Ντέρμπι : φθηνός συγγενής του ποδοσφαίρου

Μπορεί ολόκληρη η πόλη να έχει στρέψει το βλέμμα στον χθεσινό αγώνα της Superleauge, ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, που δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί ποτέ, όμως δεν είναι μόνο η πρώτη κατηγορία που έχει χάσει το πάθος και την αίγλη της για το ποδόσφαιρο και επικεντρώνεται σε άλλα..

Της Βασιλικής Αναγνώστου

 

Είναι γνωστό ( κι ας μην το θυμούνται αρκετοί ) πως η Θεσσαλονίκη εκπροσωπείται και στις 3 ποδοσφαιρικές κατηγορίες, με τον ΠΑΟΚ να βρίσκεται μόνος του στην πρώτη κατηγορία, τον Άρη και τον Απόλλωνα να μάχονται ποδοσφαιρικά στην Football League και τον Ηρακλή να αγωνίζεται στην Γ’ Εθνική και ημιερασιτεχνική κατηγορία. Είναι πλήρως λογικό ο περισσότερος κόσμος να ασχολείται με τα «μεγάλα σαλόνια» της Super League, όπου τον τελευταίο καιρό βλέπουμε  διάφορα πρωτόγνωρα περιστατικά τα οποία φαίνεται πως δεν αφήνουν τον ποδοσφαιρικό αγώνα να τελειώσει μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, αλλά καταλήγει να ολοκληρωθεί στους τέσσερις τοίχους των δικαστηρίων. Πλέον τα ασθενοφόρα, η πυροσβεστική και η Αστυνομία είναι απαραίτητα συστατικά της ποδοσφαιρικής συνταγής. Δεν είναι όμως μόνο η πρώτη κατηγορία που απολαμβάνει πια όλη αυτή την προστασία της Αστυνομίας και των ασθενοφόρων.

