Πάταξέ τον ,πριν θεριέψει…

Του Στράτου Μαρινάτου, Φοιτητής Νομικής ΑΠΘ

Αφού γιορτάσαμε την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και μετά την παρέλευση του εθνικού παρωξισμού και της προβολής της άποψης ότι το ΌΧΙ ειπώθηκε από έναν δικτάτορα και όχι από τον ίδιο τον ελληνικό λαό, ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε κατάματα το πρόβλημα που αναφανδόν εδώ και μερικά χρόνια μαστίζει την ελληνική κοινωνία και γενικότερα την Ευρώπη και δεν είναι άλλο απ’ το ναζισμό! Στη χώρα μας η εμφάνιση της μάστιγας του ναζισμου συμπιπτει χρονικά, διόλου τυχαία, με την επιβολή πολιτικών λιτότητας. Πιο συγκεκριμένα, στις εκλογές του 2012 το ακροδεξιό κόμμα της Χρυσής Αυγής καταλαμβάνει το 7% του εκλογικού σώματος. Από τότε και κατόπιν γεγονότων στα οποία βουλευτές και μέλη της ΧΑ ασχημονούν σε βάρος άλλων βουλευτών, μεταναστών αλλά και Ελλήνων πολιτών, η παράταξη όχι μόνο δεν έχει φυλλορροήσει, αλλά επιπλέον τα ποσοστά της έχουν αυξηθεί στις εκλογικές αναμετρήσεις που μεσολάβησαν. Το ζήτημα που τίθεται είναι πώς θα μπορούσαμε να καταπολεμήσουμε αυτή τη μάγγανο και να στείλουμε το ακροδεξιό μόρφωμα στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας.

Το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι η κάθαρση των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου από ακραία μέλη, χωρίς να ορρωδούν μπροστά στο πολιτικό κόστος που μπορεί να ‘χει μια τέτοια κίνηση. Δεν είναι νοητό να προσπαθούμε να αναχαιτήσουμε το πρόβλημα και τα δημοκρατικά κόμματα να παρέχουν πολιτική στέγη σε ανθρώπους που υιοθετούν επικίνδυνες αντιλήψεις. Πέραν τούτου, πρέπει να αποστούν από κάθε είδους σύμπραξη με την ΧΑ που θα εξυπηρετεί μικροκομματικά συμφέροντα. Κάτι που, βέβαια, συνέβη στο πρόσφατο παρελθόν ,όταν οι ψήφοι του ΣΥΡΙΖΑ συμψηφίστηκαν μ’ αυτές της ΧΑ, προκειμένου να εκβιάσει τη διαδικασία εκλογης του Προέδρου της Δημοκρατίας και να αναριχηθεί στην εξουσία, εφαρμόζοντας πανομοιότυπη (και ίσως σκληρότερη) πολιτική από την τότε κυβέρνηση. Επιπλέον οι κυβερνήσεις πρέπει να προχωρήσουν σε μέτρα ανάπτυξης, καθώς οι μνημονιακές πολιτικές έχουν οδηγήσει στην ανέχεια, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, γεγονός που ωθεί τους πολίτες σε αμοραλιστικές ενέργειές και τους καθιστά ευάλωτους σε κάθε λαϊκιστική ρητορική.

Η όσο το δυνατόν συστιματικότερη προβολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης εκπροσώπων του κόμματος μπορεί να αποδειχθεί σημαντική για την αποδυνάμωση της Χρυσής Αυγής. Οι 400.00 περίπου ψήφοφοροι που προτίμησαν την Χρυσή Αυγή στις δεύτερες εκλογές του 2015 σε καμία περίπτωση δεν είναι όλοι τους ναζιστές!Όπως ,φυσικά, ούτε και τα 17 εκατομμύρια Γερμανών που ψήφισαν το 1933 το Εθνοσοσιαλιστικό κόμμα (NSDAP) του Χίτλερ ήταν ναζί. Οι περισσότερες απ’ αυτές τις ψήφους είναι ψήφοι έκφρασης της απογοήτευσης και εκδήλωσης της ανεπάρκειας του πολιτικού συστήματος, ψήφοι που δόθηκαν εν βρασμώ ψυχής. Το θέμα είναι να πείσουμε τους εχέφρονες και δημοκρατικούς πολίτες ότι η στροφή προς τα ακραία μορφώματα δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος έκφρασης της απογοήτευσης. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την προβολή των θέσεων και της δράσης του ακροδεξιού μορφώματος. Οι εχθροί τις δημοκρατίας πρέπει να αντιμετωπίζονται με δημοκρατικούς όρους, γιατί σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύεις να χάσεις το «παιχνίδι», συνεργώντας στο στόχο τους που δεν είναι άλλος από το να δοξασθούν κρυπτόμενοι.

Ένα άλλο ζήτημα που εκμεταλλεύται το συγκεκριμένο κόμμα, για να βελτιώσει τα ποσοστά του είναι το προσφυγικό. Ας επανέλθουμε και πάλι στις εκλογές του 2015, έτος κατά το οποίο το προσφυγικό ζήτημα διογκώθηκε. Η ΧΑ φαίνεται να αντλεί σημαντικά ποσοστά από τα νησιά Λέσβος και Κως τα οποία έχουν «βουλιάξει» απ’την προσέλευση μεταναστών (8% και 10% αντίστοιχα). Η πολιτεία είναι ανάγκη να προβεί σε μέτρα τόσο αποσυμφώρησης όσο και βελτίωσης των απάνθρωπων συνθηκών κάτω από τις οποίες ζουν οι πρόσφυγες, προκειμένου να μειωθούν αισθητά τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας. Διότι αυτά χρησιμοποιεί η ΧΑ ως άλλοθι,ώστε να διαγουμίζει και να πλιατσικολογεί σε βάρος των εξαθλιωμένων αυτών ανθρώπων. Το σπουδαιότερο, όμως, μέτρο στο οποίο ΠΡΈΠΕΙ να προχωρήσει η πολιτεία για την εκρίζωση όχι μόνο του ναζισμού αλλά και κάθε μορφής πρωτογονισμού είναι η αναδιάρθρωση της παιδείας, καθώς στην παρούσα φάση είναι δομημένη σε σαθρά θεμέλια! Μια παιδεία η οποία δεν θα αποτελεί απλώς ένα μέσο για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά εχέγγυο για την διάπλαση δημοκρατικών πολιτών. Μια παιδεία που θα εφοδίαζει με αξίες οι οποίες θα προστατέψουν το άτομο από οποιαδήποτε φενάκη και λαϊκιστική ρητορική. Μια παιδεία ,τέλος, που θα δίνει έμφαση στην ορθή γνώση ιστορίας, διότι η ιστορία διαμορφώνει την πολιτική του παρόντος και ,γνωρίζοντάς την, μπορούμε να αποφύγουμε λάθη του παρελθόντος.

Καταληκτικά, γίνεται ευκόλως κατανοητό ότι το πρόβλαμα έχει πάρει απειλητικές διαστάσεις. Κάποτε ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκης είχε πει ότι «όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος πάει να πει ότι του μοιάζει». Το «τέρας» έχει πάρει ήδη τη μορφή πολιτικού κόμματος, έχει εισέλθει στο ελληνικό κοινοβούλιο, βρίσκει ανταπόκριση σε ένα διόλου αμελητέο ποσοστό του εκλογικού σώματος και έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη μίας ανθρωποκτονίας! Μήπως επιτέλους έχει έρθει η ώρα να το αντιμετωπίσουμε διά της προσήλωσης στη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη και να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε μπροστά του, για να μην καταλήξουμε να του μοιάζουμε…;