Οι θεωρητικοί της παρακμής

Άρθρο γνώμης του Γιώργου Κοσματόπουλου

Η ανάρτηση του μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ και καθηγητή Πανεπιστημίου, Αντώνη Λιάκου δια της οποίας μας προτρέπει να ευχηθούμε να απευχηθούμε την πραγματοποίηση του αγωγού EastMed αποτελεί μία ακόμη απόδειξη της  βαθειά παρακμιακής λογικής που διακατέχει  τη λεγομένη «προοδευτική διανόηση» της χώρας μας. Η ιδεοληπτική εμμονή εναντίον κάθε επιτεύγματος που θα μπορούσε να  χαρακτηρισθεί εθνικό, υπό την έννοια ότι είναι ικανό να λειτουργήσει ενωτικά για τον ελληνικό λαό και επ’ ωφελεία της Πατρίδας, συναντά την αυτοαναφορικότητα και τη μικροψυχία ανθρώπων οι οποίοι έχουν καταφέρει, ως πιστοί υπηρέτες διαφόρων αφεντάδων, να πλασαριστούν σαν πνευματική ελίτ μιας Ελλάδας, πρωτίστως ηθικά και πολιτισμικά, χρεοκοπημένης.

Τη στιγμή που μέχρι και ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει, για τους δικούς του λόγους, να ταχθεί υπέρ του συγκεκριμένου έργου, ο «στρατευμένος διανοούμενος» Λιάκος επιλέγει αυτό το  θέμα για να διαφοροποιηθεί από την κομματική γραμμή.  Ο ελιτισμός που τον διακατέχει του προκαλεί την ψευδαίσθηση ότι  διαφωτίζει την οπισθοδρομική μάζα ενώ απολαμβάνει τις αρνητικές αντιδράσεις,  μιας και μέσα από αυτές αυτοεπιβεβαιώνεται.

Ο Λιάκος αποτελεί τυπικό παράδειγμα της συντεχνίας η οποία χρόνια τώρα αυτοδιαφημίζεται ως η πνευματική αριστοκρατία του τόπου. Ο κατοπινός κήρυκας του ορθού λόγου ξεκίνησε από το κομμουνιστικό στρατόπεδο, οπαδός των μεγαλύτερων ιδεολογικών αυταπατών  που οδήγησαν στα πλέον τυραννικά καθεστώτων. Ανακάλυψε – «προχωρώντας και αναθεωρώντας» που θα έλεγε και το πρότυπο κάθε γνήσιο γυρολόγου, Νίκος Μπίστης –  τα καλά της Ευρώπης και του εκσυγχρονισμού όλως τυχαίως την εποχή που ο Κώστας Σημίτης και το ΠΑΣΟΚ κυριαρχούσαν στην πολιτική σκηνή.  Ως πανεπιστημιακός και ως προερχόμενος από άλλον πολιτικό χώρο – χαρακτηριστικά που του προσέδιδαν  κύρος και ήταν σύμφωνα με το υπερβατικό προφίλ που θέλει να επιδείξει κάθε φιλόδοξος ηγέτης – διατέλεσε Πρόεδρος του Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας, το think tag που είχε ιδρύσει ο πρώην Πρωθυπουργός . Υπό τον μανδύα του εκσυγχρονιστικού οράματος όμως βρήκε την ευκαιρία  όπως και μια πλειάδα στελεχών της ιδίας πολιτικής μήτρας να προωθήσουν τις απόψεις τους μέσω της διαστρέβλωσης βασικών αρχών που κανονικά διέπουν ένα τέτοιο εγχείρημα. Έτσι, η ανάγκη σύγκλησης της χώρας μας με τον σκληρό πυρήνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης διαστρεβλώθηκε από τους …Λιάκους σε θεωρίες και πρακτικές εθνομηδενισμού, έχθρας προς κάθε τι που συγκροτεί την ξεχωριστή πολιτισμική ταυτότητα του ελληνισμού, παραχάραξη της Ιστορίας για τη δημιουργία αισθημάτων μειονεξίας και τύψεων για πτυχές της, που ερμηνεύονταν με τρόπο ο οποίος προσομοίαζε στην τουρκική, σκοπιανή, ή αλβανική προπαγάνδα. Η έννοια του ρεαλισμού εκφυλίστηκε σε μόνιμη ηττοπάθεια και μοιρολατρία σε ό,τι έχει να κάνει με τα εθνικά μας συμφέροντα, τα οποία έρχονται σε σύγκρουση με τις επιδιώξεις των γειτόνων μας.  Ο αναγκαίος διάλογος και το πνεύμα καλής θέλησης ώστε να  ικανοποιηθεί η αδήριτη ανάγκη εξομάλυνσης των σχέσεών μας με την Τουρκία πλασαρίστηκαν ως τουρκολαγνεία , η οποία ουσιαστικά δικαίωνε όλες τις παράνομες ενέργειες της γείτονος στο Αιγαίο, τη Θράκη, την Κύπρο. Το ίδιο και στο ονοματολογικό ζήτημα των Σκοπίων.

