ΠΑΟΚ, Γκαρσία, τρομοκρατία…

Αρθρο γνώμης του Γιώργου Τσαρουχά στο newn.gr #newn #sports #PAOKFC #PAOKPSV

Ο ΠΑΟΚ σκόρπισε με 4-1 την Αιντχόφεν στα πλαίσια της τρίτης αγωνιστικής των ομίλων του Europa League και την έκανε να ξεχάσει τους τρόπους της κατατ’άλλα φιλόξενης Θεσσαλονίκης..

Άσπρο και μαύρο. Αυτά τα χρώματα συνοδεύουν τις αναμνήσεις των δύο ομάδων από τη χθεσινή ευρωπαΐκή τους περιπέτεια στο γήπεδο της Τούμπας.

Ο Δικέφαλος ευτύχησε να μεταμορφώσει τη δική του «μαυρίλα» του πρώτου ημιχρόνου στο πιο όμορφο και λαμπερό «άσπρο» της φετινής σεζόν, σε σημείο που θάμπωσε και αποπροσανατόλισε την αγωνιστική ωριμότητα – εμπειρία των «ψυχρών» Ολλανδών.

Όλα αυτά υπό το βλέμμα και τις οδηγίες του δικού του «Τσε» που μέσα σε μία εβδομάδα κατόρθωσε να του ξυπνήσει το «παοκτσήδικο dna» που μάλλον είχε μείνει πίσω στο 2019.

Η εικόνα του αγώνα και πόσο μάλλον δε του δευτέρου ημιχρόνου μας φανέρωσε πολλά.

Μα πάνω απ’όλα μας υπενθύμισε κάτι. Στο ποδόσφαιρο κερδίζει αυτός που θα κάνει το.. απλό.

Αρκεί να το σκεφτεί πριν τον αντίπαλο και το τριπλό σφύριγμα του διαιτητή.

Το «Garcia effect» έκρυβε μέσα του έναν… Ζίφκοβιτς

Όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι, γνωρίζουν ότι οι Θεσσαλονικείς είχαν δύο πρόσωπα. Στο πρώτο ημίχρονο θυμηθήκαμε τον κυνικό ΠΑΟΚ του Αμπέλ Φερέιρα που κόντρα σε κλειστές άμυνες δεν μπορούσε να βρει εύκολα κενούς διαδρόμους, ειδικότερα από τη στιγμή που στη χθεσινή του εκκίνηση είχε δύο αργούς παίκτες στην επίθεση (Μπίσεσβαρ – Τσόλακ) και ένα κέντρο που ψαχνόταν για να βρει την λειτουργία του.

Εδώ που τα λέμε και οι Ολανδοί της PSV δεν του άφησαν πολλά περιθώρια. Συνεχές πρέσινγκ ψηλά, σωστό διάβασμα του παιχνιδιού, «ακύρωση» του Δημήτρη Γιαννούλη, ιδανικές αλληλοκαλύψεις.

Ηταν πραγματικά τρεχαντήρια. Ορθολογικά στην σκακιέρα του ματς ο Πάμπλο Γκαρσία, στο δεύτερο του επίσημο ματς ως προπονητής της πρώτης ομάδας, διάλεξε μια ευέλικτη και συνάμα ποιοτική τριάδα στο κέντρο ρίχνοντας το βάρος στον Ντάγκλας Αουγκούστο που σε φάση άμυνας έτρεχε για..3!

Το 4-3-3 δεν λειτουργούσε με τον τρόπο που θα ήθελε ο Ουρουγουανός και η ανησυχία του φωτογραφιζόταν στις «μπασκετικές» οδηγίες του καθόλα τα πρώτα 45΄.

Μέσα σε όλα ήρθε και ένα «κρύο» γκολ – πέναλτι στο 20 για να βάλει ακόμα πιο δύσκολα στους ασπρόμαυρους που πήγαν στα αποδυτήρια με μηδενικές τελικές και με (δεδομένου των συνθηκών) ψαλιδισμένες τις ελπίδες για πρόκριση. Με λίγα λόγια, το μάυρο υπερίσχυε του άσπρου.

Δεν μπορώ να γνωρίζω τι τους είπε κατά τη διάρκεια της ανάπαυλας ο Γκαρσία, αυτό που σίγουρα ξέρουμε και είδαμε και στο χορτάρι ήταν ότι οι παίκτες του ΠΑΟΚ βγήκαν με άλλον αέρα για το δεύτερο μέρος. Και με δύο κομβικές διαφοροποιήσεις.

Χρήστος Τζόλης και Κάρολ Σφιντέρσκι έκαναν «μάγκα» τον προπονητή τους που έκανε αυτό που συνήθως φοβούνται να κάνουν οι περισσότεροι συνάδελφοι του. Το απλό!

