“H παγίδα”

Άρθρο γνώμης του Στέφανου Παραστατίδη

H χώρα μας, δυστυχώς, μπαίνει σε ακόμη μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, παρά το γεγονός ότι απέχουμε 17 μήνες πριν από τη συνταγματικά καθορισμένη ημερομηνία εκλογών.

οι πληροφορίες που διακινούνται για τα πιθανά σενάρια εκλογών συνοδεύονται από την αντίστοιχη -και πάντα καλά- τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία.

Oι περικοπές από την 1η Γενάρη του 2019, η έξοδος από το μνημόνιο, οι επιδοματικές/μισθολογικές παροχές από το πλεόνασμα, η κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων, είναι κάποιες από τις παραμέτρους της εξίσωσης που θα λάβει υπόψη η κυβέρνηση για να αποφασίσει την ημερομηνία εκλογών. μην γελιόσαστε, κανείς δεν διαθέτει την ‘χρυσή’ πληροφορία· ούτε βεβαίως η κυβέρνηση έχει πάρει τις αποφάσεις της. Όλα εξαρτώνται από την πολιτική συγκυρία.

 

Ενόσω τρέχουν οι εξελίξεις, ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται έξυπνα στο πεδίο της πολιτικής στρατηγικής, ανοίγοντας -εμμέσως- τη συζήτηση των κομματικών συνεργασιών από την βολική θέση του ισχυρού.

 

Αντίστοιχα, η Απλή Αναλογική στις αυτοδιοικητικές εκλογές προστίθεται στην εξίσωση εξάντλησης της κυβερνητικής θητείας, καθώς δημιουργεί όλες εκείνες τις προϋποθέσεις να παραμείνει το προαναφερόμενο πεδίο διαπραγμάτευσης ανοιχτό. Οι υποψήφιοι δήμαρχοι που προφανώς θα εξαρτώνται από τις συνεργασίες, θα συναντήσουν στο δρόμο τους τις κομματικές υποψηφιότητες ΣΥΡΙΖΑ και θα μετατραπούν σε στηρίγματα που θα διατηρήσουν και θα ενισχύσουν τη γέφυρα της συνεργασίας.

 

Έτσι, δημιουργείται ένα πρόσφορο πεδίο διαπραγμάτευσης για φιλόδοξους πολιτευτές που δυσκολεύονται να βρουν χώρο στο Κίνημα Αλλαγής, μιας και οι ατομικές φιλοδοξίες εντός του κόμματος πλεονάζουν σε σχέση με το δημοσκοπικό του ποσοστό.

 

Προφανώς, η στρατηγική αυτή της Απλής Αναλογικής πλεονεκτεί στην κοινή γνώμη διότι επικαλείται τη δημοκρατία, άσχετα αν την ίδια τη δημοκρατία θα υπηρετούσε καλύτερα ένα εκλογικό μοντέλο αποκομματικοποίησης της τοπικής αυτοδιοίκησης.

 

Η πολιτική παγίδα είναι καλά στημένη και έχει ως επιστέγασμα την Απλή Αναλογική και στις εθνικές εκλογές.

 

Αντίστοιχα, η ΝΔ βολεύεται άριστα από τον υπάρχοντα σχεδιασμό καθότι το δίπολο με ΣΥΡΙΖΑ και η αποδυνάμωση του ΚΙΝΑΛ την βοηθάει να ”ψωνίζει” πιο εύκολα από το ‘’κέντρο’’, διατηρώντας παράλληλα τη λαϊκή δεξιά εντός των τειχών.

 

Υπάρχει όμως ένα βασικό πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Του λείπει η πολιτική ατζέντα αλλά και το σοβαρό πολιτικό προσωπικό που θα μπορούσε να την υπηρετήσει. Αυτό, λοιπόν, είναι που θα δοκιμάσει να αγοράσει με αντάλλαγμα δόσεις εξουσίας. κατόπιν, θα αποβάλλει με ήπιο τρόπο τους ”διακινητές”, όπως άλλωστε έκανε και με τους προηγούμενους ”πρώην υπουργούς”.

 

το Κίνημα Αλλαγής, πέραν της ιστορικής ευθύνης που έχει αναλάβει έναντι των πλατειών και των Ζαππείων, έχει ένα σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα· έχει τα νέα πρόσωπα που διαθέτουν σημαντική ποιότητα και περιεχόμενο και τα οποία στερείται ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ. Έχει, δηλαδή, με διαφορά το καλύτερο έμψυχο δυναμικό, είτε εντός είτε (δικαιολογημένα) αποστασιοποιημένο αλλά με σαφή απόσταση από ΣΥΡΙΖΑ/ΝΔ, λόγω ανεπάρκειας ή/και ιδεολογικής διαφοροποίησης.

 

Όμως αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα είναι και το μοναδικό πολιτικό πλεονέκτημα στην ανάλυση που παραθέτω. Δεν αρκεί από μόνο του. τα υπόλοιπα είναι κατά βάση εργαλειακές προσεγγίσεις με στόχο την εξουσία.

 

Όσο, λοιπόν, οι εν δυνάμει ”ομαδάρχες” σηκώνουν ως λάβαρο το ιδεολογικό τους πρόσημο πουλώντας αριστεροσύνη και αντιΣΥΡΙΖΑ μασημένη τροφή για να καθορίσουν τις εξελίξεις των συνεργασιών και κυρίως το δικό τους μέλλον, εμείς θα πρέπει να τοποθετούμαστε αυτόνομα, ανεξάρτητα και κυρίως πολιτικά. Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στη χώρα, την παράταξη και κυρίως στους εαυτούς μας.

 

Δεν είναι ιδανικά τα πάντα μέσα στο Κίνημα Αλλαγής. Θα πρέπει να κάνουμε πολλά περισσότερα· να τολμήσουμε, να ρισκάρουμε, να βελτιωθούμε, να αλλάξουμε. Ούτε ξέρουμε αν θα τα καταφέρουμε· όμως θα προσπαθήσουμε γι’ αυτό. Διότι, βαθιά μέσα μας, όλοι γνωρίζουμε ότι η πραγματική πολιτική είναι εδώ.