Εχθές Κυριακή, ήταν προγραμματισμένο ένα παιχνίδι της τρίτης κατηγορίας και συγκεκριμένα του 2ου ομίλου, ανάμεσα στον Άρη Παλαιοχωρίου και τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Για τους μη ενημερωμένους , οι δύο ομάδες διεκδικούν μια θέση στην 2η κατηγορία, με τον Άρη Παλαιοχωρίου να βρίσκεται πρώτος, και τον Ηρακλή να τον ακολουθεί με δύο βαθμούς διαφορά, έχοντας ωστόσο ένα μάτς λιγότερο ( το ρεπό του).  Το χθεσινό ντέρμπι της Γ’ Εθνικής περίμενε καιρό τώρα ο κόσμος του Ηρακλή, ο οποίος ακολουθεί πιστά την ομάδα του σε κάθε γήπεδο. Λίγες ημέρες πριν την διεξαγωγή του αγώνα και συγκεκριμένα την Τετάρτη 7 Μαρτίου ανακοινώθηκε επίσημα από τους αρμόδιους και την Αστυνομία η απαγόρευση την φιλάθλων του «γηραιού» στο γήπεδο της Χαλκιδικής. Όπως ήταν αναμενόμενο, η ανακοίνωση αυτή δεν άγγιξε κανέναν Ηρακλειδέα , κι έτσι γύρω στους 2000 φιλάθλους ξεκίνησαν το πρωί της Κυριακής για το χωρίο της Βόρειας Χαλκιδικής.
Η διαδρομή  δεν ήταν καθόλου εύκολη.  Πολλοί υποστηρικτές του Ηρακλή, γύρισαν πίσω στην Θεσσαλονίκη. Οι περισσότεροι από αυτούς που κατάφεραν να φτάσουν στο γήπεδο και να δουν το παιχνίδι, γύρισαν με  μια πίκρα στη Θεσσαλονίκη, αφού αυτά που είδαν και έζησαν δεν ήταν και πολύ ποδοσφαιρικά. Το ανέκδοτο του αγώνα της Κυριακής, ξεκίνησε από την ημέρα της ανακοίνωσης απαγόρευσης, αφού ο κόσμος του Ηρακλή δεν μπορούσε να καταλάβει τον ουσιαστικό λόγο της απαγόρευσης στο γήπεδο.
 Το πρώτο  μπλόκο της Αστυνομίας  είχε στηθεί 20 χιλιόμετρα περίπου έξω από το χωριό του Παλαιοχωρίου, όπου εκεί γινόταν ο πρώτος έλεγχος. Έλεγχος ταυτοτήτων, αυτοκινήτων και φυσικά σχετική ερώτηση για τον λόγο για τον οποίο ο κόσμος ήθελε να περάσει από την συγκεκριμένο δρόμο. Είδαμε την Αστυνομία να κάνει ακόμα και σωματικό έλεγχο σε οδηγούς και συνεπιβάτες. Η επόμενη στάση για τους φιλάθλους τους Ηρακλή βρισκόταν στην διασταύρωση Αρναίας και Παλαιοχωρίου, για τον δεύτερο έλεγχο. Τρίτος και  τελευταίος, στο εσωτερικό του χωριού και συγκεκριμένα στην ευθεία του γηπέδου, όπου η Αστυνομία δεν επέτρεπε σε πεζούς και αυτοκίνητα να περάσουν. Μία ώρα πριν την σέντρα, 500 περίπου φίλαθλοι του Ηρακλή κατάφεραν να βρεθούν στο εσωτερικό του γηπέδου και λίγο αργότεροι άλλοι τόσοι από τα πλάγια. Αμέσως η Αστυνομία στήθηκε σε σειρά ανάμεσα στις δύο κερκίδες του γηπέδου, ώστε να μην υπάρχει επαφή ανάμεσα στους φιλάθλους των δύο ομάδων. Μισή ώρα πριν την έναρξη, γύρω στους 50 Αστυνομικούς περικύκλωσαν το γήπεδο από την μια μεριά, ενώ στην συνέχεια πλήρως. Το παιχνίδι, ήταν ποδοσφαιρικά αδιάφορο. Στο πρώτο ημίχρονο ο Ηρακλής ήταν πιο πιεστικός, κι ο Άρης αρκετά κλειστός, ενώ στο δεύτερο ο ρυθμός έπεσε και για τις δύο ομάδες, με αποτέλεσμα να μην υπάρξουν τέρματα και η κάθε ομάδα να κερδίσει από έναν βαθμό. Το τελικό σφύριγμα δόθηκε από τον διαιτητή και αμέσως οι δυνάμεις της αστυνομίας έτρεξαν να περικυκλώσουν τους φιλάθλους του Ηρακλή. Ο κόσμος έφευγε από τις κερκίδες και η έξοδος φιλάθλων έμοιαζε με  πορεία στο κέντρο της πόλης, η οποία – σχεδόν- πάντα συνοδεύεται από την Αστυνομία στα πλάγια και στο τέλος. Μέχρι και την το τέλος του δρόμου που οδηγούσε στο γήπεδο, οι αστυνομικές δυνάμεις δεν άφησαν τον κόσμο του Ηρακλή από τα μάτια τους.
Καμία από τις δύο ομάδες να μην πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε, όπως επίσης και το άθλημα δεν έδειξε την εικόνα την οποία θα έπρεπε να έχει. Είναι πραγματικά παράλογο, το να βλέπεις στο ημιερασιτεχνικό ποδόσφαιρο τέτοια αστυνομική δύναμη, αφού πρώτα προηγείται η παράλογη απόφαση της απαγόρευσης των φιλοξενούμενων φιλάθλων στο γήπεδο. Το φαινόμενο  της απαγόρευσης έχει γίνει πλέον μόδα στα ελληνικά γήπεδα, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Το συμπέρασμα : είναι στενάχωρο το πώς η χώρα που προήγαγε για πολλά χρόνια την ευγενή άμιλλα στον αθλητισμό, δημιουργεί από μόνη της άσχημες εικόνες και συμπεριφορές στον αθλητικό χώρο.