Εντόπισε άμεσα και έμμεσα το πρόβλημα ταχύτητας που είχε ο προβλέψιμος ΠΑΟΚ του α’ μέρους, δίνοντας πλάτος στην επίθεση του, διορατικότητα και φρέσκα πόδια στο χορτάρι.

Πριν καν το καταλάβει είχε ήδη κάνει το πρώτο του “ρουά-ματ” με την ασπρόμαυρη φόρμα, αφήνοντας τον σαφώς πιο έμπειρο, Ρότζερ Σμιντ, με την απορία.

«Μα πως ήρθε αυτός ο παίκτης στην Ελλάδα», σίγουρα θα αναρωτήθηκε μετά το 4-1 και αφού ήδη ο Αντρίγια Ζίφκοβιτς είχε σκορπίσει στους 4 ανέμους την ομάδα του.

Ναι, η λίρα 100 μπορεί να ήταν ο Σέρβος που συνέκλινε και εκτελούσε με τέτοια άνεση θαρρείς και είχε βγει από Playstation, ωστόσο η ποδοσφαιρική λογική λέει ότι τίποτα δεν θα άλλαζε αν δεν έμπαιναν εγκαίρως στο ματς οι δύο προαναφερθέντες (Τζόλης, Σφιντέρσκι)!

Τζόλη εσύ superstar!

Ο μικρός που μόνο μικρό δεν θυμίζει ήταν, για άλλη μια φορά, απολαυστικός!

Γνωρίζω ότι είναι ακόμα νωρίς για συμπεράσματα και διθυραμβικά σχόλια, ούτως ή άλλως ο ίδιος ο προπονητής του επισημαίνει συνεχώς ότι το τρίπτυχο της δικής του ιδιοσυγκρασίας είναι «δουλειά, δουλειά, δουλειά..», αλλά ο 19χρονος έχει αυτό το.. κάτι!

Αυτό, που είναι από μόνο του ικανό, να σε κάνει να σηκωθείς από τη θέση σου, να τραβήξεις τα μαλλιά σου ή αν είσαι ο Μβογκό (τερματοφύλακας της PSV) να μαζέψεις τη μπάλα από τα δίχτυα της εστίας σου.

Το χθεσινό του τελείωμα στη φάση του 3-1 κρύβει μέσα του όλο το παρόν και το μέλλον. Ένδοξο ή μη, η ιστορία θα το δείξει, όμως, όσο ο Γκαρσία τον ρίχνει στη «μάχη» αυτός θα ανταποκρίνεται.

Χωρίς μεγάλα λόγια, χωρίς φανφάρες, με την αγωνιστική πειθαρχία που φαίνεται να τον διακρίνει και όπου τον βγάλει.

Μακάρι να μείνει μακρυά από τραυματισμούς και να συνεχίζει να αναδεικνύει το πλούσιο ταλέντο του σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Γιατί και ο ίδιος αλλά και το ελληνικό ποδόσφαιρο το(ν) έχει ανάγκη…

Ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε μόνο τον Παναιτωλικό και την Αιντχόφεν αυτή την εβδομάδα.

Κέρδισε τον ίδιο του τον εαυτό, την αγωνιστική του ηρεμία, το νέο πλάνο και τον νέο στρατηγό του. Πολλά περισσότερα από 6 βαθμούς δηλαδή.

Μένει να δούμε πως θα τα αξιοποιήσει στο διάστημα αυτής της περίεργης και αλλοπρόσαλλης σεζόν.

Όπως λέει και ο νυν προπονητής του άλλωστε:

«Παιχνίδι με το παιχνίδι» με το επόμενο να τον στέλνει στη Ριζούπολη κόντρα στον τοπικό Απόλλων. Το αγωνιστικό – και όχι μόνο – ενδιαφέρον των οπαδών του, πάντως, το κέρδισε ξανά. Αυτό από μόνο του είναι μια πρώτης τάξεως επιτυχία.

Από την άλλη η Αιντχόφεν μάλλον έμεινε στην… Κύπρο, εκεί που μία εβδομάδα νωρίτερα, γλύτωσε στο παρατσάκ την γκέλα από την Ομόνοια, παραβλέποντας την διαφορά ποιότητας μεταξύ των δύο αντιπάλων της.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Γκέτσε και η παρέα του πήραν το μάθημα τους και θα παρουσιαστούν ψιλιασμένοι και διψασμένοι για εκδίκηση σε 3 εβδομάδες από σήμερα στο Philips Stadion.

Εκεί θα κριθούν πολλά όσον αφορά το μέλλον αυτού του απρόβλεπτου ομίλου. Ίδωμεν.