“Το λέμε και Κοινωνικό Φιλελευθερισμό κύριε Μητσοτάκη!”

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου Πολιτικής Κίνησης εΜεις

Η δημόσια παιδεία είναι ο κατ’ εξοχήν μηχανισμός παροχής ίσων ευκαιριών σε ένα κράτος. Για αυτό και η εξασφάλιση υψηλής ποιότητας εκπαιδευτικών υπηρεσιών στα δημόσια σχολεία και στα δημόσια πανεπιστήμια θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη. Είναι λοιπόν προφανές ότι μια κυβέρνηση που καμώνεται ότι επιθυμεί τη βελτίωση της ποιότητας της δημόσιας εκπαίδευσης θα έπρεπε να εστιάσει στην αυστηρή αξιολόγηση του προσωπικού που παρέχουν το διδακτικό, αλλά και το διοικητικό, έργο.

Αντί αυτού, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξεκινά το «μεγαλόπνοο σχέδιό της» αξιολογώντας τους μαθητές και τους φοιτητές. Ωσάν να φταίνε οι μαθητές και οι φοιτητές για τις δυσκολίες αφομοίωσης της γνώσης και όχι τα φριχτά σχολικά εγχειρίδια, οι αδιάφοροι δάσκαλοι, οι μονίμως απόντες καθηγητές πανεπιστημίου και το συνεχές ανοιγόκλειμα των σχολείων, άλλοτε με τις καταλήψεις, τώρα με τις παλινωδίες για τα μέτρα της πανδημίας.

Σε όλα αυτά –αν η αντιπολίτευση είχε θέσει τέτοια επιχειρήματα στην κυβέρνηση αντί για να προσκαλεί σε επαναστατική γυμναστική– είναι βέβαιο πως η κυβέρνηση θα απαντούσε ότι φταίνε οι «μπαχαλάκηδες που ρημάζουν τα πανεπιστήμια». Τους οποίους η κυβέρνηση θα κυνηγήσει με τους ειδικούς φρουρούς που θα προσλάβει από το παράθυρο γιατί δεν μπορεί να κόψει το γόρδιο δεσμό των πρυτανικών αρχών με τις φοιτητικές παρατάξεις, ο οποίος και καθιστά τους πρυτάνεις εξαρτημένους για κάθε απόφασή τους.

Μια κυβέρνηση που αρνείται να θεσμοθετήσει Συμβούλια Διοίκησης που θα ελέγχουν τη διοικητική και ακαδημαϊκή επάρκεια των πρυτανικών αρχών στη βάση επίτευξης στρατηγικών στόχων τριετίας ή δεκαετίας είναι μια κυβέρνηση που αρνείται την ακομμάτιστη διοικητική τους αυτοτέλεια. Γιατί οι «μπαχαλάκηδες» κύριε Μητσοτάκη, δεν είναι μόνο με κουκούλα.

Είναι και με γραβάτα. Τους έχετε και στην Κυβέρνηση σας. Το δημόσιο σχολείο και το δημόσιο πανεπιστήμιο χρειάζονται αξιολόγηση. Οι πολλοί ικανοί δάσκαλοι και καθηγητές χρειάζονται επιβράβευση. Οι πολίτες ενός δίκαιου κράτους χρειάζονται ίσες ευκαιρίες. Μόνο τότε μπορούν να δημιουργήσουν και να προοδεύσουν. Όσοι από αυτούς το θέλουν. Το λέμε και κοινωνικό φιλελευθερισμό, κύριε Μητσοτάκη.