο κέντρο αποκατάστασης.

Η σημερινή εικόνα του υγειονομικού χάρτη στην πόλη συνιστάται σε ανισοκατανομή του προσωπικού κάθε είδους στην προσπάθεια λειτουργίας κλινικών-φέουδων  με αστεία πληρότητα, υποστελεχωμένων ειδικών τμημάτων (μονάδων, χειρουργικών αιθουσών) με αδυναμία πλήρους λειτουργίας των ώστε να τεθούν στην υπηρεσία του πολίτη μειώνοντας τις αναμονές και τα επακόλουθά τους, διασπορά παιδιατρικών τμημάτων σε σημείο που να συμβαίνει αλλού να εφημερεύει η παιδιατρική κι αλλού η παιδοχειρουργική, και τέλος, γενναίες προσωπικές  οικονομικές δαπάνες αλλά και αδρή συμμετοχή των ταμείων στην χειμαζόμενη -από ιδιώτες και μόνο- μετανοσοκομειακή φροντίδα για όποιον επιθυμεί να εντάξει τον άνθρωπό του σε ένα ποιοτικό και πλήρες  πρόγραμμα επανένταξης.

Τι κάνει το Υπουργείο Υγείας για να διορθώσει τα κακώς κείμενα;

Το Υπουργείο βρήκε το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ως κότα που κάνει το χρυσό αυγό και ο προγραμματισμός του είναι κάποιοι νέοι τοίχοι δυστυχώς στην….τύχη. Χωρίς να σκεφτεί ποιος, πώς και με τι κόστος λειτουργικό και στελέχωσης θα λειτουργήσει την όποια νεόδμητη δομή ετοιμάζει εργοτάξια για να κόψει κορδέλες! Και εξηγώ:

-Είναι γνωστό τις πάσι ότι το συντριπτικό ποσοστό των διακομιδών παιδιατρικών περιστατικών γίνεται με ιδιωτικά μέσα, ενίοτε δε και με μέσα μαζικής μεταφοράς. Αποφάσισε λοιπόν, λες και η στόχευση δεν είναι να φτιάξει ένα νοσοκομείο που θα εφημερεύει καθημερινά ως ειδικό παιδιατρικό αλλά εξοχικό με…θέα, να «αξιοποιήσει ένα οικόπεδό» του που κατέχει στο ευάερο Φίλυρο (αν δεν έχει εκχωρηθεί κι αυτό στο Υπερταμείο όσο γράφονται αυτές οι γραμμές) μια περιοχή με δυσχερή πρόσβαση, δύσκολο οδικό δίκτυο, μη ικανοποιητική συγκοινωνία, εκτός σχεδιασμού Μετρό, και, με ακόμη δυσχερέστερη πρόσβαση τους χειμερινούς μήνες ακόμα κι αν γίνουν οι αναγκαίες παρεμβάσεις στο οδικό δίκτυο… Κι αυτό παρά το γεγονός ότι για πιθανή ανέγερση υπάρχει πλέον και το πάλαι ποτέ ιδιοκτησίας ΙΚΑ οικόπεδο του Αγίου Παύλου που πρόσφατα ξεκαθάρισε ιδιοκτησιακά και φαντάζει ιδανικό χωροταξικά-συγκοινωνιακά, αλλά και η ακόμη συμφερότερη λύση της αξιοποίησης της μεσαίας πληρότητας, κατόπιν κι ενός «συμμαζέματος» των πολλαπλών κλινικών του, του πλέον παραδοσιακού  νοσηλευτηρίου, σημείου αναφοράς για τον άξονα μητέρα-παιδί, Ιπποκρατείου Γενικού Νοσοκομείου που ήδη συγκεντρώνει στα κτιριακά του συγκροτήματα (κόκκινο παιδιατρικό, μπλε γενικό και «Αγία Σοφία») το 50% περίπου του τομέα αυτού!

-Σχεδιάζει επίσης την ανέγερση Κέντρου Αίματος στην Σίνδο σε άλλο αναξιοποίητο ιδιόκτητο οικόπεδο, ενώ να θυμίσω ότι δυο μεσαίας δυναμικής Κέντρα υπάρχουν ήδη σε ΑΧΕΠΑ και Ιπποκράτειο γεννώντας ερωτηματικά τόσο περί της στελέχωσής των, όσο και περί της πρακτικότητας και της σκοπιμότητας της εξορίας αυτής αφού πλησίον αυτού ουδέν νοσοκομείο βρίσκεται σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων!

-Καμία συζήτηση δεν γίνεται ούτε για την αξιοποίηση, μετά την προγραμματισμένη από δεκαετίες ομολογουμένως  αποασυλοποίηση που εύχομαι να ολοκληρωθεί κάποτε, των εγκαταστάσεων του ΨΝΘ ή για τη δημιουργία ενός δημόσιου φορέα  για χρονίως πάσχοντες ή και κάποιου δημόσιου δωρεάν  κέντρου αποκατάστασης και πολύ φοβάμαι ότι μεσοπρόθεσμα θα προστεθεί νέο κουφάρι στη μελαγχολική συλλογή επί της οδού Λαγκαδά και της ευρύτερης περιοχής….

Οι περισσότεροι…ένοικοι του πολύπαθου Υπουργείου Υγείας, μηδέ αυτών των μακροβιότερων  και γι΄αυτό φερόντων τις μεγαλύτερες ευθύνες εξαιρουμένων, δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από αυτό που το εφήμερο του περάσματός τους από τον δύσκολο αυτό υπουργικό θώκο τους υπαγόρευσε….

Αποσπασματικές παρεμβάσεις, χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό, παρόμοια με τα μερεμέτια που κάνει ένας νέος ενοικιαστής που ξέρει ότι δεν θα μακροημερεύσει σε ένα οίκημα, λίγο μπογιάτισμα στους κακοποιημένους τοίχους να δείξουν ότι κάτι έγινε, μέριμνα για να κλείσει καμιά τρύπα από παλιά καρφιά όπως όπως  και να κρεμάσουν ένα δυο κάδρα σε νέα καρφιά για να ξεγελαστεί ο χρόνος που μετράει αντίστροφα …

Τοίχοι λοιπόν στην τύχη και πολίτες στην ατυχία τους, να παρακολουθούν ανέκφραστοι τα πασαλείμματα και να μετρούν κορδέλες σε φιέστες, ευχόμενοι νά  ΄ναι γεροί και να μην αναγκαστούν να υπομείνουν τα αποτελέσματα και αυτών των μαθητευόμενων μάγων της Υγείας….