Δελίνα Βασιλειάδη: Το “Πέρασμα” είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να μεταβεί από την πληγή στην ίαση

Της Βιβής Κοτσαπουϊκίδου

Η Δελίνα Βασιλειάδη είναι μια καλλιτέχνης με μοναδικό βιογραφικό, μα πάνω από όλα με μοναδικό χαρακτήρα! Ένα τηλέφωνο μαζί της και καταλαβαίνεις αμέσως ότι είναι ένας θετικός άνθρωπος που αγαπά να δημιουργεί και λατρεύει την δημιουργία της.

Αφορμή για να την γνωρίσω καλύτερα, στάθηκε το βιβλίο της «Πέρασμα», το οποίο είναι ένα μοναδικό θεατρικό έργο. «Η αρχική ιδέα για το θεατρικό έργο Πέρασμα προέκυψε από μια ερώτηση που ανέκαθεν με απασχολούσε. Μπορούν να επουλωθούν τα παιδικά τραύματα; Και, όπως είναι φυσικό, πολλές σκέψεις και ακόμη περισσότερα ερωτήματα ξεπήδησαν από αυτήν την πρώτη ερώτηση. Ερωτήματα σχετικά με το παιδί που κάποια στιγμή μοιραία ενηλικιώνεται και που, μέσα από την πορεία στη ζωή, από τις επιλογές του και τις καταστάσεις, ωριμάζει – ή δεν ωριμάζει τελικά.

Και έπειτα άρχισαν να εμφανίζονται εικόνες και λέξεις μέσα στο μυαλό μου, αρχικά φαινομενικά ασυνάρτητες, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους, που κάποια στιγμή κατέληξαν να μετουσιωθούν στο θεατρικό αυτό έργο», εξηγεί η ίδια.

Το «Πέρασμα» είναι ένα μονόπρακτο υπαρξιακό δράμα , βραβευμένο από την
Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών το 2017. Αποτελεί μια πορεία προς την αυτογνωσία, τη
μετάβαση ή τη μετακίνηση του ανθρώπου από μια κατάσταση σε μια άλλη. Καθώς ο
χρόνος είναι για όλους μοιραία πεπερασμένος, περνά αμείλικτος και ολοένα
λιγοστεύει, το «Πέρασμα» συμβολίζει την προσπάθεια του ανθρώπου να μεταβεί από
την πληγή στην ίαση, από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, κάτι που μπορεί να
πραγματοποιηθεί μόνο αν κάποιος το επιθυμεί και είναι διατεθειμένος να πληρώσει
το τίμημα.

«Η εικόνα μιας μετακόμισης, η εικόνα από παλιά πράγματα παρατημένα στην άκρη ενός δρόμου, η εικόνα μιας φυγής. Κάποιος μετακομίζει, εγκαταλείπει οριστικά την εστία του, τον χώρο όπου πέρασε κάποιο, ενδεχομένως μεγάλο σε διάρκεια ή σημασία, διάστημα της ζωής του, είτε ακούσια είτε εκούσια. Άνθρωποι ανεβοκατεβαίνουν με γρήγορα βήματα αγκομαχώντας σκάλες, πακετάρουν, πετάνε παλιά, άχρηστα πράγματα, ξεφορτώνονται το παρελθόν τους και απελευθερωμένοι πλέον κλείνουν την πόρτα πίσω τους χωρίς δεύτερη ματιά. Αλλά και άνθρωποι που ξεριζώνονται. Κλαίνε και υποφέρουν γιατί η καρδιά τους βρίσκεται εκεί και πάντα θα βρίσκεται εκεί. Στα χρόνια που έζησαν ευτυχισμένοι, στα λιγοστά μεγάλης συναισθηματικής αξίας αντικείμενα, στις μουσικές που ακούγανε κάποτε, στις αναμνήσεις.

Κάποτε… αναμνήσεις… ο χρόνος που αμείλικτος κυλά. Που περνά γοργά για όλους. Ο χρόνος. Και η θνητότητά του ανθρώπου που αυτός συνεπάγεται. Η θνητότητά μας.

Όλα αυτά, λοιπόν, κάποια στιγμή άρχισαν να γίνονται λόγια στο χαρτί. Λόγια που κάποιος τα έλεγε σε κάποιον άλλον; Στον εαυτό του; Και πού συνέβαιναν όλα αυτά;

Η απάντηση προέκυψε αβίαστα. Καθώς, ανεξάρτητα από την αιτία μιας φυγής κι από τον λόγο μιας μετακόμισης, ο χώρος τον οποίο ο άνθρωπος εγκαταλείπει είναι σχεδόν πάντα ίδιος. Στην αρχή γεμάτος με βαλίτσες και πακέτα, κουτιά και κιβώτια κλεισμένα προσεκτικά με χαρτοταινία, κατόπιν άδειος, αφημένος, με τα όσα έχουν απομείνει εκεί μέσα σκεπασμένα με σεντόνια και νάιλον καλύμματα. Για να προστατευτούν από τη σκόνη; Ή τη λησμονιά… Κι έτσι ο ήρωας απέκτησε και τόπο. Ένα βρόμικο διαμέρισμα απ’ όπου έπρεπε να φύγει, αφού πρώτα είχε τακτοποιήσει τις υποθέσεις του, τα πράγματά του και τις σκέψεις του», συμπληρώνει η Δελίνα Βασιλειάδη.

