Tα καλάθια, τα κεράσια και η φενάκη

΄Αρθρο γνώμης του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη

Συγχαρητήρια στον Πάνο Τσακλόγλου, που δέχτηκε την υπουργοποίηση του και εισήρθε, στο Υπουργικό σχήμα.

ΑΞΙΟΣ στ αλήθεια άξιος και ικανός…

Πόσον καιρό τώρα, μέχρι και ό ίδιος ο Πρωθυπουργός, μας ανήγγειλε, τον περίφημο, αναμενόμενο ανασχηματισμό.

Πόσες φορές, κατ’ επανάληψη και ο Πέτσας και οι άλλοι ειδικευόμενοι, αναφέρθηκαν, με τρόπο λάγνο και ηδονοθηρικό, στις λύσεις που θα έφερνε ο ανασχηματισμός.

Ζήτωσαν όλοι που την γλύτωσαν.

Φαίνεται πως η κυβέρνηση είναι ενθουσιασμένη με το έργο τους.

Στον τουρισμό, δεν θα μπορούσαμε να τα πάμε καλύτερα… Γεμίζοντας μπούρδες, τους επιχειρηματίες του χώρου, που περίμεναν τον Ιούλιο, τον Αύγουστο, το Σεπτέμβριο, τώρα μπορούν να περιμένουν και του χρόνου το Μάη, που έλεγε η σχωρεμένη η γιαγιά μου, για να τραγουδήσουν, «μας ήρθες πάλι το τρελό μας καρναβάλι».

Μα θα μου πείτε, μόνον ο επί του τουρισμού αρμόδιος φταίει; Φυσικά όχι. Αλλά σε μια ευνομούμενη πολιτεία, κάποια στιγμή, κάποιος πρέπει να αναλαμβάνει την ευθύνη και να λέει ευθαρσώς, «δυστυχώς, τίποτε από όσα σας είπα, δεν ισχύει, ούτε πρόκειται να ισχύσει, ποτέ και ούτε κάνω καν την παραμικρή προσπάθεια, για να αλλάξω ρότα, να κατευθυνθώ προς άλλες ατραπούς».

Οι Ισπανοί, φαίνεται να έχουνε ζημιά, που δεν πρόκειται να τη καλύψουν, ποτέ των ποτών. Μίλησαν ευθαρσώς για το ποσοστό της πτώσης και της απώλειας, το ποσό με ακρίβεια, της ζημιάς,

Θα μου πείτε, αυτοί είναι Ισπανοί. Αλλά αυτούς έχουμε απέναντι, όταν πολεμάμε για τη ανάπτυξη του τουρισμού.

Και εφόσον δεν έχει ιδέες, εφόσον η Επιτροπή των Σοφών, δεν μπορεί να καλύψει το κενό, αλλάζεις ρότα και με έναν καινούριο καπετάνιο, προσπαθείς να βρεις, δύναμη να ανασυγκροτηθείς.

Ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Είμαστε τόσο ευχαριστημένοι, με την ανοδική πορεία της αγροτικής μας οικονομίας, που αποκτήσαμε και Υπουργό Ψυχικής Υγείας, προς επιβράβευση του έργου του Βορίδη

Εκείνο όμως, που είναι πέρα από κάθε λογική, είναι η παραμονή του επιτελείου για το μεταναστευτικό

Έχουμε την αίσθηση, πως επειδή προς το παρόν, δεν υπάρχουν φόρτοι και μετακινήσεις, από την απέναντι ακτή, έτσι θα συνεχίσουμε, εις το διηνεκές.

Κούνια που μας κούναγε, λέει ένα κολλητάρι μου, ειδικός στα θέματα τραμπάλας.

Εκείνο που με τρελαίνει όμως, στο πελώριο αυτό κόμπιασμα, για το οποίο θα έπρεπε να υπάρχει ένα διαρκές καμπανάκι, ΣΟΣ -κίνδυνος, προς την κυβερνητική πλευρά… Αυτή θα έπρεπε να είναι η μόνιμη μέριμνα, των δήθεν υποστηρικτών και φρουρών της διακυβέρνησης…

Αντιθέτως, υπάρχει ένα διαρκές κόμπιασμα, κυρίως ένα μπέρδεμα, του εσώβρακου με την γραβάτα, προσπαθώντας ο καθένας, να ανοίξει ένα προσωπικό μέτωπο, εναντίον κάποιου που λέει τρελαμάρες, για να βρίσκεται στο προσκήνιο και εμείς του δίνουμε να τραγουδάει, ακόμα καλύτερα.

Νομίζουμε ότι μαλώνοντας τον κόσμο, κατά μόνας, ένας εναντίον ενός ή ένας εναντίον όλων, όπως όταν παίζαμε μπάλα, στην αυλή του σχολείου, χωρίς να χωριστούμε σε ομάδες νομίζουμε ότι προσφέρουμε υπηρεσίες στην αντιμετώπιση της αγυρτείας, πως ο κορονοϊός είναι μια απάτη για να μας πιουν το αίμα και άλλα τέτοια.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη, χρειάζεται όσοι θέλουν να στηρίξουν την κυβέρνηση, να της δείξουν προσεκτικά, τα πελώρια κενά της, τα σκαμπανεβάσματα της, που δεν αντιμετωπίζονται με ένα γενικόλογο, «έλα μωρέ θα διορθωθούν».

Δεν θα διορθωθούν ποτέ και το γνωρίζετε, καλύτερα από όλους.

Εάν υπήρχε στοιχειωδώς σοβαρή αντιπολίτευση, και οχι αυτά τα ρεζιλίκια, που έχουμε απέναντι μας, το momentum θα είχε χαθεί πανηγυρικά, δυστυχώς.

Και το λέω αυτό, έχοντας πλήρη επίγνωση, της δυναμικής που αποκτάει ο στοιχειωδώς ορθός, πολιτικός λόγος και το πώς αγγίζει μια μάζα αποχαυνωμένη, που άγεται και φέρεται ακόμη και από τον Βελόπουλο.

Νομίζουν κάποιοι, πως ο άγιος αυτός καθηγητής Τσιόδρας, μπορεί να παιξει τον ρόλο, του μίστερ φορτε της παλαιάς διαφήμισης. Οπου τον φώναζες και τσουουπ έρχονταν και καθάριζε, τη βρωμιά…

Πόσο γελασμένοι και γελοίοι αυτοί που το ισχυρίζονται. και προσπαθούν να το επιβάλλουν, ως πολιτική πρακτική.