“H όψη των συλλαλητηρίων”

Άρθρο γνώμης του Κώστα Νικολόπουλου

 

Είναι μεγάλο λάθος να αντιμετωπίζονται τα “συλλαλητήρια” που διοργανώνονται πολύ συχνά με σκοπό να διαμαρτυρηθούν όσοι συμμετέχουν, για τη συμφωνία με τη FYROM, μόνο σε σχέση με το πρόβλημα που έχουμε με τη γειτονική χώρα.
Το φαινόμενο παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις και χρειάζεται να αντιμετωπιστεί άμεσα από διαφορετική οπτική γωνία.
Πλέον δεν πρόκειται για το αυτονόητο και αναφέρετο δικαίωμα της συνάθροισης ανθρώπων, για να εκφράσουν τη γνώμη τους και για να διαμαρτυρηθούν εναντίον μιας απόφασης της κυβέρνησης.
Μέσα από αυτές τις συγκεντρώσεις ασκείται λεκτική και πραγματική βία, ενώ αναπτύσσεται και προωθείται η προτροπή για ακραίες, αξιόποινες πράξεις. Συνθήματα όπως “στα όπλα να πάρουμε τα Σκόπια”, ή “ο λαός απαιτεί τους προδότες στο Γουδί” που κυριαρχούν, δεν είναι να τα αγνοεί κανείς.
Δε μιλάμε πλέον για ένα μαζικό συλλαλητήριο, όπου συρρέουν δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που θέλουν να διαδηλώσουν την αντίθεση τους μια φορά και μετά επιστρέφουν στις ζωές τους, μιλάμε για μικρότερες συγκεντρώσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα, όπου κυριαρχεί το μίσος, η μισαλλοδοξία και οι επιθετικές και παράνομες συμπεριφορές.
Μπορεί κανείς να φανταστεί κάτω από ένα τέτοιο κλίμα, και μέσα στην ανωνυμία του πλήθους, τι πράξεις μπορούν να προκύψουν;
Μπορεί κανείς να φανταστεί που μπορεί να οδηγήσει αν το φαινόμενο συνεχιστεί και γενικευτεί;
Μήπως πρέπει να ζητήσουμε τη βοήθεια της Ιστορίας, που τόσο συχνά επικαλούμαστε, για να διαπιστώσουμε που έχουν οδηγήσει τέτοια φαινόμενα σε κάποιες άλλες ιστορικές περιόδους;
Τα κόμματα προσποιούνται ότι δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει, επειδή φοβούνται ότι η οποιαδήποτε αποδοκιμασία του φαινομένου, θα εκληφθεί σαν διφορούμενη ή θετική στάση απέναντι στη συμφωνία.
Βέβαια, αν τα πράγματα παρεκτραπούν και ζήσουμε ξανά τραγικές καταστάσεις, θα καταδικάσουν τη βία από όπου και αν προέρχεται και θα την αποδώσουν στην παραβατική συμπεριφορά κάποιων λίγων, δηλαδή στην πραγματικότητα θα συνεχίσουν να κλείνουν τα μάτια μπροστά σε αυτό που πραγματικά συμβαίνει.
Με τον τρόπο αυτό όμως δικαιώνουν και νομιμοποιούν το κλίμα μισαλλοδοξίας που καλλιεργείται, όπως και τις επιθετικές συμπεριφορές, το καθιστούν “κανονικότητα”, όπως συνηθίζεται να λέγεται.
Χρειάζεται άμεση αντίδραση και συνολική καταδίκη και αποδοκιμασία από όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, από όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, ανεξάρτητα από το ποια είναι η στάση τους απέναντι στη συμφωνία, όπως και μεγάλη αυστηρότητα στην επιβολή του νόμου, πριν ζήσουμε ακόμα χειρότερες καταστάσεις από αυτές που πρόσφατα ζήσαμε.
Εδώ δεν πρόκειται για το αναφέρετο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης της γνώμης όσων διαδηλώνουν, αλλά αντίθετα για την προστασία της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ευνομούμενης πολιτείας.