Αντρέα Πίρλο: Ένας Maestro που «μιλούσε» με τα πόδια!

Του Γιώργου Μπαϊράμη

Στην γλώσσα της «στρογγυλής θεάς» υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι το ποδόσφαιρο είναι απλό. Κάθε φορά που μας έρχεται αυτή η έκφραση στο μυαλό, βλέποντας συνήθως κάποιους να κάνουν τα εύκολα δύσκολα, θυμόμαστε τον άνθρωπο «απλότητα» του αθλήματος, Αντρέα Πίρλο. Ο Ιταλός «μαέστρο» έχει ταυτιστεί με το κομμάτι της δημιουργικότητας και της εφευρετικότητας που εισήγαγε στο παιχνίδι του αλλά και της άρτιας τεχνικής κατάρτισης που διέθετε και τον έκανε να ξεχωρίζει έναντι των άλλων. Το προσωνύμιο «Μαέστρο» δεν βγήκε τυχαία. Το αντιπροσώπευε στο μέγιστο βαθμό σε κάθε του ματς αφού «χόρευε» στην κυριολεξία στο γήπεδο έχοντας την μοναδική ικανότητα να βρίσκει τους συμπαίκτες του με κλειστά μάτια. Με άλλα λόγια δεν ήταν ποτέ προβλέψιμος, κάνοντας παράλληλα αφύσικα πράγματα για τα σωματικά του χαρακτηριστικά. Είναι αλήθεια πως γρήγορος δεν ήταν, ούτε δυναμικός, ούτε καν είχε το κορμί «λαμπάδα» των υπολοίπων ποδοσφαιριστών της ελίτ, είχε όμως έναν εγκέφαλο που δεν σταματούσε να σκέφτεται και μια ιδιαιτερότητα να «μιλάει» στην μπάλα. Ο Πίρλο που κατέκτησε τα πάντα στην καριέρα του, είναι ίσως ο κορυφαίος αμυντικός χαφ του είδους του που πέρασε ποτέ από το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

 

Η συνύπαρξη με το είδωλό του, η κακή παρένθεση της Ίντερ και ο «πατέρας» Αντσελότι

Γεννημένος στις 19 Μαΐου 1979 στο Φλέρο, προάστιο της Μπρέσια στην Ιταλία, ο Αντρέα Πίρλο έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα ως επαγγελματίας στην ομάδα της πόλης. Εκεί αγωνίστηκε για τρία χρόνια (1995-1998), μέχρι που ήρθε η ώρα να κάνει το βήμα παραπάνω, παίρνοντας μεταγραφή στην Ίντερ. Στην ομάδα του Μιλάνου η αλήθεια είναι πως δεν στέριωσε μετρώντας 22 συμμετοχές και κανένα γκολ ενώ μεσολάβησαν και δύο δανεισμοί σε Ρετζίνα και Μπρέσια κατά την περίοδο των τριών χρόνων που άνηκε στους ‘’Νερατζούρι’’ (1998-2001). Στο δεύτερο μάλιστα πέρασμά του από την ομάδα της πόλης του το 2001, ο Πίρλο είχε την τύχη να συνυπάρξει για λίγο με τον Ιταλό θρύλο και παιδικό του είδωλο, Ρομπέρτο Μπάτζιο, με τον τότε προπονητή του Κάρλο Ματσόνε, να τον χρησιμοποιεί για πρώτη φορά ως αμυντικό χαφ, ενώ αγωνιζόταν ως 10αρι, βρίσκοντας έτσι την λύση ώστε να χωρέσουν και οι δύο στην ίδια ενδεκάδα.

Η έναρξη της περιόδου 2001-2002 έμελε να είναι ο πρόδρομος για την μετέπειτα επιτυχημένη πορεία του Ιταλού στο παγκόσμιο στερέωμα. Ήταν η χρονιά που ξεκίνησε η ραγδαία εξέλιξη του ποδοσφαιριστή Πίρλο μέχρι που έφτασε στην καθιέρωση και στην επίτευξη μιας τόσο λαμπρής καριέρας. Η Μίλαν πλήρωσε στην συμπολίτισσα 17 εκατομμύρια ευρώ, ο Πίρλο έφυγε ως αποτυχημένος από το Μεάτσα και οι «ροσονέρι» απέκτησαν έναν πολύτιμο εργαλείο στο δρόμο προς την κορυφή της Ευρώπης.