«Πέρασμα», Δελίνα Βασιλειάδη

Υπόθεση:

Σε ένα ακατάστατο σπίτι, γεμάτο σκόνη, έπιπλα, βαλίτσες, κουτιά και βιβλία, ο
Πέτρος τακτοποιεί πυρετωδώς πράγματα, προκειμένου να μετακομίσει και να πάει
κάπου, κατά τα δικά του λεγόμενα, πολύ καλύτερα. Σε όλη αυτή την προσπάθεια,
κατά την οποία επανέρχονται βασανιστικά οι σημαντικές στιγμές της ζωής του και
μνημονεύονται τα πρόσωπα που έχουν φύγει πια, έχει κληθεί να τον βοηθήσει ο φίλος
του ο Λάζαρος, ο οποίος όμως τον περισσότερο χρόνο τον περνά σε μια κουνιστή
πολυθρόνα, δίχως να δείχνει καμία διάθεση να τον συνδράμει.

«Το Πέρασμα ουσιαστικά είναι μια πορεία προς την αυτογνωσία. Ο Πέτρος καθώς μιλά και ταυτόχρονα ετοιμάζεται πλέον υποχρεωτικά να εγκαταλείψει το διαμέρισμά του καθώς ο χρόνος του τελειώνει –όπως ακριβώς μοιραία ο χρόνος είναι για τον οποιονδήποτε από εμάς πεπερασμένος-, ασυναίσθητα στην αρχή, πιο συνειδητά μετά, αποκαλύπτει τον πραγματικό του εαυτό, τα τραύματα, τις στιγμές της ζωής και τους ανθρώπους που τον σημάδεψαν. Σχολιάζει τις επιλογές που έκανε νεότερος, αλλά και τις επιλογές των άλλων που τον επηρέασαν με κάποιον τρόπο στη μετέπειτα πορεία του. Αποδέχεται ή απορρίπτει την προσωπική του ευθύνη για πολλά λάθη που έγιναν –ή έκανε-, για πολλά προβλήματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει κατά καιρούς. Και προσπαθεί, ενώ μιλά, να τακτοποιήσει, όπως προείπα, τα πράγματά του, τις υποθέσεις του, τη ζωή του, ώστε να μπορέσει τελικά να φύγει, να είναι πια ελεύθερος.

Τα ερωτήματα πολλά. Η τέχνη άλλωστε έχει πρωταρχικά αυτόν τον σκοπό. Να θέτει τα πανανθρώπινα ερωτήματα και να καλεί τον θεατή να σκεφτεί πάνω σε αυτά. Μπορεί ο άνθρωπος να κοιτάξει κατάματα τον εαυτό του με απόλυτη ειλικρίνεια; Ή, ακόμα και την έσχατη στιγμή, είναι προτιμότερο να αφεθεί στις αυταπάτες του και στην ασφάλεια που ενδεχομένως αυτές φαινομενικά προσφέρουν; Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να αγνοήσουν το δεδομένο ότι ο χρόνος είναι πεπερασμένος και περνούν τη ζωή τους χωρίς να ωριμάζουν, χωρίς να αντιμετωπίζουν τις ευθύνες τους, δίχως να επιθυμούν να γνωρίσουν πραγματικά τον εαυτό τους. Και, τελικά, αυτό που βασανίζει, συνειδητά ή ασυναίσθητα τον ήρωά μου, είναι ακριβώς τούτο το ερώτημα. Θα προλάβει μέσα στον χρόνο που διαθέτει –και που μοιραία τελειώνει- να κάνει όλα όσα επιθυμούσε, να πει όλα όσα ήθελε, να καταλάβει όλα όσα πρέπει για τον εαυτό του, ώστε απαλλαγμένος πια από τα σφάλματα, τις ανασφάλειες, τις φοβίες, τις ψευδαισθήσεις, να προχωρήσει ελεύθερος;», αναφέρει η συγγραφέας.

«Με δυο λόγια, το Πέρασμα είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να μεταβεί από την πληγή στην ίαση, από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, κάτι που μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο αν κάποιος το επιθυμεί και είναι διατεθειμένος να πληρώσει το τίμημα», καταλήγει η Δελίνα. 

 

Μείνετε συντονισμένοι στο Facebook και στο  Instagram του Newn.gr & Newn Webradio για να διεκδικήσετε 2 βιβλία με αφιέρωση της Δελίνας Βασιλειάδη!