Ο ζεστός ήλιος και ο δροσερός αέρας αγγίζουν τα πρόσωπα των ανθρώπων τούτο το χειμωνιάτικο πρωινό.
Νιώθεις, πως στιγμές αλληλοακυρώνονται και στιγμες πως αλληλοσυμπληρώνονται. Στον μικρό φυσικό κόλπο, ο ήλιος ζωντανεύει τις εικόνες και ο αέρας υποχωρεί. Οι αισθήσεις ενεργοποιούνται, οι σκέψεις τρέχουν.
Τρέχουν στο παρελθόν και φωτίζονται, γυρίζουν στο παρόν και θυμώνουν. Δεξιά ο Κελλάριος κόλπος και αριστερά ο Κελλάριος όρμος, το μικρό έμβολο, το Καραμπουρνάκι, που ενώνει την ακρογιαλιά της Θεσσαλονίκης με την ακρογιαλιά της Καλαμαριάς.
Το πρώτο φυσικό λιμάνι της Θεσσαλονίκης, η μετέπειτα πλαζ της πόλης. Σκουπιδότοπος εδώ και δεκαετίες, παρ’ ότι το 1989 κηρύχθηκε προστατευόμενος χώρος για τα αρχαιολογικά και ιστορικά του μέρη, και και περιοχή υψηλού κάλους, από το υπουργείο πολιτισμού. Πεδίο άσκησης προεκλογικού επικοινωνιακού ακτιβισμού υποψηφίων δημάρχων, τα τελευταία χρόνια.
Σκηνικό ανακοινώσεων κατά καιρούς, μικρών και μεγάλων “οραμάτων”. Κοιτάς μακριά και ανασαίνεις, κοιτάς κοντά και θυμώνεις.
