Παιδική Εργασία: Ενήλικες τη «λάθος» στιγμή

Του Κωνσταντίνου Τανιά

Παιδικότητα. Μια λέξη, χιλιάδες ερμηνείες. Αθωότητα, παιχνίδι, γέλιο, χαρούμενα πρόσωπα, θέληση για ζωή. Μια λέξη, που για ορισμένα παιδιά έχει διαφορετικές ερμηνείες. Θλίψη, μελαγχολία, πόνος, καθημερινή εξαθλίωση και κακές συνθήκες διαβίωσης. Όλα αυτά, σε μια κοινωνία που δείχνει την ανθρωπιά και την ευαισθησία της μόνο σε γιορτές και επετείους.

Συρία

Η Παιδική Εργασία στην πορεία των αιώνων

Από πάντα, δεκάδες παιδιά στους δρόμος βίωναν και συνεχίζουν να βιώνουν την πιο σκληρή εκδοχή της παιδικότητας, εργαζόμενα ατελείωτες ώρες. Χαρακτηριστικό της περιόδου των τελευταίων δεκαετιών του 19ου αιώνα, ήταν η ίδια αντιμετώπιση ενήλικα-παιδιού, χρησιμοποιώντας και τους δύο ως μέσα για την αύξηση του οικογενειακού εισοδήματος. Ευτυχώς, τα στοιχεία των τελευταίων δεκαετιών δείχνουν μια φθίνουσα πορεία, χωρίς όμως να υπάρχει πλήρης εξάλειψη του φαινομένου. Από τους λούστρους και τους εργάτες στα νηματουργεία του 19ου αιώνα, στους μικροπωλητές στα φανάρια του σήμερα και στην απρόβλεπτη πορεία του αύριο, η παιδική εργασία υπήρχε, υπάρχει και η ελπίδα να εξαφανιστεί παραμένει ζωντανή.

 

Οι χώρες όπου το πρόβλημα «χτυπάει κόκκινο»

Τα σκήπτρα στην παιδική εργασία κρατά η Ασία, οι χώρες του Ειρηνικού και η Αφρική.

Το Μπαγκλαντές θεωρείται «βασίλειο» της παιδικής εργασίας, ενώ χιλιάδες παιδιά χάνονται κάθε χρόνο σε εργατικά δυστυχήματα. Ο αριθμός των παιδιών που εργάζονται παράνομα σ’ αυτήν τη χώρα ανέρχεται σε πέντε εκατομμύρια, σύμφωνα με μετρήσεις που έγιναν έξι χρόνια πριν.

Ινδία

Περισσότερα από ένα εκατομμύριο παιδιά ηλικίας 10-14 ετών εργάζονται στη Βραζιλία, σύμφωνα με τα στοιχεία του Βραζιλιάνικου Ινστιτούτο Γεωγραφίας και Στατιστικής (IBGE). Οι αρχές της Βραζιλίας έχουν θέσει ως στόχο την εξάλειψη της παιδικής εργασίας μέχρι το 2020.

Σε έκθεση της UNICEF καταγράφεται πως η περιοχή με το μεγαλύτερο ποσοστό παιδικής εργασίας στην Τουρκία είναι η νοτιοανατολική επαρχία της Σανλιούρφα.

Σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας και της UNESCO, ζοφερή είναι η εικόνα και σε Ευρώπη και Ευρασία. Κυρίως στην Γεωργία, τη Ρωσία, την Ιταλία, τη Βουλγαρία και τη Μολδαβία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Νιλς Μούιζνιεκς, δήλωσε πως υπάρχει κίνδυνος ραγδαίας αύξησης της παιδικής εργασίας σε χώρες που μαστίζονται από την οικονομική κρίση, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιταλία και η Πορτογαλία.

Ελλάδα

Η ελληνική πραγματικότητα

Στην Ελλάδα, 50.000 ανήλικα παιδιά δουλεύουν σε μαγαζιά, βιοτεχνίες, εργοστάσια, αγροτικές εργασίες, επαιτεία και στο δρόμο. Η φθίνουσα πορεία της παιδικής εκμετάλλευσης επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία της UNICEF του 2014. Το 2013, το ποσοστό των εργαζόμενων παιδιών ανερχόταν σε 1,4% ή 6.430 παιδιά. Τα περισσότερα οικονομικά ενεργά παιδιά βρίσκονται στην Αττική (23,7%), στη Θεσσαλία (13,6%), στην Κεντρική Μακεδονία (12,9%) και στη Στερεά Ελλάδα (9,2%), ενώ η οικονομική κρίση έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σ’ αυτά τα ποσοστά. Επίσης, σε μέτρηση που πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαΐου του 2016, συνολικά 2.840 ανήλικοι εγγράφηκαν ως άνεργοι στον ΟΑΕΔ και πρόκειται για παιδιά που έχουν ζητήσει να ενταχθούν σε προγράμματα, αναζητώντας εργασία ή και κατάρτιση.