Ο Αντρέα μπορεί να είχε το ταλέντο για να παίξει στο τοπ επίπεδο αλλά είχε και την τύχη να βρεθεί πλάι στον Κάρλο Αντσελότι, στα χρόνια του στη Μίλαν. Ο μέντοράς του ήταν αυτός που τον καθιέρωσε στην θέση του αμυντικού χαφ, πιστεύοντας ότι αυτή η θέση του αρμόζει περισσότερο. Η κριτική που δέχτηκε εκείνη την περίοδο ο Ιταλός τεχνικός ήταν μεγάλη από πολλούς φορείς και λίγο έλειψε να χάσει και την θέση του στους ροσονέρι αφού ο τότε ιδιοκτήτης της ομάδας Σίλβιο Μπερλουσκόνι, γινόταν «μαινόμενος ταύρος» κάθε φορά που ο Πίρλο αγωνιζόταν ως 6αρι. Τελικά η εμμονή του Αντσελότι βγήκε σε καλό αφού «γέννησε» με αυτόν τον τρόπο έναν top class ποδοσφαιριστή που θα πρωταγωνιστούσε για την επόμενη 15ετία. « Ήταν σαν να ξαναβρήκα τον πατέρα μου. Μου άλλαξε την καριέρα, βάζοντάς με να αγωνίζομαι πιο πίσω. Ζήσαμε εκπληκτικές στιγμές μαζί» έχει δηλώσει στο παρελθόν για τον Κάρλο Αντσελότι, ο Αντρέα Πίρλο.

Τα χρόνια του στη Μίλαν και η φρικτή ανάμνηση της Πόλης

Ο «Μαέστρο» πέρασε την μισή ποδοσφαιρική του ζωή στους «Ροσονέρι» φορώντας την φανέλα της ομάδας για 284 ματς πετυχαίνοντας 32 γκολ. Ήταν ο σύλλογος που καθιερώθηκε ως ποδοσφαιριστής, μεγαλουργώντας στο πλάι του Γκατούζο και του Ζέντορφ και πανηγυρίζοντας τους περισσότερους τίτλους της καριέρας του. Από το 2001 έως το 2011 κατάφερε να «σηκώσει» εννιά τρόπαια, δύο εκ των οποίων είναι τα Champions League του 2003 και 2007. Όμως η στιγμή που τον «σημάδεψε» κατά τα λεγόμενά του και τον οδήγησε σε σκέψεις όσον αφορά την επόμενη μέρα ήταν ο χαμένος Τελικός του 2005 στην Κωνσταντινούπολη από την Λίβερπουλ. Για όσους δεν θυμούνται η Μίλαν βρέθηκε προηγούμενη με 3-0 στο ημίχρονο των «κόκκινων» αλλά το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή την βρήκε ηττημένη μετά και το χαμένο πέναλτι του Σεβτσένκο στη «ρώσικη ρουλέτα». Ο Ιταλός ήταν σε πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση και ένιωθε πως μετά από αυτό δεν έχει νόημα να συνεχίσει να παίζει ποδόσφαιρο. «Σκεφτόμουν να σταματήσω επειδή, μετά την Κωνσταντινούπολη, τίποτα δεν είχε πια νόημα. Ο τελικός με έκανε να πεθαίνω από ασφυξία.

Μία μαζική αυτοκτονία όπου όλοι πιαστήκαμε από το χέρι και πηδήξαμε από τη γέφυρα του Βοσπόρου. Μετά τον τελικό δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε, δεν μπορούσαμε να κινηθούμε. Μας είχαν διαλύσει πνευματικά και η ζημιά γινόταν ολοένα και μεγαλύτερη καθώς περνούσαν οι ώρες. Είχαμε εφεύρει μία νέα αρρώστια με πολλαπλά συμπτώματα: το σύνδρομο της Κωνσταντινούπολης. Δεν αισθανόμουν πια ότι ήμουν παίκτης και αυτό ήταν αρκετά καταστροφικό. Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν ένιωθα πια άνδρας. Ντρεπόμουν να κοιταχτώ στον καθρέφτη. Η μόνη πιθανή λύση που σκεφτόμουν ήταν να σταματήσω. Και τι ντροπιαστική απόσυρση θα ήταν αυτή. Δεν θα ξαναδώ ποτέ αυτό το ματς με τη Λίβερπουλ».

Η εν Ελλάδι εμπειρία του Πίρλο στο ΟΑΚΑ!

