Η φωτογραφία ως μέσο επικοινωνίας με τον κόσμο

Συνέντευξη στον Τηλέμαχο Περτσινίδη

Εδώ και 35 χρόνια βιώνει καθημερινά τις συνήθειες της Θεσσαλονίκης, αφού γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη αυτή. Ασχολείται με την τέχνη της φωτογραφίας από τα 16 του χρόνια, απαθανατίζοντας μέρη της γενέτειράς του, ενώ παράλληλα, συνέχισε την ενασχόλησή του με την γραφιστική.  

Το newn.gr και ο Τηλέμαχος Περτσινίδης, επικοινώνησαν με τον Αθανάσιο Δαλαμάγκα, κάνοντας μαζί του μια ενδιαφέρουσα κουβέντα για την φωτογραφία και την Θεσσαλονίκη.

-Πως ξεκίνησε το πάθος σου για τη φωτογραφία;

«Από μικρός είχα μια έμφυτη αγάπη για τις περιπλανήσεις και τη φωτογραφία, έτσι άρχισε να καλλιεργείται μέσα μου το πάθος. Στην αρχή σαν μια απλή αναμνηστική καταγραφή και σιγά σιγά άρχισε να γίνεται πιο ουσιαστικό. Η φωτογραφία έγινε το πάθος μου, άρχισε να ενώνει κομμάτια του εαυτού μου.»

 

-Τι σημαίνει για σένα η φωτογραφία;

«Για εμένα η φωτογραφία είναι ένα μέσο επικοινωνίας με τον κόσμο, είναι ένας εσωτερικός διάλογος που αποκτά χρώμα και εικόνα. Μέσα από την φαντασία μου δημιουργώ στιγμές που τις αποτυπώνω σε  μία φωτογραφία.»

 

-Από που βρίσκεις ερεθίσματα;

«Αντλώ ερεθίσματα από το κάθε τι σημαντικού η ασήμαντου γεγονότος της καθημερινής ζωής, αντλώ στιγμές από το κάθε τι που θα συναντήσω αδιάφορο η μη.»

 

-Για τη κατάλληλη λήψη πόσο χρόνο ξοδεύεις; Έχει τύχει να σου πάρει πολύ χρόνο;

«Εδώ θα μου επιτρέψετε να δανειστώ και να μεταφέρω κάτι που έχει πει ο γνωστός φωτογράφος James Lalropui Keivom: Είναι περίεργο που οι φωτογράφοι ξοδεύουν χρόνια ή και όλη τους τη ζωή, προσπαθώντας να συλλάβουν στιγμές που αν τις προσθέσεις δεν φτάνουν ούτε τις δύο ώρες.»

-Τριγυρνάς με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι και όταν βρίσκεις κάτι το απαθανατίζεις;

«Η αληθεια είναι πως ναι!Αναζητώ την στιγμή, εκφράζομαι, πειραματίζομαι, παθιάζομαι. Είναι κάτι μοναδικό να τριγυρνάς με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι.»

 

-Ζώντας στη πόλη αυτή και φωτογραφίζοντας καθημερινά τις συνήθειές της, πως θα την περιέγραφες;

«Η Θεσσαλονίκη είναι μια όμορφη και γαλήνια πόλη. Η διάθεση των κατοίκων  αυτής της πόλης είναι στη χαλαρότητα τους. Το συναντάς ακόμα και στα αστικά λεωφορεία, το στρίμωγμα δεν προκαλεί εντάσεις, τα πρόσωπα τους είναι πάντα χαμογελαστά!»

-Θέλω να μου πεις ποια είναι η αγαπημένη στου φωτογραφία και γιατί;

«Μέσα από τη φωτογραφία αποτελώ ένα μέσω έκφρασης, αναζήτησης και δημιουργίας, προσπαθώ να ανακαλύψω τον κόσμο και την αντίληψη του εαυτού μου μέσα από τη δική μου ματιά. Οπότε δεν μπορώ να ξεχωρίσω μια φωτογραφία, η κάθε μία είναι κατάθεση ψυχής.»

 

-Πες μου δύο λόγια για την φωτογραφία που έβγαλες μέσα στο λεωφορείο του ΟΑΣΘ

«Ξεκίνησα μια διαδρομή χωρίς σκέψη, ήθελα να φωτογραφίσω κάτι το διαφορετικό, ήθελα να μεταφέρω μια εικόνα της καθημερινότητας στην πιο όμορφη εκδοχή της.

Όταν ανέβηκα στο αστικό του ΟΑΣΘ για τον προορισμό μου ακούγοντας μουσική και κοιτάζοντας στο βάθος, ήρθε η έμπνευση γι’ αυτό που έψαχνα, πήρα τη φωτογραφική μου και κοιτάζοντας μέσα από τον φακό της, αμέσως μου βγήκε το κλικ, με αρμονία τον κόσμο γύρω μου την απλότητα και την έκφραση.

Τελικά πηγή έμπνευσης μπορεί να είναι τα πάντα, από ένα καλό τραγούδι, ή μια γνωριμία με ανθρώπους, μέχρι μια λέξη ή και μια διαδρομή.»

 

-Γιατί θεωρείς πως άρεσε και κέντρισε τόσο πολύ το κοινό;

«Φωτογράφισα τον κόσμο  όπως είναι, σκέφτηκα πως τίποτα δεν είναι πιο ενδιαφέρον από την πραγματικότητα, από την καθημερινότητα. Ίσως να είναι αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον του κοινού.»

 

-Θα άλλαζες ποτέ το χόμπι σου με κάτι άλλο;

«Δεν θα αλλάζα κανένα προορισμό και καμία διαδρομή, η φωτογραφία για εμένα δεν είναι απλά χόμπι, είναι κάτι που αγαπώ, με ξεκουράζει, είναι η κινητήριος δύναμη στη ζωή μου.»

-Μια φωτογραφία μπορεί να αντικατοπτρίσει αυτό που δείχνει; Ισχύει δηλαδή το «μια εικόνα χίλιες λέξεις»;

«Πρόκειται για μια φράση χιλιοειπωμένη… Μια εικόνα μπορεί να κρύβει μέσα της χιλιάδες μηνύματα και ιστορίες, η ζωή μας είναι γεμάτη από εικόνες, γεμάτη φωτογραφίες που αποτυπώνονται σε στιγμές. Οπότε ναι, μια εικόνα χίλιες λέξεις, χιλιάδες συναισθήματα.»