9 + 1 τύποι ανθρώπων που συναντάμε στις εκλογές

Της Βιβής Κοτσαπουϊκίδου

Κάλπη-εκλογές 2019

Η προεκλογική περίοδος φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της και ίσως είναι η πιο πολυσυζητημένη προεκλογική περίοδος των τελευταίων ετών. Λίγο το νέο σύστημα και οι αλλαγές που θα φέρει, λίγο οι χιλιάδες υποψήφιοι ανά την Ελλάδα, αλλά και το τριπλό «κακό» που μας βρήκε σε δήμους, περιφέρειες και Ευρωβουλή, έχουν προκαλέσει πολλές αντιδράσεις.

Σήμερα με λίγο ή και πολύ χιούμορ, σας γράφω για τους 9+1 τύπους ανθρώπων που συναντάμε στις εκλογές.

  • Ο «γεια σας, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος είμαι»

Νομίζω ότι τους τελευταίους 7-8 μήνες, μόνο στη Θεσσαλονίκη έχω γνωρίσει πάνω από 300 δημοτικούς συμβούλους. Τους περισσότερους δεν τους θυμάμαι καν, όπως νομίζω και κανένας εκεί έξω δεν τους θυμάται όλους, γιατί πολύ απλά είναι ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΙ. Μπορεί κάποιοι να το χρησιμοποίησαν κατά κύριο λόγο για χλευασμό, όμως υπάρχουν αλήθεια ΠΑΝΤΟΥ υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι. Από τον κρεοπώλη μου, μέχρι τον γιατρό μου και πάει λέγοντας.

  • Ο «κατεβαίνει ο κουμπάρος μου/ γιος μου/ μάνα μου/ κουνιάδα μου»

Δεν μας έφταναν οι υποψήφιοι, έχουμε και τα σόγια τους. Τα οποία με κάποιο μαγικό τρόπο έχουν πάντα καρτούλες και σταυρωμένα ψηφοδέλτια πάνω τους, σε περίπτωση που χρειαστεί. Παραδεχτείτε το, όλοι έχουμε  κάποιον γνωστό υποψήφιο ή κάποιον γνωστό που έχει γνωστό υποψήφιο.

  • Ο «ψήφισε με και θα σε βάλω στο δήμο/ περιφέρεια/ δημόσιο»

Θα μπορούσε να ονομαστεί και ο «κύριος ρουσφέτης». Μπορεί να υπόσχεται από έναν διορισμό, μέχρι να σου ανακαινίσει την γειτονιά ολάκερη. Πολλές φορές σε εκπομπές που φιλοξενούσαμε υποψηφίους, το πρώτο μήνυμα που ερχόταν ήταν του στιλ «τι θα μου δώσει για να τον ψηφίσω, ρωτήστε τον».

  • Ο «όλοι ίδιοι είναι, δεν θα ψηφίσω τίποτα»

Νομίζω ότι αυτή η φράση με εξοργίζει πιο πολύ από όλα όσα ακούω τις τελευταίες μέρες. Συνήθως προέρχεται από ανθρώπους που απλά βαριούνται να ασχοληθούν με τα λεγόμενα «κοινά» και προτιμούν να κρίνουν από έναν καναπέ.

  • Ο λάτρης των δημοσκοπήσεων

Ξυπνάει και κοιμάται με τις δημοσκοπήσεις, ενώ περιμένει πάνω από το τηλέφωνο του για να τον καλέσουν να συμμετάσχει σε μια από αυτές. Τις Κυριακές των εκλογών βέβαια, περιμένουν να πάει 19:00 για να δουν τα exit polls.

  • Ο «να σας αφήσω ένα φυλλάδιο»

Έχω βρει φυλλάδια υποψηφίων, όπου μπορείτε να φανταστείτε! Αν ζούσαμε στο Λονδίνο και είχαμε κολλητό τον Harry Potter, το πιστεύω ότι θα ερχόταν και με κουκουβάγιες. Τα περισσότερα καταλήγουν πεταμένα στους δρόμους, βρομίζοντας όλη την πόλη, την ίδια ώρα που οι υποψήφιοι μας «φωνάζουν» για την καθαριότητα.

  • Ο «αφού το λέει το κόμμα, αυτόν / αυτήν θα ψηφίσω»

Είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι τα κόμματα, δεν θα έπρεπε να έχουν καμία εμπλοκή σε δήμους και περιφέρειες, για να είμαι ειλικρινής. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι εκεί έξω ψηφίζουν με γνώμονα το πολιτικό κόμμα  που ψηφίζουν στην κεντρική σκηνή, χωρίς να έχουν δώσει και ιδιαίτερη σημασία στον ποιον/ποια «σταυρώνουν» τελικά.

  • Ο «θα πάμε για τσίπουρα μετά την κάλπη»

Είναι γνωστό πως στην Ελλάδα, δεν θέλουμε και πολλές αφορμές για να βγούμε για τσίπουρα ή μάλλον μαραθώνιους τσίπουρου. Όμως για κάποιον ιδιαίτερο λόγο, πάντα οι εκλογές συνοδεύονται με φαγοπότι.

  • Ο «έλα μωρέ, γιατί να ψηφίσω για τους Ευρωπαίους;»

Παρατηρώ εδώ και μέρες ότι οι Ευρωεκλογές δεν συγκεντρώνουν τα ίδια «φώτα», που συγκεντρώνουν οι αυτοδιοικητικές, ενώ πολύς κόσμος θεωρεί ότι είναι περιττό να ψηφίσεις για την Ευρωβουλή…

  • Ο «πρέπει να πάω κομμωτήριο και να βρω τι θα βάλω»

Πολλές φίλες με έχουν ρωτήσει τι να βάλουν για να πάνε να ψηφίσουν, ενώ δεν είναι λίγες οι κυρίες που θα έρθουν με το γνωστό μαλλί «λάχανο» για να ρίξουν 3-4 ψηφοδέλτια κι ας μην πάνε πουθενά μετά.