Το δικαίωμα στην παραλία δε βλέπει τον αριθμό της ζυγαριάς σου

Του Κωνσταντίνου Τανιά

Επισήμως έχει φτάσει αυτή η εποχή του χρόνου -ξέγνοιαστη για κάποιους, ατελείωτη για κάποιους άλλους. Είναι αυτή η εποχή που πρέπει να βγεις στην παραλία και ξαφνικά νομίζεις πως το σώμα σου δεν είναι το σωστό ή τουλάχιστον το ιδανικό, σύμφωνα με τη ματιά των άλλων. Διανύουμε την εποχή που για να βγεις στην παραλία χρειάζονται εξαντλητικές δίαιτες και ατελείωτες ώρες στο γυμναστήριο, πριν καν τελειώσει ο χειμώνας και κάνει η άνοιξη την πρώτη της δειλή εμφάνιση, λες και όλα περιστρέφονται γύρω από ένα πρότυπο ομορφιάς που όλοι καλούμαστε να ακολουθήσουμε. Ξαφνικά, ξεχνάμε να χαρούμε αυτούς τους τρεις μήνες, να απολαύσουμε τον καυτό ελληνικό ήλιο -που άλλοι πασχίζουν να το βρουν- και να ξεφύγουμε από τη βαρετή ρουτίνα. Ο καυτός ελληνικός ήλιος, οι καταγάλανες παραλίες και η επιβλητική ομορφιά των νησιών, φαντάζουν όνειρο θερινής νυκτός για εκείνους που έχουν μεταναστεύσει. Γιατί να πρέπει να αλλάξουμε χώρα διαμονής για να εκτιμήσουμε τα μοναδικά χαρίσματα της χώρας μας; Γιατί το σώμα να είναι το «εμπόδιο» της απόλαυσης για μια καλοκαιρινή έξοδο στην παραλία; 

Μετά, όμως, σκεφτόμαστε ότι το καλοκαίρι στην Ελλάδα έχει και τα αρνητικά του: Υπάρχουν κι εκείνα τα δήθεν διακριτικά βλέμματα -που μόνο διακριτικά δεν μπορεί να τα χαρακτηρίσει κανείς- να εντοπίζουν μέχρι και την παραμικρή τρίχα στο σώμα σου που δεν κατάφερε να αφαιρέσει το λέιζερ, που τόσο σημαντικό ήταν για εσένα, περισσότερο από μια μίνι «σύσκεψη» με τον εαυτό σου την οποία έπρεπε να κάνεις πριν την έξοδό σου στην παραλία. Βλέπεις, μια μικρή κουβεντούλα-απολογισμός για τα κιλά σου μπροστά στον καθρέφτη, δεν είναι πάντα αρκετή για να αποκτήσεις την αυτοπεποίθηση ενός plus size μοντέλου που βλέπεις στα περιοδικά. Μόνο που στις φωτογραφίσεις των περιοδικών, ο φακός απαθανατίζει μία μόνο στιγμή αυτού του μοντέλου. Έχεις αναρωτηθεί πώς αυτός ο άνθρωπος -γιατί πέρα από μοντέλο, είναι (και) άνθρωπος- αντιμετωπίζει το βάρος του στην παραλία; Ίσως εκεί να μη διακατέχεται από αυτήν την αυτοπεποίθηση που τόσο αναζητάς. Είναι θέμα στιγμής και συνθηκών. Ή -ας πάρουμε ως παράδειγμα- το καινούριο σου τατουάζ, το οποίο για τις στιγμές που θα βρίσκεσαι στην παραλία θα είναι τόσο άξιο της προσοχής των άλλων, κάνοντάς τους να αναρωτιούνται «Άραγε ποια να είναι η σημασία του;», «Μα γιατί να κάνει τατουάζ ενώ έχει περιττά κιλά;». Δύο παραδείγματα θερινής καθημερινότητας, αλλά και τόσα άλλα που μπορεί να φέρει κανείς στο μυαλό του.

Η ίδια ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνετε χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερο. Οι παραλίες της χώρας και του κόσμου, θυμίζουν περισσότερο καλλιστεία μοντέλων με την πιο αυστηρή και άκρως απαιτητική κριτική επιτροπή που υπάρχει, παρά μια καλοκαιρινή όαση κι ένα σημείο ξεκούρασης των ταξιδιωτών για την πιο ζεστή εποχή του χρόνου.

Το καλό είναι ότι οι εποχές αλλάζουν: Κάποτε, στα περιοδικά μόδας δεν υπήρχε ούτε μονοσέλιδο με αφιέρωμα ή φωτογράφιση μοντέλων με παραπάνω κιλά. Ίσως γιατί, πολύ απλά, δεν υπήρχε αυτή η «μόδα» των plus size μοντέλων, που κάθε άλλο παρά μόδα δεν είναι, μιας και αντιπροσωπεύει μια απτή πραγματικότητα, με πραγματικούς ανθρώπους, σε πραγματικά μεγέθη. Reality shows και εκπομπές που ειδικεύονται στη μόδα και στο στιλ, δίνουν έδαφος σε κοπέλες που δε συνηθίζαμε να βλέπουμε μέχρι πρότινος. Κοπέλες με κομψά ρούχα, μαγιό κι ό,τι άλλο μπορεί να φέρει στο νου του ένας άνθρωπος -συνθέτουν μια όμορφη εικόνα ρεαλισμού και δίνουν το προβάδισμα σ’ εκείνες που διστάζουν να δείξουν τις…τέλειες ατέλειές τους.

Γιατί να πρέπει να…χτίσω κορμί έτσι ώστε να βγω στην παραλία; Γιατί το σώμα που είχα το χειμώνα να μη με ικανοποιεί και τους θερινούς μήνες. Αυτά και πολλά άλλα «γιατί» με κάνουν να καταλήγω στο ότι από τη στιγμή που έχω σώμα πηγαίνω στην παραλία, είτε αυτό είναι…σωστό για τους άλλους, είτε όχι. Έχεις σώμα; Πηγαίνεις στην παραλία. Αυτό αρκεί.