Φυσικά το πρόβλημα αυτών των ανθρώπων είναι ότι προσπάθησαν να επιβάλλουν τις ανθελληνικές τους απόψεις μέσα από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, το οποίο κουβαλά το πατριωτικό DNA της Δημοκρατικής Παράταξης. Αυτό που τη διαφοροποιούσε και τη διαφοροποιεί στα Εθνικά ζητήματα τόσο από της δουλική προς τη Δύση Δεξιά,  που στόχευε να εξασφαλίσει την εξωτερική στήριξη για να λυμαίνεται το κράτος – λάφυρο  όσο κι από την κομμουνιστική Αριστερά η οποία έβαζε διαχρονικά το συμφέρον του κόμματος και της τάξης την οποία υποτίθεται πώς εκπροσωπούσε πάνω από το Εθνικό συμφέρον προκειμένου να εξυπηρετήσει ξένα συμφέροντα και να καταλάβει την εξουσία. Διόλου τυχαίο άλλωστε το διαχρονικό μίσος και των δύο για τις εμβληματικές προσωπικότητες του χώρου, που μεγάλωσαν την Ελλάδα εδαφικά και την ενδυνάμωσαν γεωστρατηγικά.

Φυσικά τόσο ο Λιάκος όσο και μεγάλος αριθμός των δήθεν προοδευτικών εκπροσώπων των γραμμάτων μόλις είδαν ότι το ΠΑΣΟΚ καταρρέει φρόντισαν, ως γνήσιοι οπορτουνιστές, να εκμεταλλευτούν τα προοδευτικά ένσημα προκειμένου να προσκολληθούν στο νέο σύστημα εξουσίας. Θα μπορούσε να πει κάποιος βέβαια πώς επέστρεψαν στον φυσικό τους χώρο. Η ισοπεδωτική κι εθνομηδενιστική σκέψη του ΣΥΡΙΖΑ, το ολοκληρωτικό ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρο των οπαδών του Μαδούρο και του Κάστρο και η ακόρεστη δίψα για εξουσία, που καταλύσει κάθε ηθικό φραγμό  επιτρέποντας πολιτικές απάτες, συνταγματικές εκτροπές και συνεργασία με την Άκρα Δεξιά. είναι απόλυτα συμβατά με την ιδεολογικοπολιτική συγκρότηση και την πορεία του Λιάκου και των συνοδοιπόρων του.

Τα έργα και οι ημέρες του και  στο Υπουργείο Παιδείας είναι γνωστά. Τον προηγούμενο μήνα έπεσε και το τελευταίο φύλλο συκής όταν οι «γεφυροποιοί», διαλεκτός μέλος των οποίων είναι, κατάπιαν τη γλώσσα τους στη χυδαία επίθεση Πολάκη στον ευεργέτη τους Σημίτη, κατά την οποία ο τέως Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας υπερασπίστηκε πλήρως τον Καραμανλή και τη Δεξιά και μάλιστα επί των ελληνοτουρκικών. Κάτι πήγαν να ψελλίσουν με μια φαιδρή ανακοίνωση, οι γυρολόγοι, τους οποίους μάζεψε τότε ο πρώην πρωθυπουργός  στο ΠΑΣΟΚ, μήπως και καταφέρουν να υποστηρίξουν το αφήγημα περί της ανάγκης συνεργασίας του συνόλου των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς έναντι του Δεξιού εθνικολαϊκισμού. Στην ουσία αυτοεξευτελίστηκαν και πάλι. Και τούτο διότι ο Πολάκης, πέραν του γεγονότος ότι δεν σηκώνει πολλά-πολλά, είναι κολλητός του Τσίπρα κι αν μη τι άλλο εκλεγμένος βουλευτής. Λούφαξαν γρήγορα λοιπόν οι περιφερόμενοι που δεν μπορούν να γεμίσουν ούτε ταξί, πριν πιαστούν στο στόμα του «αψύ Σφακιανού» και πριν αρχίσουν να βλέπουν την πόρτα του Τσίπρα απ’ την απέξω. Ακόμα και την προβοκατόρικη ανάρτηση κατέβασε ο κατά τ’ άλλα ασυμβίβαστος εκσυγχρονιστής Λιάκος μόλις γρύλισε και πάλι ο Πολάκης ! Κρίμα και το διθυραμβικό άρθρο του Μπίστη γι αυτόν !

Αυτή είναι λοιπόν η δήθεν προοδευτική διανόηση του τόπου. Ιδεοληπτική, υποκριτική, δειλή και κατ΄ουσίαν βαθιά και αρνητικά  συντηρητική καθώς το μόνο για το οποίο κόπτεται είναι η συντήρηση ενός φαύλου και παρακμιακού συστήματος το οποίο ευθύνεται τα μέγιστα για τη χρεοκοπία της Ελλάδας και το οποίο τους ανέδειξε κι εξακολουθεί να τους κρατά στον αφρό. Η χώρα θα έχει ξεπεράσει την κρίση, θα βρίσκεται σε ακμή και ανάπτυξη όταν πρώτα απ’ όλα αποκατασταθεί το πρότυπο του πνευματικού ανθρώπου ο οποίος θα πρωτοπορεί μέσα από το έργο του στις  τέχνες, τα γράμματα, την επιστήμη   και μέσα από μία παρουσία στα κοινά η οποία θα κομίζει στη δημόσια ζωή του τόπου την αξιοπρέπεια, τη συνέπεια και την έννοια του μέτρου, θα καθοδηγεί μία κοινωνία στο τι πρέπει να κρατήσει και στο τι πρέπει ν’ αλλάξει. Που θα υποστηρίζει μία αντιδημοφιλή άποψη όχι απλά και μόνο για να προκαλέσει αλλά γιατί βάσει των γνώσεων και των αρχών του, θεωρεί ότι θα συμβάλει θετικά στη δημόσια συζήτηση. Μια διανόηση που θα έχει ως στόχο να βγάλει την κοινωνία από τον βάλτο κι όχι να προσπαθεί απλά να επιπλεύσει η ίδια μέσα σ’ αυτόν. ..