 

Παιδική Εργασία και εκπαίδευση

Μια λέξη άγνωστη για τα περισσότερα εργαζόμενα παιδιά αποτελεί η «εκπαίδευση». Με στόχο την αύξηση του εισοδήματος της οικογένειάς τους, τα παιδιά αυτά στερούνται τις γνώσεις που αποκομίζουν σε καθημερινή βάση τ’ άλλα παιδιά της ηλικίας τους. Πολλά απ’ αυτά, είτε σταμάτησαν στην πορεία της ζωής τους το σχολείο, είτε δεν πήγαν ποτέ, δουλεύοντας από εξαιρετικά μικρή ηλικία. Γι’ αυτά, τα σχολικά χρόνια θυμίζουν μια πραγματικότητα πέρα από τη δική τους. Πέρα απ’ αυτό που μπορούν να φανταστούν. Πέρα απ’ αυτό που είναι αυτονόητο-και κάποιες φορές δυσάρεστο-για τα περισσότερα παιδιά. Η θέληση και η όρεξη για μάθηση, δεν είναι πάντα αρκετά έτσι ώστε να οδηγηθούν στα σχολικά θρανία. Η βίαιη-μεταφορικά ή κυριολεκτικά-καθημερινότητά τους έχει να αντιμετωπίσει άλλες καταστάσεις, έξω από το πλαίσιο της εκπαίδευσης. Όνειρό τους είναι να πάνε στο σχολείο, όπως κάνουν τα παιδιά που βλέπουν έξω από εκείνα τα μεγάλα κτίρια, τη στιγμή που αυτά περιφέρονται στους δρόμους για λίγα χρήματα. Άλλα από αυτά καταφέρνουν, εν τέλει, να μορφωθούν, ενώ άλλα δε συναντούν ποτέ την τύχη να έρθουν σε επαφή με βιβλία και εκπαιδευτικούς.

Αφρική

Σύμφωνα με έρευνα, 7 στους 10 μαθητές εγκαταλείπουν το σχολείο και βρίσκουν διέξοδο σε βοηθητικές εργασίες. Η ίδια έρευνα αποκαλύπτει ότι ενώ οι διαρροές στην υποχρεωτική εκπαίδευση έχουν μειωθεί περίπου στο 10% από την περασμένη δεκαετία, το πρόβλημα παραμένει οξύ σε ορεινούς νομούς της κεντρικής και δυτικής ηπειρωτικής Ελλάδας, στα νησιά, στη Θράκη, την Κεντρική Μακεδονία και ορισμένες περιοχές της Πελοποννήσου, όπου τα παιδιά εγκαταλείπουν την εκπαίδευση για να συνεισφέρουν στο οικογενειακό εισόδημα ή να εργαστούν στον τουριστικό ή αγροτικό τομέα.

 

Ελπίδα όλων μας, η εξάλειψη της Παιδικής Εργασίας

Με βάση όλα τα παραπάνω, διεξάγεται το συμπέρασμα πως η Παιδική Εργασία αποστερεί από παιδιά πολλών κοινωνικών ομάδων την απόλαυση και την ξεγνοιασιά της τρυφερής ηλικίας τους, καθώς και πως συνθλίβεται το δικαίωμά τους στην ομαλή σωματική και πνευματική ανάπτυξη. Ας αποτελέσει ελπίδα όλων μας πως οι χώρες που κρατούν στα χέρια τους τα σκήπτρα του «εγκλήματος» προς την αθωότητα των παιδιών, θα πάψουν να χαρακτηρίζονται απ’ αυτήν τη μάστιγα, εξασφαλίζοντας στα παιδιά τη ζωή που τους αρμόζει.

 

 

Με πληροφορίες από cnn.gr, iforinterview.com, enallaktikos.gr