Ήταν 21 Νοεμβρίου 2006 και η Μίλαν του Πίρλο, του Κακά, του Ντίντα, του Μαλντίνι και ένα σορό ακόμα αστέρων, πατούσαν το χορτάρι του Ολυμπιακού σταδίου της Αθήνας για να αγωνιστούν απέναντι στην ΑΕΚ στην 5η αγωνιστική των ομίλων του Champions League. Οι Ιταλοί δεν ήρθαν υποψιασμένοι, το ίδιο και ο Πίρλο και την… πάτησαν. Σε μια συζήτησή του με τον πρώην συμπαίκτη του στην Ίντερ και την Εθνική Ιταλίας U21, Μπρούνο Τσιρίλο, λίγο πριν την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο για προθέρμανση, ο μέσος της Μίλαν του είπε στο πλαίσιο του πειράγματος ότι δεν θα βγει να αγωνιστεί αν έχει κάτω από 30.000 κόσμο στο γήπεδο. Ο Μπρούνο γέλασε και απάντησε λέγοντας «μπες στον αγωνιστικό χώρο και τα λέμε μετά». Όντως το γήπεδο στην είσοδο των ομάδων για προθέρμανση ήταν κατάμεστο και η ατμόσφαιρα ονειρική. Όπως εκμυστηρεύτηκε κάποτε ο πρώην αμυντικός της ΑΕΚ σε συνέντευξή του στο contra.gr, ο Πίρλο έμεινε ΣΟΚαρισμένος από αυτό που είδε καθώς δεν περίμενε να αντικρύσει κάτι τόσο όμορφο. Τελικά η Μίλαν του Πίρλο ηττήθηκε με 1-0 αλλά επέστρεψε 7 μήνες μετά στο ίδιο γήπεδο για να πανηγυρίσει το 7ο champions league της ιστορίας της.

Η Γιούβε που τον «αναγέννησε» και το φινάλε στο MLS

Μετά από μια δεκαετία στην Μίλαν ήρθε η ώρα της αποχώρησης. Η μεταπήδησή του στην Γιουβέντους ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποδείξει ότι δεν ήταν ακόμα ξοφλημένος (όπως υποστήριζαν στο Μιλάνο). Ο 32χρονος τότε μέσος, διέψευσε και πάλι τους πάντες. Με την «Μεγάλη Κυρία» αναγεννήθηκε ξανά και δεν το «κουνούσε» από την ενδεκάδα. Αγωνίστηκε 164 φορές, πέτυχε 19 γκολ (15 με φάουλ) και μοίρασε 39 ασίστ. Κατέκτησε συνολικά 4 πρωταθλήματα, 1 κύπελλο και 2 σούπερ καπ Ιταλίας στα τέσσερα χρόνια της παρουσίας του στο Τορίνο ενώ λίγο έλειψε να βάλει στην τροπαιοθήκη του και 3ο champions league το 2015 αλλά η Γιούβεντους ηττήθηκε στον Τελικό από την Μπαρτσελόνα. Μετά το τέλος εκείνης της αναμέτρησης ο Πίρλο δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του για την απώλεια του τίτλου, μπαίνοντας έτσι στην καρδιά όλων των Γιουβεντίνων μια για πάντα.

Αμέσως μετά, «πέταξε» για άλλες πολιτείες παίρνοντας μεταγραφή στη Νιου Γιορκ Σίτι των Η.Π.Α. Έζησε την εμπειρία του MLS για δύο χρόνια μέχρι που ήρθε η ανακοίνωση στις 8 Οκτωβρίου 2017 ότι κρεμάει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

Τα χρόνια του στην «Σκουάντρα Ατζούρα»

Η παρουσία του στην Σκουάντρα Ατζούρα του επιφύλασσε την μεγαλύτερη διάκριση της καριέρας του. Πρόλαβε να αγωνιστεί 116 φορές (σε επίπεδο ανδρών) με το εθνόσημο στο στήθος και να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο του Μουντιάλ το 2006. Ήταν ένας από τους πολλούς ηγέτες που διέθετε η τότε ομάδα του Μαρσέλο Λίπι. Ο «Μαέστρο» βέβαια βρέθηκε και πάλι ανάμεσα στους διακριθέντες. Ήταν μάλιστα αυτός που σέρβιρε την πιο γλυκιά ασίστ των τελευταίων 25 ετών για το ιταλικό ποδόσφαιρο. Πάσαρε στον Γκρόσο και εκείνος με υποδειγματικό πλασέ στο 119’ της παράτασης του ημιτελικού με την οικοδέσποινα Γερμανία, τους έστειλε στα ουράνια. Τέσσερις μέρες αργότερα στον μεγάλο τελικό, η σκηνή του ανυπόμονου Πίρλο ο οποίος βρισκόταν κρεμασμένος πάνω στον ατάραχο Φάμπιο Καναβάρο καθ’όλη την διαδικασία των πέναλτι, θα μείνει στην ιστορία. Ο Πίρλο δεν δυσκολεύτηκε να νικήσει τον Μπαρντέζ, το ίδιο και οι υπόλοιποι συμπαίκτες του, με τελευταίο και πάλι τον Φάμπιο Γκρόσο. Ο Αντρέα έτρεξε σαν μικρό παιδί να πανηγυρίσει, δείχνοντας ότι η Κωνσταντινούπολη άνηκε στο παρελθόν.

