Κοινωνία καλεί γυάλα…

Γράφει ο Γιώργος Κοσματόπουλος στο newn.gr #newn #blog #opinion #edu

Ένας από τους σημαντικότερους τομείς που πλήττονται από την πανδημία είναι κι αυτός της Εκπαίδευσης η οποία υπολειτουργεί εδώ κι οχτώ μήνες. Η κριτική των κομμάτων της αντιπολίτευσης εστιάζεται ως επί το πλείστον  στο αμιγώς τεχνικό κομμάτι της διαδικτυακής διαδικασίας. Πέραν αυτού όμως υπάρχουν σημαντικότερα στοιχεία του ζητήματος τα οποία δεν αγγίζονται από καμία πλευρά ακριβώς διότι οι σημερινές ηγεσίες έχουν τεράστια απόσταση από  την κοινωνία .

Ένα από αυτά, αφορά τα παιδιά εκείνα που δεν έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό για συμμετάσχουν στην τηλεκπαίδευση και ταυτοχρόνως είναι μέλη οικογενειών οι οποίες αδυνατούν να διαθέσουν τους αναγκαίους πόρους για να τον αποκτήσουν. Ναι, όσο κι αν δεν μπορούν να το πιστέψουν οι διάφοροι πορφυρογέννητοι της πολιτικής ελίτ και τα διάφορα  golden boys που νομίζουν ότι εκσυγχρονίζουν την Ελλάδα, υπάρχουν ελληνικές οικογένειες οι οποίες στερούνται της δυνατότητας  να πληρώσουν για να εγκαταστήσουν μία σύνδεση internet και ν’ αγοράσουν  laptop, tablet ή έστω ένα φτηνό smartphone. Τα παιδιά των οικογενειών αυτών όχι μόνο αποκλείονται από την εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και τιμωρούνται επιπλέον για την οικονομική αδυναμία των γονέων τους καθώς οι απουσίες κρατούνται κανονικά. Το χειρότερο απ’ όλα όμως είναι ότι τραυματίζονται ψυχολογικά βλέποντας τους συμμαθητές τους να συμμετέχουν στα μαθήματα ενώ ταυτοχρόνως δημοσιοποιούνται οι  λόγοι που αυτά αδυνατούν να το κάνουν.

Κι εντάξει, η κυβέρνηση είναι λογικό κι αναμενόμενο να προσπαθεί να παρουσιάσει έργο στην αντιμετώπιση καταφεύγοντας ακόμη  και σε προχειρότητες. Που είναι όμως τα κόμματα της αντιπολίτευσης, πολύ περισσότερο όταν η πλειοψηφία εξ αυτών επαίρεται για το Αριστερό της πρόσημο ; Αυτοί οι οποίοι έστησαν επικοινωνιακό σόου προκειμένου να πουν ότι τίμησαν το Πολυτεχνείο την ώρα που η χώρα μετρά δεκάδες νεκρούς κάθε μέρα ξέχασαν μήπως το δεύτερο συνθετικό του τριπτύχου Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία ; Μάλλον το αντιλαμβάνονται μόνο ως πεδίο επαναστατικής γυμναστικής και φυτώριο επαγγελματιών  της πολιτικής. Που είναι αυτοί οι οποίοι σε κάθε ευκαιρία μας πρήζουν με την ταξική τους συνείδηση  όταν φτωχοί μαθητές αποκλείονται από την εκπαίδευση λόγω της οικονομικής τους δυσπραγίας ; Που είναι κάποιες κομματικές Νεολαίες  όταν πολλοί μαθητές βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα ; Εκτός από πορείες, καταλήψεις και  την υπεράσπιση κάθε παρδαλού αιτήματος οποιασδήποτε περιθωριακής ομάδας, είναι για τίποτα άλλο ; Το χρόνο και τη φαιά ουσία που καταναλώνουν γι’ αυτά γιατί δεν τα διαθέτουν  για να κάνουν μια επίσκεψη στο Υπουργείο Παιδείας, οργανωμένα, μαζικά και δυναμικά και ν’ απαιτήσουν λύσεις τόσο για το συγκεκριμένο όσο και γι’ άλλα σοβαρά προβλήματα ; Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, εντός κι εκτός κομματικών τειχών, θα ήταν μαζί τους και θα πρόσφεραν ουσιαστική υπηρεσία στο κοινωνικό σύνολο.

Στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι. Είναι λογικό εξάλλου κάποιος άεργος γόνος πλούσιας οικογενείας που  με τα χρήματα του μπαμπά του πούλαγε εκ του ασφαλούς επανάσταση και ψευτοκουλτούρα  να μην μπορεί να φανταστεί ότι κάποιος άλλος δεν έχει χρήματα ούτε για τα βασικά. Το ίδιο ο λοβοτομημένος κομματικός στρατιώτης να θεωρεί ότι συνέβαλε στις λαϊκές διεκδικήσεις επειδή  συμμετείχε στην υπ’ αριθμόν   1.234.567… διαδήλωση της ζωής του. Ομοίως και  το κάθε αγράμματο παιδάκι να νομίζει ότι κάνει πολιτική μόνο και μόνο επειδή κοινοποίησε στα social media  την κομματική γραμμή που του έστειλαν ή επειδή διαχειρίζεται ένα troll – προφίλ.

Το νούμερο ένα πρόβλημα τους πολιτικού συστήματος της Ελλάδας είναι η έλλειψη γνώσης της καθημερινότητας κι εν γένει του πραγματικού κόσμου, Απομονώνεται διαρκώς μέσα σε αποστειρωμένες γυάλες κι αντιλαμβάνεται την πολιτική αντιπαράθεση μόνο ως μέσο κατάληψης της εξουσίας. Υπάρχει άραγε πολιτικός που να μπορεί να κάνει τη διαφορά ; Αν ναι, καιρός να βγει μπροστά διαφορετικά ας στριμωχτεί  στη γυάλα…