“Τι μας έμεινε από το χθεσινό debate;”

Άρθρο γνώμης του Ευριβιάδη Ελευθεριάδη

Δύο είναι τα βασικά συμπεράσματα από το debate της  Δευτέρας 30/10.

Το πρώτο είναι ότι φαίνεται ότι η πλειοψηφία των υποψηφίων, κινείται σε ένα κλίμα αντίθεσης σχετικά με την απλή αναλογική. Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον θα υπάρξει σύμπλευση αναφορικά με την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Το αφήνουμε αυτό, καθώς θα μας απασχολήσει στο μέλλον.

Το δεύτερο και ίσως πιο άμεσο, είναι η διαφωνία σχετικά με την ένωση ή όχι των Κοινοβουλευτικών ομάδων του Ποταμιού και της ΔΗ.ΣΥ. .

Διαμορφώνονται δύο στρατόπεδα σκέψης. Από τη μία οι ήδη επικεφαλής των Κοινοβουλευτικών ομάδων, Φώφη Γεννηματά και Σταύρος Θεοδωράκης. Από την άλλη οι υπόλοιποι υποψήφιοι, με περισσότερο εκδηλωτικούς τους Γιώργο Καμίνη και Νίκο Ανδρουλάκη.

Όσα τεχνικά και κοινοβουλευτικά ζητήματα και να αναφέρει, σχετικά με τη μη ενοποίηση, στην κοινή γνώμη μένει μόνο ένα συμπέρασμα. Ότι Γεννηματά και Θεοδωράκης, θέλουν και τη πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Εξηγούμαι, θεωρώ ότι υπάρχουν και σοβαρά επιχειρήματα σχετικά με το να διατηρηθεί η αυτονομία των Κοινοβουλευτικών ομάδων. Αλλά κυρίαρχο ζήτημα αποτελεί η εικόνα. Και η εικόνα της πολυδιάσπασης τρομάζει.

Στην κεντροαριστερά υπάρχει ένα τεράστιο μειονέκτημα. Ο συνδικαλισμός. Έτσι αντιμετωπίζουν όλα τα στελέχη της κάθε συζήτηση. Βάζουν τεχνικά και μικροπολιτικά επιχειρήματα, αλλά ξεχνάνε ότι την κοινωνία δεν την αγγίζουν ούτε οι χρόνοι ομιλίας των Βουλευτών, ούτε οι συμμετοχές στις επιτροπές της Βουλής. Η κοινωνία, όπως έχει αποδειχτεί τα τελευταία χρόνια, κάνει απλές κρίσεις. Και έτσι αντιμετωπίζει τη μη ένωση των Κοινοβουλευτικών ομάδων. Ως διατήρηση των κεκτημένων, των χωραφιών μας.

Αν δεν πιστεύουν τις κριτικές των στελεχών, ας κάνουν μία βόλτα σε καμία γειτονιά και σε κανένα καφενείο.