“Το μέρισμα των εκλογών”

Άρθρο γνώμης του Ευριβιάδη Ελευθεριάδη

 

Ένα εικοσιτετράωρο μετά τις εκλογές, προσπάθησα ψύχραιμα να βγάλω κάποια συμπεράσματα.

Δεν θέλω να είμαι ούτε από αυτούς που θριαμβολογούν, ούτε από αυτούς που κακομοίρικα μηδενίζουν τα πάντα.

Καταρχήν, ήταν η πιο καθαρή και διαφανής διαδικασία, που έχω παρατηρήσει όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου, να συμμετέχει σε τέτοιες εκλογές.

Η ευθύνη αλλά και τα συγχαρητήρια, ανήκουν στον κ. Αλιβιζάτο και την επιτροπή του, που διοργάνωσαν όλη αυτή τη διαδικασία χωρίς μομφές και παρατράγουδα. Η προοδευτική παράταξη μετά το άνοιγμα των διαδικασιών που ξεκίνησε το 2004, και ακολούθησαν τα υπόλοιπα κόμματα, πρωτοτύπησε και με τα δύο τηλεοπτικά ντιμπέιτ, και με την online διασφάλιση της ψηφοφορίας.

Επιπλέον σημαντικό, η μεγαλύτερη μέχρι τώρα διασπορά εκλογικών τμημάτων στο εξωτερικό, σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Τι κρατάω εγώ από αυτές τις εκλογές:

  1. Η συμμετοχή, σίγουρα ξεπέρασε τις προσδοκίες όλων. Ο στόχος ξεπεράστηκε, από μόνο του αυτό, δίνει ένα τόνο επιτυχίας, αλλά και αισιοδοξίας για το χώρο.
  2. Η μεγάλη συμμετοχή οφείλεται κατά τη γνώμη μου σε αρκετούς και διαφορετικούς λόγους. Αφενός στους πολλούς και σοβαρούς υποψηφίους, που κινητοποίησαν στελέχη και φίλους σε ολόκληρη τη χώρα, και αυτοί με τη σειρά τους κινητοποίησαν όλη αυτή τη μεγάλη μάζα. Γεγονός που σε καμία περίπτωση δεν είναι ούτε αρνητικό, ούτε μεμπτό.
  3. Δεύτερη αιτία της συμμετοχής είναι η μεγαλύτερη πολιτικοποίηση που παρουσιάζει ο χώρος της κεντροαριστεράς, δημιουργώντας ένα μεγάλο σύνολο ενεργών πολιτών, που εύκολα θα κινητοποιηθούν σε διαδικασίες εσωκομματικών εκλογών.
  4. Τρίτη αιτία είναι το ξέσπασμα, που κατά τη γνώμη μου ζητούσε ο ενεργός κόσμος του προοδευτικού χώρου. Ένα ξέσπασμα, που προέρχεται από την πίεση που δέχτηκε ο κόσμος αυτός, λόγω τα συνεπής στάσης που κράτησε στα χρόνια της κρίσης. Ξέσπασμα που προήλθε και από την πολύχρονη αναμονή σχετικά με την περιβόητη ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς.
  5. Στις εκλογές αυτές, νομίζω ότι το κέντρο σε μεγάλο βαθμό γύρισε την πλάτη του στην υπόθεση Κεντροαριστερά. Ήταν κατά κάποιο τρόπο εσωτερική υπόθεση. Αυτό φάνηκε κυρίως από το μικρό ποσοστό του Σταύρου Θεοδωράκη, αλλά και από τα υψηλά ποσοστά των κατεξοχήν υποψηφίων που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, της Φώφης Γεννηματά και του Νίκου Ανδρουλάκη.
  6. Είναι περίεργο, αλλά για να μην εξελιχθεί η όλη υπόθεση σε ένα πράσινο ΚΚΕ, με 200,000 ενεργά μέλη και μόνο διπλάσιες ψήφους στις Εθνικές εκλογές, πρέπει να σηματοδοτηθεί μία αλλαγή, ένα νέο ξεκίνημα. Καλώς ή κακώς, νέο πολιτικό ακροατήριο στην υπόθεση αυτή έφεραν οι Θεοδωράκη και Καμίνης. Δεν είναι αμελητέα η δεξαμενή τους αθροιστικά, 25%, αλλά είναι ιδιαίτερα δύσκολο η νέα ηγεσία να μπορέσει να τους κρατήσει συνολικά, καθώς το πολιτικό φάσμα άνοιξε αρκετά αλλά με σαφή επικράτηση του «πασοκικού» προσήμου.
  7. Σε μία τέτοια εποχή, κρίσης οικονομικής και πολιτικής, είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι χιλιάδες άτομα επέλεξαν να κάτσουν και να στελεχώσουν τις χίλιες και κάλπες σε όλη τη χώρα. Πρόχειρα εκτιμώντας, πάνω από 8.000 άτομα βόηθησαν να πραγματοποιηθούν αυτές τις εκλογές χωρίς προβλήματα. Από τις εφορευτικές επιτροπές, τους χειριστές των tablets, μέχρι και τους αντιπροσώπους των υποψηφίων, όλοι αυτοί οι ενεργοί πολίτες αφιέρωσαν μία ολόκληρη μέρα για αυτό το πολιτικό γεγονός.

 

Δεν ξέρω πόσο μεγάλο θα είναι το αποτέλεσμα αυτής της ιστορίας. Πέρα από τις προσωπικές επιλογές, και με ένα μεγάλο μειονέκτημα να είναι η ηλικιακή κατανομή των ψηφοφόρων, η υπόθεση νέος φορέας έχει ενδιαφέρον.  Σίγουρα έδειξε ότι κάτι παραμένει ζωντανό στο χώρο που πολιτικά πρωταγωνίστησε στη μεταπολίτευση. Έχει τόσο ενδιαφέρον και αγωνία για πολλούς, που μέχρι και τον Πρωθυπουργό ώθησε να προσπαθήσει να «κλέψει» την παράσταση μοιράζοντας άρον άρον το κοινωνικό μέρισμα.