Ακόμα, πήρε μέρος στο Euro της Αυστρίας και της Ελβετίας το 2008, στο παγκόσμιο κύπελλο του 2010 αν και «πονούσε» παίζοντας μόνο στο τελευταίο ματς των ομίλων, που ήρθε και ο πρόωρος αποκλεισμός της Ιταλίας αλλά και στο Euro 2012, φτάνοντας μάλιστα μέχρι τον τελικό (ηττήθηκε 4-0 από την Ισπανία). Στα γήπεδα της Βραζιλίας το 2014 «αποχαιρέτησε» την αγαπημένη του διοργάνωση και δύο χρόνια αργότερα στην Γαλλία και το Euro 2016, είπε αντίο στην Σκουάντρα Ατζούρα μετά τον χαμένο προημιτελικό από τους Γερμανούς.

Ως νέος  αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης το 2000 με την U21 της Εθνικής όντας μάλιστα αρχηγός ενώ το 2004 στέφθηκε χάλκινος Ολυμπιονίκης με τους συμπαίκτες του στην Αθήνα.       

 

Φάουλ- Παλιά του τέχνη κόσκινο!
( GIUSEPPE CACACE/AFP/Getty Images)

Κάθε φορά που ο Πίρλο έπαιρνε φόρα για να εκτελέσει ένα φάουλ ήξερες την κατάληξη ή τουλάχιστον την φανταζόσουν. Ήταν ένας τομέας που διακρινόταν καθώς το έπραξε παραπάνω από 25 φορές σε όλη του την καριέρα. Κάποιες εκτελέσεις «έγραφαν», άλλες πήγαιναν δοκάρι και γενικά η όλη φάση θύμιζε πέναλτι. Νόμιζες πως τα έχει όλα υπολογισμένα, πως έχει βγάλει κομπιουτεράκι για να υπολογίσει τις παραμέτρους μιας εκτέλεσης. Δεν έκανε τίποτα από όλα αυτά, ήταν απλά Πίρλο. Αλάνθαστος όμως ήταν και από την άσπρη βούλα έχοντας πάντα την ψυχολογία και την γαλήνη μέσα του που απαιτούνταν στις κρίσιμες στιγμές. Χαρακτηριστική η εκτέλεση στον προημιτελικό του Euro 2012 απέναντι στην Αγγλία, που «έστειλε» στην κυριολεξία τον Χαρτ με μια εκτέλεση αλά Πανένκα. Τα παρατσούκλια «Προφέσορας», «Αρχιτέκτονας», «Μαέστρος» και «Μότσαρτ» που του είχαν δώσει, έπαιρναν σάρκα και οστά σε κάθε ευκαιρία.

Στις 21 Μαΐου 2018 ο «μεγάλος» Ιταλός πάτησε για τελευταία φορά χορτάρι αποχαιρετώντας φίλους και οπαδούς, στο φιλικό που έγινε προς τιμήν του στο Σαν Σίρο με την παρουσία πολλών αστέρων του ποδοσφαίρου. Ο Πίρλο συνείσφερε τα μέγιστα στην εξέλιξη του αθλήματος με τα κατορθώματά του. Τα φάουλ του θα μπορούσαν άνετα να γίνουν βιντεοπαιχνίδι, οι πάσες του εργασία για φοιτητές μαθηματικών και η απίστευτη «ηρεμία» του εντός τεσσάρων γραμμών, κασέτα προς προβολή πριν από κάθε ματς μιας ομάδας. Το σίγουρο είναι πως δεν θα τον δούμε με την ιδιότητα του προπονητή καθώς όπως δήλωσε και ο ίδιος θέλει μια ήσυχη ιδιωτική ζωή. Αυτά όμως έχει ο αθλητισμός, οι παίκτες ανακυκλώνονται. Ο Αντρέα Πίρλο επί της ουσίας, έδειξε τον δρόμο, πως το παιχνίδι είναι απλό. Είναι ο άνθρωπος που στην συνείδηση του κόσμου θα μείνει ως αυτός που άμα ποτέ χαθείς μπορεί να σε βρει με μια πάσα!

Το «ευχαριστώ» της Γιουβέντους στο «αντίο» του Πίρλο https://twitter.com/juventusfc/status/927562120031547392?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E927562120031547392&ref_url=https%3A%2F%2Fwww.cnn.gr%2Fnews%2Fsports%2Fstory%2F104693%2Fh-gioyventoys-tima-ton-antrea-pirlo-poy-oloklirose-tin-kariera-toy-vids